De bezinning die je hoorde op het einde van onze weekendvieringen kan je hier nog eens (na)lezen.
Jezus presenteert zichzelf als een deur die openstaat. Hij schenkt ruimte aan God en mens. Hij biedt bevrijding en geborgenheid. Hij daagt uit tot onvoorwaardelijke liefde. Zo roept Hij mensen op om voor elkaar zo goed als God te zijn.
Zijn stem klinkt na tot in onze dagen. Hij blijft uitnodigen. Hij wordt hoorbaar en zichtbaar in mensen die liefde uitstralen.
Mensen die opkomen voor recht en vrijheid en die woorden van troost spreken: zij geven gehoor aan die stem. Zij openen deuren en geven zicht op leven, op toekomst.
Ieder van ons wordt geroepen om mens te zijn in de geest van Jezus. Het is onze taak om deuren en ramen naar elkaar open te zetten. Wij mogen herders zijn voor elkaar: mensen die zorg dragen voor de ander en die uitdagen tot volgehouden liefde. Dat is onze roeping op grond van ons doopsel: de Kerk van Jezus opbouwen tot een liefdesverbond tussen mensen onderling en tussen mensen en God. Wim Holterman ofsf
