Ook in de vakantieperiode kunnen en mogen we niet helemaal uit het oog verliezen dat onze huidige tijd getekend wordt door schaduwzijden die het leven van zoveel mensen vaak heel somber maken. Wij worden in de pers en media geconfronteerd met landen in oorlog, met volkeren die honger lijden, met mensen die heen en weer geslingerd worden door de eisen van de welvaart en overconsumptie. Velen worden er moedeloos van of geraken verbitterd.
Er zouden in de media echter heel wat blije en positieve beelden kunnen gebracht worden. Laat ze eens met een camera door een ziekenhuis lopen, waar zovelen zich met zorg en liefde buigen over het leed van medemensen, waar zoveel bezoekers met een attentie en een warm hart naar de zieken komen, en waar kinderen met een zelfgemaakte tekening naar oma of opa huppelen. Laat ze eens met een camera door de jeugdkampen lopen, waar leiders en leidsters zich onvermoeibaar inzetten voor de jeugd en waar kampouders zich uitsloven om te helpen. En dat allemaal belangeloos, gratis en voor niets.
Voor velen is de aardbol alles behalve een zonnig landschap, maar dat mag onze hoop op een leefbare wereld voor iedereen niet doen verflauwen. Ook in de tijd van Jezus was dat reeds zo, en in het evangelie kunnen wij lezen hoe Jezus op dat alles reageerde. Als jongen maakte hij kennis met de dromen van bevrijding en gerechtigheid. Hij hoorde daarover spreken in de synagoge, zoals wij in de zondagsmis het Woord Gods kunnen beluisteren. Bij Jezus bleef het echter niet bij ‘luisteren’ alleen. Langzaam dringt bij hem de overtuiging door dat hij daar iets moest aan doen. De woorden die hij hoorde, moesten ook in vervulling gaan. Hij ging bouwen aan een wereld van vrede, liefde en rechtvaardigheid. Biddend tot de Vader en luisterend naar de woorden van de profeten, leerde hij verstaan wat God van Hem wou: zelf profeet zijn en verkondigen, toekomst bieden aan iedereen. Jezus trok van dorp tot dorp en verkondigde dat wij er moeten zijn voor de armen, de misdeelden, de lijdenden en de bejaarden, kortom voor mensen in nood.
Ook wij moeten het goede nieuws brengen. Ook wij worden als apostelen gezonden om aan de wereld te laten zien dat het allemaal veel mooier en beter kan. Waarom zouden wij ons tijdens de vakantie zo nu en dan niet eens laten weghalen van achter onze vakantieplannen? Neem of maak tijd voor de ander. Maak eens een wandeling naar een eenzame in uw straat. Geef je op als chauffeur voor een uitstap met bejaarden. Het kan zo simpel zijn om door een liefdevolle attentie ook aan anderen een beetje een vakantiegevoel te geven. Ook als het regent, kan je een zonnetje zijn voor medemensen. Of hoe klinkt het ook weer in dat kerklied: ‘Geloven in de liefde, een zon die nimmer ondergaat’.
Raymond Decoster
