NIEUWS

TERUGBLIK DEKENALE GELOOFSAVOND van maandag 16 maart 2026
"VITAMINEN VOOR HET HART"

Het ontmoetingscentrum van Rooierheide verwelkomde op hartelijke wijze een enthousiast publiek voor de jaarlijkse geloofsavond. Kleurrijke tekeningen, hartige hapjes en de alomgekende Amandina-mocktail vormden het sfeervolle decor. Maar het belangrijkste waren de mensen die aan het woord kwamen en ons meenamen in hun persoonlijke verhaal.

We luisterden naar drie beklijvende, ontroerende getuigenissen, telkens afgewisseld met een reflectiemoment en prachtig muzikaal begeleid door solidariteitskoor Kantikune. Voor het tweede deel verplaatsten we ons naar de Heilig Hartkerk, waar het parochiekoor voor de muzikale noot zorgde. Bisschop Patrick Hoogmartens sprak ons toe en getuigde zelf over zijn leven, iedereen luisterde geboeid.

Tijdens het gebedsmoment maakten we ook kennis met de nieuwe campagne van Roepingenpastoraal - waarin deken Ali schittert - binnenkort in de aandacht op sociale media. Tot slot mochten we een kijkje nemen in het herbestemde deel van de kerk bij Sint-Vincentius. Vrijwilligers lichtten er hun werking toe en toonden ons hun prachtig ingerichte locatie. Ook deken Ali en pastoor Gerard waren hier van de partij, zij zagen dat het goed was!

De sfeer en beleving van deze avond waren bijzonder hartelijk. We hopen dat alle aanwezigen hun portie ‘vitaminen voor het hart’ hebben ontvangen en hiervan verder getuigen.

Dank aan iedereen die deze avond met ons mee op weg ging!

Zandmagie in de Sint-Quintinuskathedraal: De Zandtovenaar tovert Kerstverhaal tot leven!

Op de eerste zondag van de Advent was Gert van der Vijver, ‘De Zandtovenaar’ uit Nederland, te gast in de Sint-Quintinuskathedraal. Misschien heb je hem wel eens op de televisie aan het werk gezien? Of in de Efteling?

Ruim vooraf werd deze bijzondere activiteit aangekondigd door middel van flyers, affiches, mond-tot-mondreclame, via Facebook en de website, … De opkomst was mooi: meer dan 200 aanwezigen waren getuige van zijn prachtige voorstelling van het kerstverhaal!

Aan het begin van de middag nodigde deken Ali de aanwezige kinderen uit om een brandend kaarsje vooraan bij het altaar te plaatsen, dichtbij de plek waar een zeer groot scherm stond opgesteld. We zongen samen een adventslied en luisterden naar het kerstverhaal waarin een klein ezeltje een hoofdrol opeiste. Jong en oud waren alvast in de stemming om op weg te gaan naar Kerstmis!

Dan was het de beurt aan ‘De Zandtovenaar’ die met gewoon zand op een grote lichtbak de mooiste taferelen tevoorschijn toverde. Jozef en Maria op weg naar Bethlehem, de drie koningen die de ster volgden op zoek naar het kindje Jezus, baby Jezus in de armen van z’n mama ('Kerst, Gods Liefde uit de doeken'), … om te eindigen bij Jezus met de doornenkroon … we werden er helemaal stil van. Het was verrassend en ook ontroerend om te zien hoe hij op eenvoudige wijze het verhaal tot leven bracht, prachtig!

Na een korte pauze gingen we over tot het zingen van de ‘Hymne van het Jubeljaar’, als pelgrims op weg. Met de zo herkenbare symbolen van dit Jubeljaar creëerde De Zandtovenaar een ware pelgrimstocht: anker, een boot op de golven, vele pelgrims onderweg, … Met de uitbeelding van deze “Pelgrims VOL Hoop” kwam er een einde aan dit magisch schouwspel. Zand erover!

Dat de verwachtingen van deze namiddag ruimschoots werden ingelost was merkbaar aan het warme applaus waarmee de aanwezigen hun appreciatie lieten blijken. Het parochieteam van Sint-Quintinus trakteerde na afloop met een drankje en koffie voor alle aanwezigen.

We wensen jullie allen een fijne Adventstijd op weg naar Kerstmis!

zandtovenaar_drie koningen_IMG_1915.jpg

ADVENT 2025

Hier vind je de activiteiten voor de Advent;
via deze link zie je het overzicht van de kerstvieringen.

