Na een lange en te hete zomer, is het nieuwe schooljaar begonnen en ook een nieuw werkjaar. Het gewone leven is terug gestart en zoals Zjef Vanuytsel indertijd zong, beleven we nu weer het “ritme van de Zotte Morgen”.
Op tijd opstaan, een vlug ontbijt, boekentas klaar maken en naar school gaan, verkeerschaos voor de schoolpoort, want de ouders moeten ook op tijd op hun werk zijn. Er zijn de kleuters die voor de eerste keer naar school gaan, al dan niet met tranen. Voor de grotere kinderen zal het een blij weerzien zijn met de vrienden, maar met de smartphone in de hand. Het nieuwe schooljaar zal ook weer de nodige problemen krijgen en leerlingen, leerkrachten en directies staan voor heel wat uitdagingen. Van hoger hand (lees: het ministerie van onderwijs en de onderwijskoepels) worden nieuwe reglementen en instructies opgelegd, waaraan de scholen moeten beantwoorden en die voor de nodige stress zorgen. Het wordt er ook niet eenvoudiger op, ondanks alle moderne middelen en hoewel iedereen het er over eens is, dat het beroep van leerkracht aantrekkelijker moet worden, bereikt men soms het omgekeerde. De problemen zijn dan ook niet min, zeker als men kiest voor inclusief onderwijs, dwz: ieder kind de kans geven op goed onderwijs. Vroeger leek het allemaal eenvoudiger, maar vroeger komt niet terug en nu moet men met een pak regels proberen het schooljaar goed door te komen. Maar gelukkig zijn veel directeurs, leerkrachten en opvoeders gemotiveerd om er een goed schooljaar van te maken en tijd te maken voor de leerlingen, van kleuter tot student aan de hogeschool. Zij verdienen een dank je wel en respect. Wie smalend over de 2 maanden vakantie doet, moet zelf maar in het onderwijs stappen.
Ook onze parochies beginnen aan een nieuw werkjaar en ook zij staan voor uitdagingen. Binnen onze pastorale eenheid zien we dat er in sommige parochies geen zondagsvieringen meer zullen zijn, bij gebrek aan mensen in de kerk en een tekort aan voorgangers. Zo worden er parochies samengevoegd of moeten zij improviseren. Want het moet ook allemaal haalbaar en betaalbaar zijn. Sommige zaken zoals de vormselcatechese worden nu georganiseerd door de pastorale eenheid en zo zullen er in de toekomst nog zaken veranderen.
Ook onze verenigingen staan voor uitdagingen. Zij zien hun ledenaantal verminderen en het wordt moeilijker om bestuursleden en wijkmeesters te vinden. Niettemin hebben ze toch weer een activiteiten kalender samengesteld om er weer een boeiend jaar van te maken. Maar soms moet men bij gebrek aan belangstelling activiteiten schrappen en hoewel men probeert voor iedereen goed te doen, moeten we beseffen dat dit niet gaat. Daarom wil ik al die bestuursleden en vrijwilligers danken voor al wat zij doen.
Toch willen we er ons niet bij neerleggen. Want vol goede moed beginnen we aan dat nieuwe werkjaar. We willen er weer voor gaan om van onze parochies levende geloofsgemeenschappen te maken en dank zij veel mensen slagen we er in om in liturgie, in catechese en in diaconie het verschil te maken. Heimwee naar vroeger kan mooi zijn, maar het zal ons niet vooruit helpen. We moeten naar de toekomst durven kijken, hoewel die onvoorspelbaar lijkt. En zo proberen Br. Paul, Theo, Kristin, Maguy, priester Jacky en ikzelf voor de zondagsliturgie te zorgen en mee te werken aan het verenigingsleven en de diaconale taken, want dat is onze zending. Samen met jullie allemaal bouwen aan een gemeenschap waar mensen zich thuis voelen, verenigd rond Jezus, onze Heer en Broeder.
Theo, Br. Paul, Kristin, Maguy en ikzelf wensen u dan ook een boeiend nieuw werkjaar toe en met de 45e Hoekse Heisa Feesten zijn we dan echt van start gegaan. Hou ook de kalender in het oog, want er volgen nog activiteiten.
