In deze vakantieperiode was mijn eerste idee om in deze wekelijkse rubriek een artikel te wijden aan het mooie van vakantietijd. We genieten hopelijk allemaal van wat meer tijd voor onszelf, van wat meer rust en wat meer tijd voor onze relatie met God. Voor die persoonlijke tocht zijn goede stapstenen erg welkom.
Het trof me toen we met onze leesgroep vorige maand psalm 19 bespraken dat in deze lange psalm de gedachte schuilt van: ‘een God die ons zendt om vanuit ons geloof in Hem naar mensen te gaan, (eerste beweging) maar ons ook oproept om onze relatie met Hem te verdiepen (tweede beweging).
Wel, voor mij zijn heiligen hiervan erg grote voorbeelden, zij zijn mijn stapstenen. In het jaar staan we in deze rubriek wel vaker eens stil bij iemand van hen, maar in de vakantie is die aandacht voor hen iets minder, maar dat is niet zo in mijn persoonlijk leven. Eigenlijk kijk ik jaarlijks uit naar de vele, voor mij bijzondere heiligen op de heiligenkalender van de tweede helft van juli. Ik heb hiervoor misschien wel een bijzondere gevoeligheid meegekregen vanuit mijn opvoeding. Bij ons thuis kreeg het naamfeest van ieder van ons namelijk evenveel aandacht als onze verjaardagen.
Op 16 juli is het hoogfeest in de Karmel. Deze orde viert dan het hoogfeest van Onze Lieve vrouw van de berg Karmel. Maria beloofde ooit dat ze allen die haar scapulier dragen, bijzonder zou beschermen. Wie dan naar de viering gaat in de Karmel aan de Rosier, krijgt er een gratis ontbijt bovenop en een scapulier van onze Lieve vrouw.
Op 22 juli viert de Kerk het feest van de H Maria Magdalena. Men heeft nog steeds niet kunnen achterhalen wie zij nu precies was, maar zij is voor mij wel de eerste vrouwelijke apostel en ze kreeg die titel ook van paus Franciscus. Het paasverhaal waarin zij Jezus herkent als haar Heer raakt me elk jaar opnieuw. Met wat een zuivere liefde beminde zij Hem!
Op 23 juli is de H. Birgitta van Zweden aan de beurt. Zij is een van de voornaamste heiligen van de middeleeuwen. Deze mystica, ordestichteres en abdis had grote invloed op de paus in Avignon, die zij vermaande naar Rome terug te keren. In 1999 werd zij door paus Johannes Paulus II uitgeroepen tot 'copatrones van Europa'.
Op 24 juli is het de zalige Christina van Sint-Truiden, mijn patroonheilige. Ze zweefde na haar dood wel rond in plaats van in haar kist te blijven, maar ze werd wel zalig verklaard en nog altijd vereerd in Sint-Truiden, mijn patrones.
De dag erna, 25 juli, was het bij ons thuis ook feest want dan vierde vader zijn naamfeest. Hij was genoemd naar de heilige apostel Jakobus de meerdere, die Jakobus die in Compostella wordt vereerd en naar wie tegenwoordig zovele pelgrims onderweg zijn, zeker in de lente- en zomermaanden.
Op 26 juli vieren we dan de grootouders van Jezus: de heiligen Joachim en Anna. Sinds enkele jaren is dit ook de werelddag voor grootouders en senioren.
Op 27 juli is het voor mij sinds enkele jaren ook groot feest, want dan staat de H. Titus Brandsma op de kalender. Ik houd zozeer van hem omdat hij voor mij het toonbeeld is van iemand die vanuit zijn geloof ten volle naar de medemens ging en vanuit die liefde ook ten volle de beweging maakte naar een leven verankerd en groeiend in God. In de concentratiekampen, met als eindstation Dachau, toonde hij dit ten volle aan.
Die dag wordt ook de H. Christiana gevierd, een heilige naar wie ook velen van ons genoemd zijn.
Op 29 juli vieren we dan de heiligen Marta, Maria en Lazarus, vrienden van de Heer. Ik heb een boontje voor Marta die Jezus echt wel in de watten wou leggen en zich daar ook voor uitsloofde.
De liturgische kalender van juli eindigt op 31 juli met het feest van de H. Ignatius van Layola, de stichter van die grote Jezuïetenorde, een orde die al zoveel eeuwen lang zoveel heeft betekend. Hoeveel jongeren werden niet in een van hun scholen gevormd, hoeveel gelovigen vonden niet hun persoonlijke levensweg met de hulp van de geestelijke oefeningen van Ignatius, ook vandaag nog.
Al deze, en zoveel andere heiligen zijn dus stapstenen op onze persoonlijke pelgrimstocht. Ze vergezellen ons, ieder op hun beurt, jaar in jaar uit. Laten we er dankbaar om zijn en vragen dat zij met ons blijven meegaan. En éen of een paar lievelingsheiligen hebben we wel allemaal, hopelijk is dat zeker onze eigen patroonheilige. Hoe groot die liefde is hangt wellicht af van hoe graag we onze eigen naam horen die we van onze ouders hebben gekregen bij onze geboorte.
Fijne vakantie, fijne staptocht verder!
Kristin
