De veertigdagentijd loopt naar zijn einde. Pasen nadert. Maar eerst moeten we nog de Goede Week doormaken, en die begint op Palmzondag. Ook wel eens Palmpasen genoemd, want over enkele dagen vieren we Pasen, het feest van de verrijzenis van Jezus. Op zijn miskenning en kruisdood volgen de verheerlijking. Het is een grote stap van Palmzondag naar Pasen, want er is zoveel gebeurd in die tussentijd.
In de sportwereld kan een voetbalploeg of een trainer de ene dag razend populair zijn, en de andere dag moeten de supporters niet meer van je hebben. Het ene moment wordt ge bejubeld en het andere moment uitgescholden. Zo wispelturig kunnen mensen zijn. Jezus heeft dit ook meegemaakt. Hij ging al weldoende rond, men liep Hem achterna, maar uiteindelijk werd Hij het slachtoffer van een ongeloof dat in blinde haat is omgeslagen. Maar het meest hoopvolle teken voor ieder van ons, ligt in de manier waarop Hij dit alles doorstaat.
Je kan het lijdensverhaal van Jezus het sluitstuk noemen van een leven dat gekenmerkt werd door een grenzeloze liefde voor God en de mensen. En vanuit deze innerlijke gedrevenheid maakt Hij zijn blijde intocht in Jeruzalem mee, niet als een machtige en triomferende vorst op een paard, maar als een dienstknecht, als een zachtmoedige vredevorst, gezeten op een ezel.
Die intocht is een grandioos succes. Een massa mensen komt Hem zingend tegemoet, en met palmtakken in de hand juichen ze Hem toe, want ze weten het zeker: deze Jezus is hun nieuwe Koning! Van alle kanten wordt er ‘Hosanna’ geroepen. Zijn succes overdondert zijn leerlingen. Maar schijn bedriegt. Achter de rug van het juichende volk, worden reeds plannen gesmeed om Jezus uit de weg te ruimen. De machthebbers ergerden er zich immers aan dat Jezus hen steeds terechtwijst. Volgende week zullen ze hun slag thuishalen. Ook dan zal er een menigte langs de weg staan, maar niet meer om hem te bejubelen, maar om Hem na te staren als Hij met een kruis op zijn schouders door hun straten strompelt.
De intocht van Jezus in Jeruzalem laat heel duidelijk de menselijke gespletenheid zien. Dezelfde mensen die vandaag met palmtakken zwaaien, zullen enkele dagen later met zwaarden zwaaien. Zondag eren ze Hem en vrijdag lachen ze Hem uit. Vandaag ‘Hosanna’ en morgen ‘Kruisig Hem’.
Palmzondag is het begin van de Goede Week. De intocht van Jezus is ook onze intocht. We gaan met Hem de weg van dood naar leven. Zoals zijn weg moeizaam verloopt, zo ook onze weg als je opkomt voor een oprecht beleefd geloof en een eerlijk doorleefd mens-zijn. In de komende dagen wordt ons de kern van de liefde geopenbaard. Liefhebben is geven, broederlijk delen, trouw zijn. Zo deed Jezus het ons voor in de hoop dat zijn lijdenstocht naar Golgota een ‘paastocht wordt. Een tocht uit haat geboren, in geloof gegaan en vanuit de liefde tot voltooiing gebracht.
Raymond Decoster
