Verzoening opent toekomst
Als je onenigheid hebt, of misschien zelfs een conflict, heb je de neiging om de ander eens goed de waarheid te zeggen. Misschien wil je hem of haar zelfs eens flink schofferen. Maar je weet dat hierdoor de relatie blijvende schade kan oplopen. Is het dat wat je wil? De lezingen van de 24ste vandaag wijzen ons erop dat verzoening en vergeving de weg openen naar een nieuwe toekomst. Dat komt ons leven en ons samenleven ten goede.
Een lied over het vergeven
Vergeef me, Heer,
maar hoe kan ik ze ooit vergeven?
Ze kwamen aan mijn ziel, mijn leven
en aan mijn eer.
Ze wilden kwaad,
ze zaaiden in mijn dagen haat.
U weet wat ze aan mij misdreven,
zeventig keer,
En meer.
Wat u mij vraagt:
niet om te zien, en te vergeten
hoe ze mij hebben nagezeten
en opgejaagd, -
ik kan het niet:
ze waren gisteren mijn verdriet
en nu moet ik ze broeders heten,
zeventig keer,
en meer.
Mijn God en Heer,
toon mij, al is het maar voor even,
wat ik U aandeed in mijn leven,
hoe vaak, hoe zeer,
en hoe U mij
genadig was en telkens zei:
Het is je allemaal vergeven,
zeventig keer,
en meer.
Michel Van der Plas
Uit Laudato Si’
Sint-Bonaventura zei dat door de universele verzoening met alle schepselen, Franciscus terugkeerde naar de staat van onschuld. Zeer ver verwijderd van dit voorbeeld, manifesteert de zonde zich vandaag met al haar vernielingskracht in oorlogen, in diverse vormen van geweld en mishandeling, in verwaarlozing van de meest zwakken, in aanvallen op het milieu. Laudato Si' nr. 66
De lezingen en commentaar bij de lezingen van de 24ste zondag vind je op p. 18 in nr. 37 van Kerk&Leven.
Bezinning bij Matteüs 18,21-35: Schulden kwijtschelden, tot zeventigmaal zevenmaal
Als de schuldenberg groeit in deze corona-tijd en mensen uit de boot vallen...
maakt ons dat genadeloos voor elkaar?
Of juist meer solidair?
De wereld sleept enorme problemen met zich mee.
Armoede, klimaatverandering, natuurvernietiging
hebben hun wortels in de graaizucht.
Niet enkel die van generaties voor ons,
ook onze generatie heeft er gretig aan meegedaan.
We ervaren dat we allemaal schuldenaars zijn.
Petrus vraagt zich af hoe ver hij moet gaan
in het kwijt schelden van de schulden en in de vergeving.
'Niet zeven maal – zegt Jezus – maar zeventigmaal zeven maal' .
Waar dat gebeurt, hoeven we ons niet verpletterd te voelen.
We krijgen dan elke dag kansen om een nieuwe start te nemen,
en hopelijk stemt ons dat ook mild voor anderen.
De dienaar in de parabel is blijkbaar vergeten
welke enorme som hem is kwijt gescholden,
als hij zonder mededogen zijn collega naar de keel grijpt.
Wereldwijd is wraak nemen en sancties treffen,
zowel tussen mensen als tussen staten,
ook vandaag nog schering en inslag.
Dat lost meestal weinig problemen op, en kost zelfs mensenlevens.
Is er nog tijd om dit proces om te keren?
Gelukkig laat Gods stem ons niet los!
Bidden in verbondenheid
Bidden wij tot de scheppende God, die van bij de aanvang toekomst wilde voor alle leven:
Voor onze zuster, Moeder Aarde, die gekwetst is, en bedreigd door toedoen van mensen.
Dat we de relatie zouden herstellen.
Dat wij onze ecologische zonde in de ogen zouden kijken, en ons bekeren tot Uw toekomst.
Voor de meest kwetsbare bewoners op deze aarde:
de thuislozen, de armsten, de uitgestotenen,
de slachtoffers van droogte, overstroming en hongersnood,
de planten en dieren die met uitsterven bedreigd zijn,
dat God zich over hen en over ons mag ontfermen,
zodat we de ongerechtigheid achter ons kunnen laten
en samen kunnen uitkijken naar een toekomst vol leven.
Bidden wij - geïnspireerd door het evangelie van deze zondag –
om de gave die alleen de Heer ons kan geven:
zijn grenzeloze liefde als kracht tot verzoening en vrede.
Voor hen die het kwaad dat hen werd aangedaan niet kunnen vergeven;
voor hen die verbitterd leven, die met wrok opstaan en weer slapen gaan;
dat zij opnieuw vrede vinden in hun hart
Voor allen die, waar ook ter wereld, gevangen zitten in conflicten tussen landen en volkeren;
dat zij inzien hoe dialoog en verzoening hen verder brengen dan geweld en vergelding...
Voor gehuwden die van elkaar vervreemd raken
en voor gezinnen waar ouders en kinderen elkaar niet meer verstaan;
dat zij de weg naar elkaar terug vinden, doorheen vergeving...
Voor onszelf en voor onze christengemeenschap aan het begin van een nieuw werkjaar;
dat wij de moed vinden om waar nodig de eerste stap naar verzoening te zetten;
dat wij de barmhartigheid van onze Heer tonen en ervaarbaar kunnen maken
in ons samenleven met mensen rondom, dag na dag...
