Eucharistieviering aan de grot
5 rijen zitbanken voor de grot, daarachter heel veel plaats om nog veel meer rijen patiënten in rolstoelen te parkeren, en nog vele mensen die staande de viering volgen. Voor de grot staat een toren met afdruipende kaarsen. Bernadette kijkt biddend toe vanaf de overkant van de rivier. Als iedereen een plaatsje gevonden heeft, beginnen uit de dikke wolken enkele druppels te vallen. Na enkele minuten wachten (want de mis van 9 uur was om 10 uur nog niet ten einde), komen de 3 bisschoppen mgr. Johan Bonny, mgr. Hoogmartens en mgr. Lode Aerts achter het altaar staan, voorafgegaan door een hele stoet van vlaggen en geestelijken. De laatste verwelkomt ons in vol enthousiasme met de gedachte dat Gods barmhartigheid zoveel groter is dan alle religieuze regeltjes samen. Ondertussen regent het stilletjes verder en alle beschermingskledij in plastic wordt overal bovengehaald. Lode Aerts begint zijn preek met nog meer enthousiasme: Ik wil liever barmhartigheid dan offers. Tijd voor bedevaart is stoppen met zorgen en werken, zegt hij. Muzikaal werden naast de 8ste Gregoriaanse mis 2 heel mooie nieuwe liederen gebracht, die gedurende die 5 dagen verschillende keren gezongen werden: bij het begin het ‘Ecce ancilla Domini ‘en tijdens de communie het ‘Ego sum Panis vivus’. Alle lof voor het aanzingkoor. Tegen het eind van de misviering vonden ze hierboven dat we nat genoeg waren voor vandaag. Verschillende vogels hadden enkele aanwezigen begenadigd met hun uitwerpselen. De Gave kabbelt rustig verder voor de grot in saecula saeculorum. Na ons komen nog enkele duizenden langs de grot. Je vous salue Marie… Rustig kan je het daar voor de grot moeilijk noemen, wel heel sfeervol.
Groepsfoto
Na een eerste nacht en ontbijt in hotel Stella, maakten we kennis met het heiligdom O.L.V. van Lourdes, voor een groepsfoto met alle bedevaarders van ons bisdom, op de trappen van de Rozenkransbasiliek (waar niet iedereen van onze parochie aanwezig kon zijn).
Voor de foto met alle bedevaarders vanuit onze parochie is het wachten op een moment dat iedereen aanwezig kan zijn, en dat is pas op vrijdag na de eucharistieviering aan de grot. Maar net dàn regent het zachtjes. Toch maken we de foto.
v.l.n.r.: Chrétien, Wally, Marleen, Amber, Marijke, Beatrice, Arlette, Mirianne, Geert, Andrea, Magda, Lutgard, Agnès, Renuka, Isabel, Ria, Conny, Godelieve, Greta, Alain (met de vlag), Christianne, Beata, Marc, Greta, Lutgarde, Julienne, Alain (niet op de foto: Karen, Lucrèce)
Vrije tijd
- In de namiddag wilden we de benen strekken. Een mooie tocht naar Bartrès met de schapenstal waar ooit Bernadette wat geld verdiende om haar familie te helpen overleven. Het plaatselijke kerkje, de waterbron, de wasplaatsen,… Je voelt je direct verbonden met het verleden.
- Een andere groep ging het wat verder zoeken. Met de bus naar Gavarnie om daar te wandelen rond het meer. Ook zij hebben genoten van vergezichten en van elkaar. En niet alleen tijdens misvieringen wordt er gezongen, ook in de bus!
- Er is voldoende tijd om te winkelen, voor onszelf of om souvenirtjes te kopen voor de thuisblijvers. We wisten wel: hoe dichter bij het heiligdom, hoe duurder, dus trokken we ook even verder de stad in en zagen we ook andere winkels dan enkel met souvenirs.
- Met ons gedrieën stapten we naar “Lac de Lourdes”. Een wandeling van een uur heen en een uur terug. We hadden nog een kwartier de tijd om te vertoeven aan het meer. Zeker de moeite waard. We hebben genoten van het mooie landschap, van de stilte. En we waren net op tijd terug voor het zendingsmoment.
- Met het toeristisch treintje reden we rond de stad Lourdes. We koppelden daaraan het bezoek aan mini-Lourdes waar de stad in miniatuur werd nagebouwd zoals ze was in 1858. Knappe uitvoering, de moeite waard om te bekijken en de Nederlandstalige info was ook interessant.
Ontmoetingsavond
‘s Avonds was er een gezellig samenzijn met de zieke bedevaarders die logeren in het Acceuil. Een drankje, een hapje, een babbel, muziek en samenzang zijn ingrediënten voor een ontspannende avond. Enkele bedevaarders kregen een korte rondleiding in het Acceuil en konden mee met de lift die ooit de paus ook naar de hoogste verdieping bracht. Conclusie: de zieke bedevaarders logeren in een mooi symmetrisch gebouw, met een wijd uitzicht vanop hun dakterras, en ze worden goed gesoigneerd.
Jammer dat de 4 mensen die in het Acceuil zouden logeren, uiteindelijk niet konden meegaan omwille van ziekte of overlijden: Miet, Yolande, José en Annita.
Volgende week deel 4.