VREDESLICHT_ADVENT_FLY_A5_2025_DIG.jpg

VERSLAG VAN HET ONTMOETINGSMOMENT SAMANA-KERNLEDEN

22 oktober 2025

Jaarlijks nodigt het team van pastorale eenheid Virga Jesse Hasselt een bepaalde groep vrijwilligers uit die zich inzetten voor een bepaald deel van de pastoraal van onze gemeenschap. Dit jaar waren de kernleden van Samana aan de beurt. Op woensdag 22 oktober kwamen een vijftigtal kernleden samen in zaal Steborg in Stevoort. We werden er warm onthaald met mooi versierde tafels, koffie en lekkere taart. Ons eerste doel van dit samenkomsten is mensen danken voor hun inzet. Een tweede doel is even stilstaan bij de werking, de mooie facetten, de uitdagingen, de noden. Voor het tweede deel gaf Ria Thaens een impuls.

In Vlaanderen zijn volgens de website van Samana 25.000 vrijwilligers actief. Ze zetten zich in voor mensen die omwille van ziekte of leeftijd vaak niet kunnen deelnemen aan het sociale leven. Op die manier werken ze mee aan een warmere samenleving waar elk mens het gevoel mag hebben er bij te horen, geliefd te zijn, belangrijk te zijn. Ze helpen mee om de droom van God waar te maken, een betere wereld op weg naar het Rijk van God. Dit gebeurt door huisbezoeken en door mensen samen te brengen voor bijvoorbeeld een kerstfeest of een creatieve namiddag.

Samana staat vandaag voor heel wat uitdagingen. In een wereld waarin alles snel moet gaan, steeds complexer wordt, individualisme toeneemt, is het niet vanzelfsprekend om mensen die nood hebben aan een bezoekje op het spoor te komen. Niet iedereen is bovendien gediend met bezoek van een ‘vreemde’. Wantrouwen naar vreemde bezoekers is soms groot en soms is dat ook terecht. Ook als bezoeker voelen we een zekere schroom om bij (voor ons) vreemde mensen hun privéleven binnen te stappen. Nood is er zeker en vast, maar hoe komen we deze nood op het spoor? De regels rond privacy maken het ons niet altijd gemakkelijk. Verbinding zoeken is stilaan een modewoord in onze samenleving, maar het vraagt veel inzet om die verbinding duurzaam op te bouwen. Netwerken als Samana en andere verenigingen waren daar sterk in, maar ze staan allemaal onder druk vandaag. Kernleden klagen over een toenemende administratieve last. Voor de overheid moet alles met data en cijfers aangetoond worden. Subsidies staan onder druk. Komt daar nog bij dat het ook voor Samana steeds moeilijker wordt om nieuwe vrijwilligers aan te trekken. De aanwezige Samana-kernleden spraken vol liefde over hun inzet maar er klonk toch ook de bedenking ‘Wie gaat het na ons doen?’. De meeste kernleden zijn vaak wel nog vitaal, maar al niet meer zo jong. Werkingen zijn gelijkaardig en toch ook anders. De stad is anders dan het dorp. Niet iedereen heeft toegang tot goede accommodatie. Er klonken voorzichtige  aanzetten om waar mogelijk samen te werken voor bepaalde activiteiten. Er werd ook nagedacht hoe we mensen die naar een woonzorgcentrum verhuizen in de aandacht kunnen houden. En wat met mensen die lang in het ziekenhuis verbleven, ontslagen worden en ook thuis graag bezoek zouden ontvangen? Kunnen we een vorm van ketenzorg opzetten waar zorgpastores contacten hebben met mensen uit de parochies? Wat met de ‘jonge’ zieken of mensen met chronische ziektes als CVS of fybromyalgie of andere? Kunnen we ook gewone buren of mensen uit onze geloofsgemeenschap aanspreken om iemand te bezoeken, ook als die niet kernlid van Samana zijn? Aandacht voor kwetsbare mensen is een taak van elke christen en elke geloofsgemeenschap. Er werd druk uitgewisseld. Veel verhalen waren herkenbaar, veel zorgen eveneens. Uitwisselen deed deugd. ‘Dit moeten we vaker doen’, klonk het. We gingen allemaal met veel ideeën en goede voornemens tevreden naar huis. Samen kunnen we veel! Laten we er samen werk van maken.

Ria Thaens