Evangelisch mijmerend door de paasteksten
Wat zoek je toch de Levende in dit doods graf?
Geen steen, hoe groot ook, kan goddelijke Liefde tegenhouden.
Maar… blijf niet hier,
ga naar Galilea, daar pas zul je Hem zien.
Galilea de streek van de eenvoudige mensen,
de streek waar hij zovelen weer op de been heeft gebracht.
Weer heeft doen zien en doen horen;
bij zovelen van een pijnlijk verleden
weer hoopvolle toekomst gemaakt.
Doe zoals Hij, breng leven,
zorg dat er voor ieder mens een paasmorgen kan zijn …
Houd me niet vast, Maria,
dat verlamt je armen en maakt je geest leeg.
Ga en vertel aan mijn broeders dat ik leef …
Wat loop je te treuren
op je stille, moedeloze tocht naar Emmaüs?
Begrijp je nog steeds niet
dat leven soms lijden en pijn meebrengt,
maar nooit de uiteindelijke dood?
Kom, breek met Mij het brood en blijf dit doen
als teken van de onoverwinnelijke liefde
tussen mens en mens,
tussen God en mens.
Kom Tomas,
verman je en leg je handen in mijn wonden.
deel de uiterste pijn, voel het bloed en de nagelwonden,
maar geloof dat “wonde” steeds “wonder” wordt…
Paasmorgen,
het graf is leeg …
Ga naar Galilea, houd me niet vast …
Deel de pijn van mensen en verkondig het Leven …
(Martin Otten)
