Op donderdag 11 juni is het Sacramentsdag, maar om allerlei redenen, wordt dit de zondag nadien gevierd en dat is dan 14 juni. De voorbije jaren was Sacramentsdag een feestdag voor onze parochie omdat we het naamfeest van onze gemeenschap vieren. De eucharistieviering, dat ook een dankviering was voor communicanten en vormelingen werd afgesloten met een plechtige zegening met een monstrans, waarin een grote hostie zit. Dit was een plechtig en belangrijk moment, waar velen naar uitkeken. Na de zegen was er dan een einde werkjaar receptie in het parochie centrum.
We kregen wel groen licht om te vieren, maar het zal niet zijn zoals de vorige jaren. Ook veel andere samenkomsten zoals de braderij op de Groenenhoek en de Feniks BBQ zullen niet kunnen doorgaan.
Maar dat betekent niet dat we Sacramentsdag zomaar moeten laten voorbijgaan. Het zal dan liturgisch niet hetzelfde zijn, maar ons christen zijn is dat wel. Als gedoopte is het onze taak Gods blijde boodschap uit te dragen. Immers, we werden allen gedoopt en gevormd daartoe. Als gedoopte horen wij bij de gemeenschap die wij Kerk noemen.
Wie de boodschap van onze bisschop gezien heeft op Kerknet, weet dat vieren kan, mits het naleven van de veiligheidsvoorschriften. En we kennen de regels: afstand houden, handen ontsmetten, enz… en specifiek voor ons: geen wijwater, geen handdruk met de vredeswens, communie met mondmaskers, geen samenscholing op het kerkplein. Het zal moeilijk zijn, maar moeilijk gaat ook. Want we willen een gemeenschap zijn, die hoop en perspectief biedt, door gebed, door liturgie en door dienstwerk, zoals Jezus het op die avond voor zijn lijden voordeed.
Na de dienst op ZONDAG 14 juni om 10 u, zal ook de monstrans in de kerk staan tot 12 u voor persoonlijk gebed.
Net zoals al die andere feesten, zal ook Sacramentsdag anders zijn, maar we mogen zelfs nu deze dag intens beleven. Als parochie willen we immers een gemeenschap zijn, die samenkomt rond Jezus Christus en zijn evangelie concreet maakt. Laat ons die naam Heilig Sacrament met fierheid uitdragen.
Kristin en Jean-Marie
Gedachte
Eens, lang geleden,
is een mens begonnen
met zaaien en maaien,
met dorsen en malen,
en hij bakte het eerste brood,
om goed van te eten
en dan weer verder te gaan.
Eens, lang geleden,
is de mens begonnen
met planten en sproeien,
met plukken en persen,
en hij vulde de eerste beker met wijn,
om goed van te drinken
en dan weer verder te gaan.
Eens, lang geleden,
is een mens begonnen
met zoeken en vinden,
met geven en delen,
en hij nam het brood en de beker
en werd de eerste die zei:
brood met anderen gedeeld
en wijn voor anderen geschonken,
om mens van te worden
en dan weer met velen verder te gaan.
Eens, ooit,
nog hoeveel eeuwen kan het duren,
zullen wij leven,
