GOED OM WETEN
* EEN AANRADER
Onlangs het boek “Licht in het puin”: Het aangrijpende getuigenis van de pastoor van Gaza gelezen. In dit persoonlijke dagboek vertelt priester-pastoor Gabriel Romanelli wat het betekent om te leven in een wereld die is ingestort. Hij beschrijft de broosheid van het dagelijks bestaan, maar ook de kracht van het geloof.
Een indringend en diepmenselijk getuigenis, in 92 korte hoofdstukjes, voor wie blijft verlangen naar hoop en vrede ondanks alles. Een getuigenis over de christelijke (katholieke) gemeenschap in Gaza.
Enkele stukjes uit het boek:
Hoofdstuk 7: God dienen
De liturgie staat hier centraal in ons leven. Ze getuigt van een totale dienst aan God. Dat is de reden van mijn aanwezigheid in Gaza. Als katholiek priester ben ik ervan overtuigd dat onze Heer Jezus Christus werkelijk aanwezig is in de eucharistie, in de geconsacreerde hostie tijdens de mis. Dit diepe mysterie is de voornaamste reden – zij het niet de enige – waarom ik geloof dat wij in Gaza moeten blijven. Elke dag vernieuwen wij tijdens de mis de aanwezigheid van Christus, midden in deze afgrond. En het is dit ‘kleine, grote’ licht dat we mogen laten schijnen.
Hoofdstuk 58: Oude wezen
Ook de zusters zijn uitgeput. En toch zie ik hoe zij met de kinderen spelen, met hen dansen en zingen om hun die kostbare ogenblikken van vreugde te schenken. Wij moeten echter voorzichtig zijn: zulke beelden van geluk mogen niet worden verspreid. Vanop afstand zouden zij verkeerd begrepen of zelfs misbruikt kunnen worden. “Zo slecht gaat het niet in Gaza”, zouden sommigen zeggen die daar politiek belang bij hebben. Maar wij weten dat die enkele lachsalvo’s, losgerukt uit donkere dagen, niets anders zijn dan manieren om te overleven.
Je wordt stil bij het lezen van dit boek. Hoe kan priester Gabriel toch een boodschap van hoop, geloof en Liefde blijven brengen, ondanks de verschrikkelijke omstandigheden waarin hij leeft en werkt?
(Ik heb het boek, als je het wil lenen, graag een seintje.)
Diaken Geert
