Het was een zálig feest.
Toen Jan op zondag 1 februari langs de grote deur de kerk binnenging, veerde iedereen spontaan recht en begon te applaudisseren.
Zo was de toon meteen gezet voor een warmhartige dankviering.
Danken was inderdaad het hoge woord van deze jubileumviering.
We dankten vooreerst onze God onder wiens zegen Jan en Theresia zovele jaren geleefd en gewerkt hebben.
We dankten Jan, hij koos er uitdrukkelijk voor om zijn honderdste verjaardag in de kerk te vieren, met veel volk.
Zijn wens is in vervulling gegaan. Het ontroerde Jan zichtbaar.
En onze kerk, die zag er prachtig uit.
Bloemen, bloemen en nog eens bloemen, ze omringden vooraan de lauwerkrans met de 100 er middenin.
We hebben samen gebeden en gezongen.
We hebben geluisterd naar een fragment uit Felix Timmermans’ Boerenpsalm’ dat de lof zingt van Gods vruchtbare schepping.
We hoorden woorden vanuit het hooggebergte van de Geest: Jan en jullie allen zijn zalige mensen, want jullie proberen te leven zoals God het heeft bedoeld:
Nederig, meelevend, zachtmoedig, barmhartig, openhartig, jullie streven naar gerechtigheid en vrede.
De familie vertelde over hun vader, grootvader en overgrootvader, haalde guitige herinneringen op
en bewees door hun getuigenis dat Jan een boer in hart en nieren is en blijft.
De voorzitter van de kerkfabriek, loofde Jan om de talenten die hij ingezet heeft voor de parochiegemeenschap.
En na de liturgische viering ging het feest verder, eveneens in de kerk.
In de zijbeuken vond iedereen een plaatsje rond de tafels.
Jan en de familie Willemse trakteerden met wijn (en water), met broodjes en sjoekes.
En Jan zat, zoals gewoonlijk, op zijn vast plaats aan zijn zondagse stamtafel.
Hij en wij allen genoten van dit zalige feest. En vanuit de hemel zal Theresia, van wie wij dag op dag een jaar geleden afscheid namen, zeker glimlachend en goedkeurend toegekeken hebben.
rvh
