Beste medegelovigen
Het zal wel de tijd van het jaar zijn, de periode van toetsen en examens, -met een laatste student in huis, dat een oude zekerheid steevast ter sprake komt: repetitio est mater studiorum. Herhalen is de beste manier van studeren, van leren. En van afleren… Wie heeft er ooit nog 20 keer moeten schrijven “Ik mag niet…” Herhaling als de beste manier van inprenten.
Is het omdat ik me voorbereid op een terugkeer naar het onderwijs, dat het me door het hoofd schoot dit achter de hand te houden. Niet ‘zoveel keer laten schrijven ‘ik mag niet…’ maar het principe van herhaling. Ik betrap er me op hoe veel deugd ik heb om Taizé liederen te herhalen: korte zinnetjes die je binnen de korste keren van buiten kent en waar je zingend zelfs je ademhaling op gaat afstemmen. Misschien was dat ook ooit het beoogde doel door mensen te leren ‘nosteren’… weesgegroeten reciteren, volgens een afgesproken regelmaat afgewisseld met een onze Vader en Glorie zij de vader, de zoon en de H. Geest…
Ik daag u uit om de komende week een drietal zinnen uit het evangelie minstens 10 keer voor uzelf te herhalen of zelfs op te schrijven, zeker als er twijfel is in je hart: om die af te leren.
En eerste zin is: Wees niet bang. Dit Jezuswoord hoort bij een aantal waarschuwingen, concretere richtlijnen voor de leerlingen die hij kort daarvoor geroepen heeft. (Neem geen dubbele kleding mee en begroet de mensen in het huis waar je binnengaat.) Jezus bereidt de leerlingen voor om de wereld waarin ze terecht komen ‘aan te kunnen’. “Wees niet bang voor hen die wel het lichaam maar niet de ziel kunnen doden”. Ik formuleer het anders: “Het is voor degene die je ziel doden, je enthousiasme smoren, dat je op je hoede moet zijn.” Is dat geen mooie gedachte om straks mee op vakantie vertrekken, of gewoon, dag in dag uit mee in het leven te staan? “Wees niet bang.”
“Al je haren zijn geteld! Wat kost een koppel mussen? Niets. Maar daar valt er geen één dood van neer, zonder dat de Vader het weet. Jullie zijn meer waard dan een zwerm mussen.” 10 keer “Ik ben meer waard dan een zwerm mussen”.
Ik denk dan terug aan de Mahmoud Eid, de Palestijnse vluchteling die vorige week tentoonstelde in de kerk van Achel. Die op karton zijn eigen herinneringen uitschildert en de verhalen uitbeeldt van zijn familie, die nog steeds in de Gaza-strook verblijft. Bij elk verhaal denk je: hoe moet dat daar ooit opgelost geraken? Zijn antwoord klonk als : Iedere mens is het waard in de andere een medemens herkennen. Ieder met zijn eigen pijn en verlieservaringen, ieder met zijn eigen trauma’s ook. Maar in de ander herkennen dat ze -doorheen eigen zorgen en calamiteiten – zoals elke mens gewoon op zoek zijn naar geluk en meer waard zijn dan een bende mussen.”
.
Naar aanleiding van de nieuwe Europese regelgeving las ik begin deze week een Loesje: zo’n spitsvondige uitspraak in de stijl van Bond zonder Naam, maar dan wat scherper en confronterender: De snelste manier om van vreemdelingen af te komen, is jezelf even voorstellen.
Wie spontaan kennismaakt met een medemens, gaat zichzelf snel herkennen. Ik mocht de voorbije woensdag een stempel zetten in het pelgrimsboekje van iemand die de Laurentiuskerk binnenliep. En mijn eigen pelgrimservaring kwam weer helemaal boven. Pelgrimeren is voor een stuk op zoek gaan naar herkenning in een ander. De medemens die niet openstaat voor contact, heeft daar wellicht zijn reden voor, maar loopt ook het gevaar daarmee de muur rond zich nog wat hoger te maken. En dat maakt bang.
Lukt het ons om anderen te ontdooien, omdat we aangeven dat we ons op één of andere manier in de ander herkennen, in het besef dat al onze haren geteld zijn. Of zoals Willem Vermandere zong: Mensen, ze zijn er van soorten, maar geen ene die niet week is vanbinnen.
Misschien moeten we ze dat 20 keer laten schrijven, al wie bang is voor mensen met een eigen aard, een andere afkomst of andere mening: Mensen: er zijn er van soorten, maar geen ene die niet week is vanbinnen.
In de lijn wat Paul Schreurs zei, wil ik het voor mezelf 100 keer schrijven, als ik in september weer voor de klas ga staan: Al zitten jullie niet op mij te wachten, jullie zijn meer waard dan een zwerm mussen.
En welke zin willen jullie 10 keer herhalen, door hem 10 keer voor jezelf te zeggen? Niet bang zijn? Ik ben meer waard dan een zwerm mussen? Of al mijn haren zijn geteld?
Of ga je’m schrijven? 10 keer, tegen morgen, met een handtekening van jezelf.
Niet bang zijn! Ik ben meer waard dan een zwerm mussen! Al mijn haren zijn geteld!
