Nieuws van 08.10.2026

De geplande vieringen vind je hier. 

 ALGEMEEN NIEUWS UIT ONZE PAROCHIE IN SINT-GILLIS-WAAS/STEKENE: HEILIGE HELENA

WIJ GEDENKEN ONZE DIERBARE OVERLEDENEN

We geven onze dierbare overledenen uit handen.

Margaretha Maes, weduwe van Marcel Van Buynder, overleden in de leeftijd van 92 jaar. Zij woonde in het wzc Vlashof, Stekene. De uitvaart vond plaats op 19 september in de H. Kruiskerk

Rita Van Steenlandt, weduwe van Willy Paelinck, overleden in de leeftijd van 71 jaar. Zij woonde langs de Dorpsstraat, Stekene. De uitvaart vond plaats op 29 september in de H. Kruiskerk

We gunnen onze overledenen de rust bij de Heer van alle liefde. We gunnen elkaar voldoende kracht en nabijheid om door te gaan, gesteund door warme herinnering.

ELKAAR TROUW BELOVEN

Huwelijk Sara en Kenneth bewerkt.jpeg

Kenneth De Baere en Sara Van Gasse hebben elkaar hun ja-woord gegeven op 19 september in de O.L.V. van Bijstandkerk. Samen wonen zij langs de Sint-Jozefslaan, Stekene

Nicolas Vergauwen en Line Van der Burght hebben elkaar hun ja-woord gegeven op 26 september in de St.-Pauluskerk. Samen wonen zij langs de Robert Verbekelaan, Kemzeke

huwelijk Nicolas en Line bewerkt.jpeg

PATROONHEILIGE KERK HELLESTRAAT

ZIEKENZALVING OP 10 EN 11 OKTOBER

GEERT, 20 JAAR DIAKEN

JAAR VAN DE LIEFDE: Vlam van liefde, HOOP die ons doet leven…

SCHOOLVIERINGEN

OPEN MONUMENTENDAG 13 SEPTEMBER 2026

STARTDAG KLJ

KLJ Sint-Gillis-Waas werkt elk jaar ter gelegenheid van hun startdag mee aan de zondagseucharistie, dit jaar op 20 september. En telkens hebben zij een waardevolle inbreng. Het enthousiasme is groot, zeker wanneer zij hun KLJ-lied zingen. “Jeugdig dat zijn wij”... “jong maar toch een beetje volwassen”.

KLJ SGW - 20 sept. 2026 e.jpg

KLJ SGW - 20 sept. 2026i.jpg

BEWONERS WZC DE KROON BEZOEKEN DE KERK

De bewoners van wzc De Kroon - afdeling De Anjer - brachten op maandag 21 september twee bezoeken aan onze St.-Egidiuskerk in Sint-Gillis-Waas.

Zeer gesmaakte activiteit en de herinneringen aan vroeger en hun jeugdjaren kwamen spontaan op het voorplan.

Anita en Urbain waren (spontaan) de gidsen van dienst.

wzc De Kroon - IMG-20260924-WA0003.jpg

wzc De Kroon - IMG-20260924-WA0004.jpg

Nieuws uit de geloofsgemeenschap O.-L.-Vrouw Onbevlekt Ontvangen van Klein-Sinaai

UITSLAG TOMBOLA SteenGoedfeesten TUIMELAAR

school Tuimelaar KS.jpg

1^ste prijs: ontbijt voor 2 personen 1985 - reservenummer 4837

2^de prijs: ontbijt voor 2 personen 4172 - reservenummer 4921

1048, 1087, 1125, 1169, 1214, 1258, 1296, 1337, 1382, 1421, 1459, 1498, 1534, 1577, 1612, 1648, 1689, 1725, 1761, 1797, 1834, 1872, 1911, 1948, 1985, 2024, 2061, 2098, 2137, 2174, 2211, 2248, 2285, 2322, 2359, 2396, 2433, 2470, 2507, 2544, 2581, 2618, 2655, 2692, 2729, 2766, 2803, 2840, 2877, 2914, 2951, 2988, 3025, 3062, 3099, 3136, 3173, 3210, 3247, 3284, 3321, 3358, 3395, 3432, 3469, 3506, 3543, 3580, 3617, 3654, 3691, 3728, 3765, 3802, 3839, 3876, 3913, 3950, 3987, 4024, 4061, 4098, 4135, 4172, 4209, 4246, 4283, 4320, 4357, 4394, 4431, 4468, 4505, 4542, 4579, 4616, 4653, 4690, 4727, 4764

Prijzen tot 23 oktober 2026 af te halen binnen de schooluren. (tot 17.00 u. - woensdag tot 12.30 u.) in de school Tuimelaar,  Pannenhuisstraat 7, Klein-Sinaai (tel. 09 346 95 61).           

Reservenummers geldig vanaf 2 november tot en met 16 november 2026.

Van harte dank voor uw steun!

Nieuws uit de geloofsgemeenschap Sint-Egidius van Sint-Gillis-Waas

SAMANA GING VAREN

SGW boottocht Samana 2026-09 (23) rechtop.jpg

Donderdag 10 september vertrokken we met 81 leden van Samana SGW naar de Wilfordkaai in Temse. Daar stapten we, verdeeld in twee groepen, op de twee boten die voor ons aangemeerd lagen. Beide boten waren goedgevuld met allemaal leden van verschillende Samanakernen uit het Waasland.

We vaarden van Temse naar Dendermonde en terug. Ideaal weertje met een zonnestraal. Wie wenste, kon op het dek even uitwaaien en frisse lucht happen.

