Op de parkeerplaats bij de bibliotheek van Westerlo staat een verschijning die meteen de aandacht trekt: een houten roulotte, getrokken door een tractor. Het is de mobiele thuishaven van Paul en Patricia. Vijfenhalf jaar geleden gooiden ze het roer compleet om. Na een reis door België, Frankrijk, Spanje en Portugal maken ze zich nu op voor de terugreis naar Nederland. Een gesprek over onthaasten, soberheid en de kunst van het luisteren.
Wie het terrein van de bibliotheek oploopt, kan er moeilijk omheen. Zeker voor kinderen heeft de woonwagen een bijna magische aantrekkingskracht. Toch is het voor bewoners Paul en Patricia geen nostalgische hobby, maar al vijf en een half jaar hun dagelijkse realiteit.
Het avontuur begon toen de kinderen het huis uit waren. Paul had er net een carrière van twintig jaar bij de politie opzitten en Patricia was chronisch ziek. Ze namen een moedig besluit: hun huis in Flevoland en bijna al hun bezittingen werden verkocht. In plaats daarvan kozen ze voor een leven op de weg. Met een tractor voorop tuimelen ze met een gemiddelde snelheid van 20 kilometer per uur over de kleine binnenwegen van Europa. Zelfs een paar kippen verhuizen gewoon mee op reis.
Kacheltje en zonnehitte
Het leven in een roulotte vraagt om aanpassingsvermogen. Om de wagen in de winter warm te stoken, gebruiken ze een klein houtkacheltje. "Mensen denken vaak dat de kou het moeilijkst is," vertellen ze. "Maar het is juist de extreme zomerhitte die in zo’n wagen een uitdaging vormt."
Binnen in de roulotte valt meteen de rust op: alles is doordacht, sober en opgeruimd. Die orde is het resultaat van jarenlang onderweg zijn. Door de tijd heen hebben ze steeds meer spullen weggedaan. "Uiteindelijk blijf je alleen over met wat écht essentieel is." Ook kleding kopen ze bewust tweedehands. Living simple is voor hen geen trend, maar een bevrijdende levensstijl geworden.
Ruimte voor een goed gesprek
Paul en Patricia zijn 'reborn christians', met hun wortels in de evangelische kerk. Ze leven grotendeels van de voorzienigheid, maar wie verwacht dat ze hun geloof van de daken schreeuwen, heeft het mis. Ze lopen niet te koop met hun christelijke inspiratie en dringen niemand iets op.
Door hun wagen op te stellen op openbare plekken, parkeerterreinen en ontmoetingsplaatsen staan ze letterlijk midden tussen de mensen. Iedereen is welkom voor een praatje. "We zijn er in de eerste plaats om gewoon te luisteren," klinkt het. Pas als mensen zelf beginnen over zingeving of geloof, delen ze hun eigen verhaal. Die laagdrempeligheid zorgt op de meest onverwachte momenten voor diepe en waardevolle gesprekken.
Op naar een nieuw hoofdstuk
Westerlo is een van de laatste tussenstops. Hiervandaan trekt het koppel langzaam weer richting Nederland. Na vijfenhalf jaar zwerven is het tijd voor een volgende fase: ze willen een paar jaar gaan werken om weer wat spaargeld op te bouwen.
Eén ding weten ze al zeker: naar Flevoland keren ze niet meer terug. "Er zijn in Nederland veel mooiere streken om te wonen en te werken," lachen ze. Waar het schip – of beter gezegd, de tractor – precies zal stranden, ligt nog open. Maar dat de reis hen veranderd heeft, staat buiten kijf.
