Op maandag 4 mei bracht “de dag van de vicariale medewerker” medewerkers van de vicariale onderwijsdiensten uit heel Vlaanderen samen in Hasselt
“Liefde werkt in barmhartigheid”, zo luidt het jaarthema van Katholiek Onderwijs Vlaanderen voor volgend werkjaar. Tijdens de dag van de vicariale medewerker op maandag 4 mei ontdekten de medewerkers van de vicariaten onderwijs van de vijf Vlaamse bisdommen het nieuwe jaarthema in Hasselt.
“Het is belangrijk dat we als medewerkers aan eenzelfde project elkaar ook kunnen vinden buiten meetings en zoom-sessies. Daarom dat we al voor de vijfde keer een dag van de vicariale medewerker organiseren. Deze doet elk jaar een ander bisdom aan, en voor deze vijfde editie is Hasselt aan de beurt”, legt Francis Loyens, bisschoppelijk gedelegeerde voor onderwijs en communicatie, uit. Francis werd ook zopas door de bisschoppen benoemd als referendaris ad interim voor het katholiek onderwijs.
De ontvangst – uiteraard met Limburgse vlaai – vond plaats bij vzw Assjette. Vzw Assjette zorgt voor zinvolle dagbesteding en begeleiding naar tewerkstelling voor (jong)volwassenen met ASS (Autisme Spectrum Stoornis). “Vzw Assjette huist sinds kort in het voormalige klooster van de zusters Ursulinen hier in Hasselt. Op deze plaats ervaren we hoe de liefde van de zusters in barmhartigheid werkt: in het verleden, het heden, maar evengoed voor de toekomst”, vertelt Francis Loyens. Tijdens hun bezoek ervoeren de medewerkers via een belevingsparcours hoe leven met autisme voelt, werden ze wegwijs gemaakt in de werking van vzw Assjette, en werkten ze samen ook het jaarthemamateriaal uit.
’s Namiddags leidde een stadswandeling de medewerkers doorheen de Hasseltse binnenstad. De toeristische trekpleisters zullen ze echter op een ander moment moeten bezoeken, want ook deze wandeling stond in het teken van barmhartigheid. Aldus identiteitsbegeleiders Edith Maes en Ellen Verstappen: “We willen onze medewerkers prikkelen om te leren kijken naar tekenen van barmhartigheid in de eigen omgeving, zodat ook wij op onze beurt scholen durven uitdagen om de eigen buurt te verkennen.”
In het klooster van de Minderbroeders bracht pater Bob Van Laer hen binnen in de spiritualiteit van Franciscus: “De Heilige Franciscus kan een belangrijk kompas zijn voor onze steeds complexer wordende wereld. Materieel en technisch zijn we de afgelopen 100 jaar er enorm op vooruit gegaan, maar gaan we nog op een gezonde manier met onze Schepping en medemensen om? De spiritualiteit van Franciscus draait juist hierom: omgaan met wat en met wie ons geschonken worden. Franciscus beschouwde zichzelf als broeder van alle mensen en van de hele natuur. Hoe kunnen wij leven in een wereld van vrede? We worden uitgedaagd om van elkaar te houden!”
In het LeOnhuis (LeOn staat voor Leren en Ontwikkelen) vertelt coördinator Manon van Engelen over de brug die zij als organisatie willen slaan tussen onderwijs en welzijn. “Niet elk kind krijgt vandaag evenveel onderwijskansen. Wij willen kind én ouders breed ondersteunen. Voor velen van hen zijn we een plek van rust, ontmoeting en uitwisseling. De graad van welbevinden is voor ons zo veel belangrijker dan de behaalde cijfers. Wat ons uniek maakt? Alles is hier onder één dak te vinden: voor het kind en voor de ouders, alles met het oog op integratie en participatie.”
De derde stop was aan de oude gevangenis aan de kleine ring. Momenteel huisvest dit gebouw vele honderden enthousiaste studenten van de UHasselt en doen de cellen dienst als studielokalen, maar tot 2005 deed dit gebouw ook werkelijk dienst als gevangenis. “Staan we erbij stil dat voor 9000 scholieren een of beide ouders in de gevangenis leven?”, vraagt Sandra Maertens, inspecteur-adviseur RKG voor het basisonderwijs. “Het is één van de werken van barmhartigheid: gevangenen bezoeken. Dat is voor sommigen een schurend Jezusbeeld, maar desalniettemin essentieel.” Via een QR-code leren de vicariale medewerkers het verhaal kennen van Hasseltse godsdienstleerkracht Hilde, die elk jaar met Kerstmis samen met haar klas kerstkaarten stuurt naar gevangenen.
Afsluitend werd er in de Hasseltse dekenij nog een glaasje aangeboden tijdens een korte receptie. Ook mgr. Hoogmartens, bisschop van Hasselt, sloot hiervoor aan. De medewerkers zongen nog samen het Limburgs volkslied en leerden dat “daar in’t bronsgroen eikenhout… liefde in barmhartigheid werkt”.
