De bezinning die je hoorde op het einde van onze weekendvieringen kan je hier nog eens (na)lezen.
Veel is zo kostbaar, maar wij zien het niet. Veel is zo prachtig, maar wij verwonderen ons niet meer. Veel is zo kleurrijk, maar wij ervaren alles in hetzelfde licht. Wij bidden U, God, dat wij genieten van al wat is, dat wij ons verwonderen over al wat is en dat wij danken voor al wat is.
