Beste medechristenen,
Met een blij en dankbaar hart mag ik u allen een zalig Pasen wensen. De sterke tijd van veertig dagen ligt achter ons. De vieringen van de Goede Week en Pasen hebben ons innerlijk vernieuwd. Pasen is telkens weer een nieuw begin, ons door God geschonken. Een nieuw begin, daar hebben we echt nood aan. Telkens weer, en nu meer dan ooit. Op persoonlijk vlak. Menselijk falen, verdriet, ziekte, relationele problemen, lijden kunnen ons treffen… we kunnen ontmoedigd geraken en in de put zitten. Ook in onze Kerk: soms vragen we ons af of er nog toekomst is. We kunnen ontgoocheld raken omdat veranderingen in de Kerk er naar onze mening niet snel genoeg komen. Soms is het ons geloof zelf dat op de proef wordt gesteld. En in de samenleving: wat een chaos. De wereld staat in brand. Het lijkt alsof een derde wereldoorlog reeds aan de gang is. Het bloed van miljoenen jonge mensen wordt vergoten omwille van de machtsdrang en de geldzucht. De oude zekerheden en evenwichten zijn er niet meer. Er is veel en donker verdriet, veel wanhoop.
Zoals eens op weg naar Emmaüs
De evangelist Lucas vertelt ons dat buitengewoon rijke verhaal van de twee mensen op weg naar Emmaüs (Lc. 24). De naam van de ene leerling wordt vermeld: Kleopas. Maar de andere is naamloos. Bewust laat Lucas de naam weg. Zo maakt hij duidelijk dat wij betrokken zijn in het verhaal. Wij zijn die tweede leerling.
Ontmoedigd trekken de twee weg van Jeruzalem naar het onooglijke dorp Emmaüs. Jezus is gestorven op het kruis. En daar mee lijkt ook het visioen van het geloof en van de vrede uit hun hart te zijn verdwenen. Ze voelen zich alleen en verlaten. Ze denken dat kwaad, onrecht en macht het laatste woord hebben. En daar leggen ze zich bij neer. Maar onderweg, terwijl ze van gedachten wisselen, groeit het besef dat dit toch niet einde verhaal is. “Waar twee of drie in mijn naam samen zijn, daar ben Ik in hun midden”. Die woorden herinneren ze zich, en ze voelen ook die Aanwezigheid. Zoals Mozes bij het brandende braambos. Een onzichtbare maar daadwerkelijke Aanwezigheid. Wie gelooft is nooit alleen. Dat is een grote en bevrijdende waarheid, ook voor ons. Jezus is niet een profeet uit het verleden maar levend en werkelijk aanwezig bij zijn Kerk, bij ieder van ons, in de kracht van de Geest. Het is gaandeweg, door het beluisteren van de Schrift, vanuit het perspectief van de levende Heer, dat Kleopas en wij weer moed vatten. En dan dringen ze bij Hem aan: 'Blijf bij ons, want het wordt al avond en de dag loopt ten einde.' (LC. 24,29). Waarna die prachtige woorden volgen: “Toen ging Hij binnen om bij hen te blijven”. Jezus gaat men hen naar binnen, en Hij blijft bij hen, eens en voor altijd. En in het gezegende en gebroken brood dat Hijzelf is komt Hij in hen wonen. Van binnenuit worden zij getransformeerd. Een nieuw begin dient zich aan. En ze worden zelf wat of beter wie ze ontvangen hebben. Net als Jezus voelen ze zich opgewekt uit het oude bestaan. En ze keren terug naar Jeruzalem om het goede nieuws daar aan de andere leerlingen te verkondigen en hun leven te delen.
Pasen: een nieuw begin, ook voor ons
Het verhaal van Emmaüs is ons verhaal. In ons persoonlijk leven, in onze gelovige gemeenschap ook hier in Aalst, in de wereld van vandaag. Mogen wij Gods onzichtbare maar werkelijke aanwezigheid ervaren. We zijn niet alleen. Christenen worden van oudsher genoemd: “Mensen van de Weg”. We mogen niet stilvallen of elkaar in de steek laten. Ons verhaal delen met elkaar, luisteren naar de woorden van de Schrift en ijverig blijven in het breken van het brood. De eucharistie is telkens weer een hoogtepunt en een bron voor ons geloof. Ik roep u op om allen trouw te blijven aan het gebod van Christus zelf: “Doe dit om Mij te gedenken”. Het mysterie van het gebroken brood is ons mysterie. De Heer bewerkt in ons een nieuw begin en schenkt ons aan elkaar. Zijn liefde is sterker dan al onze zorgen, onze pijn, sterker dan de dood. Met hetonderstaande mooie gebed van Dietrich Bonhoeffer wens ik u allen van harte een zalig Pasen!
Hans Vandenholen,
pastoor-deken van Aalst
Heer, blijf bij ons,
want het is avond
en de nacht zal komen.
Blijf bij ons en bij uw ganse kerk
aan de avond van de dag,
aan de avond van het leven,
aan de avond van de wereld.
Blijf bij ons met uw genade en goedheid,
met uw troost en zegen,
met uw woord en sacrament
Blijf bij ons, wanneer over ons komt
de nacht van beproeving en van angst
de nacht van twijfel en aanvechting
de nacht van de strenge, bittere dood.
Blijf bij ons in leven en in sterven
in tijd en eeuwigheid.
Amen
