Christus verrijst elke dag opnieuw
Christenen in de hele wereld vieren zondag 5 april het paasfeest, de herdenking van de opstanding van Jezus Christus. Daarmee vieren wij een van de fundamenten van ons christelijke geloof en het hoogtepunt van het kerkelijke jaar. Pasen is ook een feest van een nieuw begin en het is geen toeval dat het in de lente wordt gevierd als de natuur opnieuw tot leven komt.
In Rome gaat Pasen traditioneel gepaard met een paasviering op het Sint-Pietersplein en de Urbi et Orbi-zegen, die op het middaguur door paus Leo XIV wordt uitgesproken.
Pasen gebeurt daar waar wij, als pelgrims van hoop, op weg gaan, elkaar nabij zijn, elkaar ontmoeten, elkaar licht geven, waar verbindingen worden versterkt, waar wij de dood ontmaskeren in het leven. Dan verrijst Christus iedere dag opnieuw en mogen wij delen in Zijn leven. Laten we die liefde en hoop die in ons wonen, niet verborgen houden in onze harten, maar moedig naar buiten treden voluit de wereld in.
Pasen door kinderogen
Zeg ‘Pasen’ en de meeste kinderen denken automatisch aan heel veel chocolade eitjes. Als grootouders verheugen we ons er al op dat de kleinkinderen door de tuin dartelen op zoek naar paaseieren. Wie heeft al die eieren hier gelegd ?
De kinderen zijn er van overtuigd dat dit het werk van de paashaas is. Maar blijkbaar hebben de paasklokken hier ook een handje in.
Een ei is altijd en overal het symbool van nieuwe leven en van de wedergeboorte geweest. Ze werden vaak gebruikt in heidense lenterituelen om het einde van de winter en het begin van een nieuw seizoen te vieren. In de christelijke traditie staan de eieren dan weer symbool voor de verrijzenis van Jezus. Het verbergen ervan voor zijn leeg graf.
De theorie van de paashaas brengt ons terug naar heidense vieringen. Daar was de haas een belangrijk symbool, omdat men geloofde dat hij de vruchtbaarheid en vernieuwing van het leven vertegenwoordigde. Op internet kun je er hele verhalen over vinden. De paashaas zou van oorsprong Duits zijn. In de 16e eeuw werd hij in de Duitse literatuur voor het eerst genoemd als de “Osterhase”, die gekleurde eieren in hoeden of mutsen van kinderen legde.
Het belang van klokken
Het verhaal over de paasklokken vindt zijn oorsprong in de kerkelijke liturgie. ‘s Avonds op Witte Donderdag, tijdens het "Eer aan God", luiden de klokken en zwijgen dan tot het Gloria van de paaswake. Van donderdagavond tot zaterdagnacht worden er geen klokken geluid en wordt ook het slaan van het uur stilgelegd. Dat werd aan de kinderen uitgelegd als: de klokken zijn weg, ze zijn paaseieren halen naar Rome.
Het verhaal van de paasklokken en de eieren mag ons ook eens laten stilstaan bij de betekenis van onze kerkklokken. Klokken zijn belangrijk voor gelovigen. Zij spreken over het geloof van mensen in de Verrezen Heer.
Het luiden bij een doop laat de gelovigen weten dat de familie van de Verrezen Heer uitgebreid is, de bruiloftsklokken spreken over de vreugde omdat de Verrezen Heer Zijn nabijheid heeft toegezegd aan twee mensen die van elkaar houden. De doodsklokken spreken over het sterven van een geliefde, maar ook over ons geloof dat die overledene thuis mag komen bij de Verrezen Heer.
Pasen is het grootste feest van ons geloof. Jezus Christus, voor ons aan het kruis gestorven, is verrezen. Mag dat geloof, met de vrolijke klanken van de paasklokken en de lekkere smaak van chocolade paaseieren, ons allemaal gelukkig maken. En zeker onze kleinkinderen!
Sonia