We genoten van koffie en gebak, sandwiches, elkaars gezelschap en de losse babbels. Daardoor misten we al eens iets van de uitleg die de gids gaf bij de mooie plekjes die we voorbij vaarden. Niemand is zeeziek geworden. Iedereen keerde met een blij gemoed terug naar huis.

SGW Samana boottocht 2026-09 (09).jpg

GOED OM WETEN

* ALZHEIMER WERELDDAG:  "ALLES WAT BLIJFT …"

Wat onthouden we eigenlijk van een mensenleven?

Het lijkt een eenvoudige vraag, tot je probeert er een antwoord op te geven. Want ons geheugen houdt er een heel eigen boekhouding op na. Sommige jaren verdwijnen haast geruisloos in de plooien van de tijd, terwijl één moment, één stem of één woord zich zonder toestemming voor altijd ergens vastzet.

KOEIESTAL

Ik weet niet meer welke dag het was. Ook niet welk uur. Maar ik weet nog wel dat meester Pieters, mijn meester uit het eerste leerjaar, dat woord op het bord schreef. Voor ons, beginnende lezertjes, was het een hele kluif. Daarna mochten we één voor één bij hem komen en het woord dat we dachten te lezen in zijn oor fluisteren. Wie het juist had, kreeg een stempel op zijn hand.

Een kleine trofee waar ik als zesjarige bijzonder trots op was. Blijkbaar zó trots dat ik het tafereel vandaag nog altijd voor me zie. Meester Pieters leerde mij dat schooljaar lezen en schrijven. Dat ik zoveel jaren later mijn gedachten in deze krant mag neerschrijven, begon dus ooit bij hem. Bij letters die woorden werden en woorden die zinnen werden.

Waarom blijft zoiets hangen?

Waarom bewaart een mensenhoofd na al die jaren nog een ‘koeienstal’ en een stempel op een kinderhand? Geen idee.

Andere herinneringen blijven dan weer om een heel andere reden hangen. Ik weet nog precies hoe ik me voelde toen ik voor het eerst U2 live zag en hoorde. Het kippenvel. De eerste noten. Duizenden mensen rondom mij en toch dat vreemde gevoel alsof muziek zich heel even uitsluitend tot mij richtte. Ons geheugen is een merkwaardige verzamelaar. Het bewaart zelden wat wij belangrijk vinden, maar des te vaker wat ons geraakt heeft. Wie ooit iemand met Alzheimer van dichtbij heeft meegemaakt, weet hoe hard die ziekte net dat wonderlijke geheugen uit elkaar kan halen. Namen verdwijnen. Gezichten worden onbekend. De weg naar huis lijkt plots veel langer dan vroeger.

En toch...

Toch gebeurt er iets bijzonders.

Ik heb, in de voorbereiding van plechtigheden, families meer dan eens horen vertellen hoe vader zijn kinderen niet meer herkende, maar moeiteloos een liedje uit zijn jeugd meezong. Hoe moeder vergat wat ze vijf minuten geleden gegeten had, maar nog altijd de vingers automatisch op de juiste plaats zette wanneer er een oude piano in de kamer stond. Alsof herinneringen niet verdwijnen, maar zich gewoon ergens verstoppen. Ik vind dat een troostende gedachte.

We zeggen vaak dat iemand "alles vergeet". Maar dat klopt eigenlijk niet helemaal. Liefde verdwijnt niet zomaar. Gevoelens verdwijnen niet zomaar. Een warme hand, een vertrouwde stem of een oude melodie vinden soms nog een deur die woorden al lang niet meer open krijgen.

Misschien is dat ook de reden waarom we herinneringen blijven maken. Niet omdat we zeker weten dat ze voor altijd zullen blijven bestaan, maar omdat ze vandaag waarde hebben: een wandeling zonder haast, een tas koffie die net iets langer duurt dan gepland, een onverwachte lach, een lied dat je plots weer twintig jaar terug in de tijd brengt.

Het zijn geen grote gebeurtenissen. Ze halen het nieuws niet. Maar het zijn precies die kleine momenten die zich ergens in ons hoofd nestelen en daar, heel eigenwijs, jarenlang blijven wonen. Misschien moeten we daarom wat milder zijn voor onszelf wanneer we weer eens vergeten waar we onze autosleutels gelegd hebben. Dat is vervelend, natuurlijk. Maar ach, we vinden die uiteindelijk wel terug. Vergeten hoort nu eenmaal bij het leven. Gelukkig gaat het meestal om kleine dingen: een naam die je even niet vindt, een afspraak die je uit het oog verliest, of die bril die al die tijd gewoon boven op je hoofd stond.

Anders wordt het wanneer niet alleen herinneringen vervagen, maar ook de mensen die erbij horen.

Onlangs, 21 september, stonden we stil bij "Werelddag van Alzheimer".

Misschien is dat geen dag om alleen aan vergeten te denken, maar vooral aan herinneren. Aan de mensen die ons leven kleur hebben gegeven. En aan de kleine momenten die het waard zijn om vandaag nog te beleven. Dus als u vandaag iemand tegenkomt die zijn verhaal voor de derde keer vertelt, luister dan gerust nog eens. Misschien hebt u het verhaal al eerder gehoord. Maar voor die persoon is het misschien net op dat moment wéér een mooi verhaal. En mooie verhalen ... die verdienen het om meer dan één keer verteld te worden.

Niet?

Leo De Clerck