vaak jongeren het slachtoffer zijn van uitbuiting, werkloosheid, migratie, racisme, ... Via deze synode wordt de kerk uitgenodigd om haar roeping om bij te dragen aan de vreugde van jonge mensen nieuw leven in te blazen: als een zorgzame moeder en barmhartige vader jonge mensen in onzekere situaties nabij zijn. Ook worden de synodevaders uitgedaagd om wegen in te slaan om vormen van discriminatie te bestrijden.
Begeleiding bij onderscheiding van roeping
Het werkdocument besteedt veel aandacht aan de vraag om jongeren te ondersteunen bij het maken van keuzes en om hen te helpen hun roeping te vinden, in al zijn betekenissen. Hier klinkt een pleidooi voor een eenvoudige en duidelijke omschrijving van het begrip roeping en voor een brede roepingenpastoraal (die veel meer is dan de werving van priesters en religieuzen). De kerk wordt aangemoedigd om te erkennen dat elke jongere zijn eigen roeping heeft, die zich kan uiten op uiteenlopende domeinen: van gezin, studie, beroep tot politiek. Onderscheiding, hulp bij het ontdekken van de eigen weg, is hierbij belangrijk.
Helaas begrijpen vele jongeren de betekenis van onderscheiding niet of weten ze niet hoe ze een dergelijk proces moeten doorlopen. Daarom moet de kerk hen begeleiden om mogelijke wegen te ontdekken waarlangs ze Gods liefde kunnen beantwoorden. Hier worden zowel geestelijke en psychologische begeleiding genoemd, maar ook de rol van gezinnen, onderwijsinstellingen of mensen die in andere soorten specifieke instellingen werken. Het werkdocument onderstreept dat dergelijke begeleiding geen optie is bij de vorming of evangelisatie van jongeren, maar een plicht van de kerk en een recht van elke jongere. De noodzaak aan competente en goed gevormde begeleiders komt hier sterk naar boven.
De kracht van Gods Woord
Centraal in een onderscheidingsproces plaatst het werkdocument de interactie met het Woord van God. Oefenen in een luister- en gebedshouding, tijd maken voor het lezen van de Bijbel zijn zaken waarin de kerk de jongeren kunnen helpen. Er klinkt een uitdrukkelijk pleidooi voor een Bijbelse dimensie in de vernieuwing van pastorale zorg en de vraag om hierover te reflecteren en voorstellen te doen. Tot slot benadrukt het werkdocument de gevoeligheid van jongeren voor verzorgde liturgie en wordt de vraag gesteld hoe de kerk jongeren een adequate liturgische vorming kan aanbieden.
Het is duidelijk dat er veel van de jongerensynode wordt verwacht: een hernieuwde jeugdige dynamiek, nieuwe vormen van aanwezigheid bij jongeren en begeleiding bij het onderscheiden van hun roeping. Laten we hopen dat de synodevaders stappen durven zetten om naar buiten te treden, om jonge mensen te ontmoeten in hun dagelijks bestaan en om hen uit te nodigen actief deel te nemen aan het leven van de kerk. Van een pastoraal voor jongeren, naar een pastoraal met jongeren.
Nathalie Verstraete
Bisschoppelijk gedelegeerde voor jongeren, roepingen en gezinspastoraal