Missiezondag werd ingesteld door paus Pius XI in oktober 1926 om ons eraan te herinneren dat de verkondiging van het Evangelie een gedeelde verantwoordelijkheid is. Al een eeuw lang brengt deze dag elk jaar een eenvoudige maar veeleisende waarheid aan het licht: de missie behoort niet toe aan een handvol specialisten ergens ver weg. Het is een opdracht voor elke gedoopte. Het begint waar we wonen en spoort ons aan om verder te kijken dan onze grenzen en gewoontes, voorbij onszelf.
Voor dit honderdjarig jubileum schenkt paus Leo XIV ons een thema dat klinkt als een echt programma: ‘Eén in Christus, samen op missie’. Alles begint daar. Missie ontstaat niet uit een strategie, wordt niet georganiseerd. Het komt voort uit een ontmoeting: deze met de levende Christus, die ons oproept, samenbrengt en eropuit stuurt. Wanneer de Kerk met Christus verenigd is, wordt haar getuigenis geloofwaardig. Wanneer gelovigen samen eropuit trekken, vindt het Evangelie steeds nieuwe wegen om harten te raken.
De missie, hier en daar
Ook vandaag de dag wordt de missie elke dag weer geschreven op vaak onzichtbare plaatsen: in afgelegen dorpen waar missionarissen de Blijde Boodschap verkondigen, op scholen waar de generaties van morgen worden opgeleid, in gezondheidscentra waar de meest kwetsbaren worden verzorgd, of in christelijke gemeenschappen die, soms met zeer weinig middelen, hun geloof beleven en delen. Dit geldt ook in Senegal.
Maar de missie wordt niet alleen ver weg ervaren. Ze gebeurt ook hier, heel dichtbij: in onze steden en dorpen, in onze parochies en gemeenschappen. In gebedsgroepen en via solidariteitsacties getuigen vrouwen en mannen elke dag van het Evangelie door hun toewijding en hun aanwezigheid bij anderen. De missie begint waar we wonen.
Bij daden horen gezichten…
Talrijke vrouwen en mannen wijden hun leven aan de verkondiging van het Evangelie. Dit geldt voor missionarissen, hier en elders, voor pastorale coördinatoren, parochie-animatoren, catechisten en zovele andere mensen die zich inzetten in het hart van onze gemeenschappen. Dag na dag stellen zij zich vol overgave in dienst van de missie van de Kerk. Zij zijn het gezicht van onze gezamenlijke missie.
Want de missie wordt nooit alleen beleefd: het is het werk van de hele Kerk, dat groeit in gemeenschap, gedragen door gebed, vertrouwen en solidariteit tussen gelovigen. Onze financiële bijdragen maken het mogelijk catechisten, priesters, religieuze mannen en vrouwen op te leiden, kinderen te onderwijzen, gebedsplaatsen te bouwen en projecten te ontwikkelen ten behoeve van de meest kwetsbaren. Onze wederzijdse gebeden scheppen een wereldwijde spirituele verbondenheid waar wij allen kracht uit putten.
Een welgemeende DANK U voor deze 100 jaar
Dank aan iedereen die al jaren met Missio onderweg is. Dank u voor uw trouw, uw vertrouwen en uw toewijding. Elk gebaar van solidariteit wordt een zaadje van hoop voor gemeenschappen die vaak op de proef worden gesteld. DANK U.
Wakker opnieuw ons missionaire vuur aan!
De wereld van vandaag kent grote crises: conflicten, armoede, eenzaamheid, ontsporing. Ondanks deze context heeft het Evangelie zijn kracht niet verloren. Het blijft een woord van hoop, broederschap en echt leven. Daarom is dit eeuwfeest ook een oproep om ons missionaire vuur opnieuw aan te wakkeren.
