Inleiding door pastoor Jan:
"Omwille van de schitterende locatie en makkelijke bereikbaarheid kiezen grotere groepen graag voor de Oude Abdij te Drongen. Daardoor kregen we – onverwacht – een bijzondere verzoek voor zondag 25 oktober in de viering te Drongen (10.30 u.). Het zal een concelebratie worden met priesters uit verschillende Europese landen omdat, hier ter plekke, het Colloqium voor Europese Parochies (CEP) plaats vindt. De vraag kwam of deze aanwezige leden met ons mochten mee vieren en de priester kunnen concelebreren. Ons antwoord was volmondig ‘ja’… we voelen ons zelfs een beetje vereerd. Ontmoetingen van overal doorbreekt onze eigen grenzen en houdt ons open op de wereld, in casu vooral Europa. Naast uiteraard onze Vlaamse taal zal ook Engels en Frans te horen zijn, zelfs de liederen van die zondag zijn vertaald. In onderstaand artikel geven de organisatoren, mevr. Anne Locht, dhr. Joseph Dermaut en mevr. Ria Van Litsenborgh, meer uitleg over deze tweejaarlijkse samenkomst. We kijken er naar uit om hen te verwelkomen."
“Het CEP dankt zijn ontstaan aan het initiatief van een Franse kanunnik, vader Francis Connan. Op dat moment (1959) was hij nog pastoor van de parochie Saint-Séverin in Parijs en, gezien de toenadering die zich in Europa aftekende, kreeg hij het idee om een bijeenkomst van Europese parochies te organiseren. Dit initiatief kreeg de steun van kardinaal König van Wenen. Tijdens de eerste bijeenkomst in 1961 in Lausanne waren er priesters aanwezig uit 7 landen (België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Zwitserland en Spanje). Ze kwamen tot een conclusie : 'In het hart van een Europa dat zich geleidelijk aan structureert tot een gemeenschap, lijken onze menselijke en parochiale problemen op elkaar. Het lijkt ons daarom steeds minder redelijk dat elk land afzonderlijk en onafhankelijk van de anderen probeert vooruitgang te boeken op het gebied van pastoraat.'
Ze besloten ook om elkaar om de twee jaar op Europees niveau te ontmoeten om hun ervaringen te delen, hun ideeën te bundelen en zo hun bijdrage te leveren aan de bouw van een Europa, een gemeenschap van volkeren. Voor het eerst, in 1973, werden hier leken aan toegevoegd, waarvan de deelname steeds is toegenomen. Tijdens de laatste congressen bedroeg hun aantal ongeveer twee derde van de vergadering. In de afgelopen jaren hebben enkele bisschoppen deelgenomen aan de congressen, de werkzaamheden met belangstelling gevolgd of deze ondersteund door organisatorische en financiële hulp. Tegenwoordig zijn ongeveer vijftien Europese landen vertegenwoordigd via de deelnemers, mannen en vrouwen die zich op parochiaal niveau inzetten in hun eigen land, bezorgd zijn over de toekomst van Europa en geïnteresseerd in het uitwisselen van ervaringen op dit niveau.
Oriëntaties
De nauwere economische en politieke samenwerking tussen de Europese landen stelt de parochies in de betrokken landen voor nieuwe vragen, die waarschijnlijk allemaal zullen worden meegenomen via gezamenlijk onderzoek en gezamenlijk genomen richtlijnen. Het CEP streeft ernaar zijn bijdrage te leveren aan de bouw van Europa, met als doel een samenleving te bevorderen die gebaseerd is op wederzijds respect, wederzijdse gastvrijheid en de bereidheid om naar elkaar te luisteren.
Dit doel wordt concreet gemaakt door middel van verschillende initiatieven:
- Elkaar leren kennen door ontmoetingen tussen mensen en groepen uit verschillende landen;
- Uitwisseling over het leven en werk in de parochie en samen op zoek gaan naar oplossingen voor de toekomst tijdens de Colloquia;
- Samenwerken aan het werk van de Raad van Europa binnen het kader van NGO’s (Niet-Gouvernementele Organisaties), in het bijzonder sinds 1994, door deel te nemen aan de coördinatie van de verschillende thema’s en interessegebieden (350 organisaties). Praktische levensvragen komen steeds vaker op vergelijkbare manier naar voren in alle Europese landen. Het CEP wil de aangesloten parochies de mogelijkheid geven om hieraan bij te dragen, om getuige te zijn van het geloof, eucharistische gemeenschappen te vormen in het hart van een open Europese maatschappij, en een profetische stem te zijn die inspeelt op de verwachtingen en zorgen van mensen.”
Anne Locht, Joseph Dermaut en Ria Van Litsenborgh
