De bezinning die je hoorde op het einde van onze weekendvieringen kan je hier nog eens (na)lezen.
In mijn diepste binnenste weet ik dat Iemand zoals niemand anders van mij houdt. En ik hoop dat je dit ziet aan alles wat ik doe.
In mijn diepste binnenste is er vrede die niemand mij kan afnemen. En ik hoop dat je dit ervaart in mijn strijd.
In mijn diepste binnenste vind ik rust en stille vreugde. En ik hoop dat je dit ook voelt in mijn drukke bezigheden.
In mijn diepste binnenste speur ik een Bron, een Kracht die mij bezielt en die meer is dan mensenwerk. En ik hoop dat ik diezelfde Bron bij jou mag vinden.
