De laatste decennia – mee aangestuurd door de media – maakt het Amerikaans gebruik “Halloween” grote sier en kreeg het bij ons vaste voet aan grond. Griezelen, geraamten, ‘trick of treat’, het bedelen om snoep… half september zag ik er al tuinen mee 'versierd'. Voor de meest jonge generatie is eind oktober vooral met dit gebruik verbonden. Het grijpt (ten dele) terug naar een oud Keltisch gebruik. Je mag het vandaag amusement noemen.
Wat velen niet weten: het woord Halloween komt van het oud-Engelse “all halow eve” ofte “Allerheiligenavond”. Dat laatste grijpt terug naar de christelijke invulling van het Keltisch gebruik. Daarin is helemaal geen sprake meer van griezelen of angst scheppen. Integendeel, in de periode van groeiende donkerte en krimpend licht voelde men de geliefde doden dichterbij dan ooit. Men zag hen in de grote menigte van mensen die opgaan naar het grote Licht, naar Gods nabijheid. Een processie, talloos groot, van “geliefden van de Heer”. In die bonte menigte van “geheelden” zag men de eigen geliefde gestorvenen mee opgaan. Het is geen toeval dat Allerheiligen en Allerzielen direct na elkaar vallen.
Zoals vorig jaar is het een bijzondere editie omdat Allerheiligen op een zondag valt. Daardoor vervalt de gebruikelijke weekendliturgie. Allerzielen is dit keer een maandag. In de gele kader maakten wij een helder overzicht van de vieringen in onze kerken.
Langs deze weg nodigen wij iedereen uit, in het bijzonder alle families die het afgelopen jaar een geliefd familielid hebben weten heengaan. In de viering op Allerheiligen of Allerzielen (zie kader) wordt hen het gedachteniskruisje aangereikt.
Biddend met de gemeenschap dragen wij jullie en al onze geliefden “opgaand naar het grote Licht”.
Pastoor Jan
