Als de zomervakantie en dus ook het einde van het schooljaar nadert, sluiten we traditiegetrouw ook ons cobesjaar af. Dit jaar deden we dat in het mooie Deinze.
De avond was niet alleen bijzonder omdat we het werkjaar afsloten, we sloten ook de lopende vierjaarlijkse cobescyclus af. In september starten we met een vernieuwde ploeg die een gezonde mix is van vernieuwing en continuïteit. Yves, Tim, Jean-Marie, Bob, Marleen, Frank, Hugo, Rita, Claudine … zorgen voor de continuïteit. Dankjewel voor jullie engagement.
Maar er zijn ook vier cobesleden die zich niet meer verkiesbaar stelden en de fakkel doorgeven: Martin Lamont, Paul De Bruyckere, Nicole Haghedooren en Peter Hanselaer.
Onze bisschoppelijk gedelegeerde Lieve sprak terecht lovende woorden. We laten jullie meegenieten:
Martin was binnen cobes onze ouderdomsdeken, alvast wat betreft anciënniteit. Hij was maar liefst 16 jaar actief binnen cobes. In al die jaren was Martin ten volle Martin: recht voor de raap, een verdediger van het basisonderwijs en de kleine schoolbesturen, een koele minnaar van het BOS-verhaal. Martin komt uit de financiële wereld, met ervaring binnen de politieke wereld. En toch, door zoveel jaar voorzitterschap van het schoolbestuur van Nazareth, door zijn engagement in cobes en de AV van Katholiek Onderwijs Vlaanderen, door zijn inzet voor het eengemaakte leersteuncentrum, ademt Martin onderwijs. Martin was een authentiek cobeslid.
Nicole is ondertussen ook al 8 jaar lid van cobes Gent. Ze is ongeveer gelijk met Lieve gestart. We hebben Nicole mogen kennen als een ongelooflijk fijne en verstandige vrouw. Nicole was en is geen tafelspringer, niet iemand die graag het eerste en het laatste woord heeft. Ze is wel iemand met een rustig en standvastig engagement, hier in onze cobes en ook binnen het grote Oscar Romero College. Nicole mag terecht fier zijn op de weg die ze samen met de andere bestuurders heeft afgelegd naar een sterk en geïnspireerd geheel van Katholieke scholen in onze regio. Nicoles tussenkomsten in de cobesvergaderingen waren altijd wijs, gevoed vanuit ervaring, altijd constructief en verbindend.
Paul en Peter hebben elk 4 jaar op de teller in cobes.
Paul geeft, na maar liefst 18 jaar, ook het voorzitterschap van College Ten Doorn door. We verwijzen daarvoor naar een ander artikel op deze website. In Eeklo stond een sterke kapitein aan het roer, een man met strategisch inzicht en dat hebben we ook in onze cobes mogen ervaren. Paul kijkt en denkt vooruit, verliest zich niet in details, maar stelt vragen en doet suggesties die ertoe doen. Zijn herhaalde vraag om proactiever te denken, vanuit onderwijsregio’s, is er één van. Zijn ervaring in de gezondheidssector deed hem met een andere bril kijken dan velen van ons en dat is verrijkend. We zijn hem dan ook erg dankbaar voor zijn inbreng. We wensen Paul het allerbeste met de tijd die vrijkomt. Het thuisfront zal daar zeker niet rouwig om zijn. En we kijken ook uit naar de samenwerking met zijn opvolger Steven Lepoutre, die hem niet alleen opvolgt als voorzitter, maar die ook onze cobes komt versterken.
En last but not least Peter. Peter kreeg 4 jaar geleden de vraag of we hem mochten coöpteren binnen cobes. Een beetje een ‘buitenbeentje’ want (op dat moment tenminste) Peter was op dat moment geen schoolbestuurder. Ondertussen is hij, na zijn recente pensionering, lid van het schoolbestuur in Kalken, een éénpitter die Peter mee zal begeleiden naar een sterker geheel. We leerden Peter kennen als beheerder van de KULeuven in Gent en in die functie was verbinding leggen met allerlei stakeholders in het Gentse en in Oost-Vlaanderen een kernopdracht. Peter legde die verbinding tussen de algemeen directeurs van de hogescholen door de gesmaakte ontmoetingen met bisschop Lode. Hij legde die verbindingen ook met STEM-scholen uit onze regio en ook in cobes legde hij verbinding met de onderwijsactoren. Niet alleen was het zijn professionele opdracht om te verbinden, ook zijn stijl hebben we altijd als verbindend ervaren: nooit cassant, nooit betweterig. Integendeel, Peter was meer een man van de vragen dan van de antwoorden. De vragen die Peter stelde, vanuit het perspectief van een ‘buitenstaander’ deden reflecteren, daagden uit om te expliciteren wat voor ‘insiders’ soms evident is. We hopen dat we Peter nog geregeld mogen ontmoeten en nu hij bestuurder is. Die kans is wel heel reëel.
Martin, Nicole, Paul en Peter: elk met hun eigen achtergrond en persoonlijkheid, met hun eigen inbreng en stijl. We hebben deze 4 bijzondere mensen enorm geapprecieerd. We zijn erg dankbaar voor wat was en we wensen ze een mooie toekomst!
