Dit jaar was het een bijzondere Goede Week; de eerste keer dat we samenwerkten met onze buren, P.E. De Jordaan Harelbeke. Na hun deelname en medewerking aan de Palmprocessie, waren wij op onze beurt uitgenodigd om samen met hen te vieren op Witte Donderdag in de Sint-Augustinuskerk in Stasegem en de kruisdienst op Goede Vrijdag in de Sint-Salvatorkerk in Harelbeke.
Witte Donderdag
Op Witte Donderdag eucharistie vieren betekent nog meer dan anders samenkomen als één gemeenschap, één Kerk, één groep van christenen die de weg van Jezus wil gaan.
Op Witte Donderdag eucharistie vieren betekent plaatsnemen aan een feesttafel, de tafel van het joodse paasfeest dat de uittocht uit het slavenland herdenkt, en dat viert hoe God afdaalde om de ellende van het volk te delen, zoals Jezus afdaalt om als een slaaf de voeten van zijn vrienden te wassen, en hen zo de weg wijst naar een wereld van liefdevolle dienstbaarheid.
Op Witte Donderdag eucharistie vieren betekent ook de duisternis van de nacht ingaan, met Jezus meetrekken in de angst, vertwijfeling en eenzaamheid waarin zijn vrienden hem alleen zullen achterlaten.
Op Witte Donderdag eucharistie vieren betekent ons openstellen voor het mysterie dat God ons tegemoet komt in de hoogtepunten én de dieptepunten van een mensenleven.
De angst van de apostelen is van alle tijden: we zijn bang om verliezen wat we hebben, bang voor verandering en voor het onbekende.
Het verraad van Judas is van alle tijden: we zeggen wel dat we geloven in een God van liefde die zich aan de zijde van armen, zwakken en lijdenden schaart, maar we vertrouwen vaak liever op het luide geroep, op het brute geweld of op de overtuigingskracht van het geld.
De verloochening van Petrus is van alle tijden: we sluiten de ogen voor het onrecht in onze wereld, we kijken bewust de andere kant op om niet in de ogen van onze lijdende medemens te moeten kijken.
Goede Vrijdag
Goede Vrijdag: dag waarop we herdenken hoe Jezus van Nazareth onverdiend te lijden kreeg. De dag waarop we herdenken hoe zovele andere onschuldigen onverdiend te lijden krijgen. De dag waarop we belijden dat God zelf mee-lijdt met wie onverdiend te lijden krijgt.
Oog in oog met het leed dat mensen elkaar aandoen, kunnen we nauwelijks nog geloven in de kracht van geweldloos verzet. En toch is enkel liefde in staat om de spiraal van geweld te doorbreken.
