Lieve broers en zussen,
‘Zozeer heeft God de wereld liefgehad dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben.’ Dat is een van de bekendste zinnen uit de heilige Schrift. Een zin die meteen zegt waar het op aankomt: God is geen straf, geen dreigende eis, geen wraak. God is liefde. Liefde die zich uit in alle vormen. Ze uit zich als Vader, Schepper van hemel en aarde. Ze uit zich als Zoon die als mens onder de mensen komt wonen om hen te leren hoe zij met zijn schepping moeten omgaan. En ze uit zich als Geest die leven geeft, die kracht geeft, die sterkte geeft. Heilige Drie-eenheid noemen wij dat, maar het is veel meer dan dat. Het is eindeloze liefde en vrede in Gods aanwezigheid onder ons en in heel zijn schepping.
Want Gods aanwezigheid is niet begrensd. Jezus zegt uitdrukkelijk dat God de wereld zozeer liefheeft. Hij heeft dus niet alleen de mensen lief, en die liefde beperkt zich niet tot de mensen die in Hem geloven, maar gaat uit naar alle mensen. En ook daar stopt zijn liefde niet, nee, ze gaat uit naar de wereld, dus naar heel zijn schepping: naar de hemel en de aarde, naar water en lucht, naar bergen en dalen. Naar heel de natuur. Naar heel de wereld, met al haar schoonheid, maar ook met haar gebrokenheid en haar kwetsuren.
Die vinden we ook onder de mensen. De schoonheid van de samenleving in liefde en vrede, maar ook de gebrokenheid en de kwetsuren van een samenleving die in oorlog leeft, in polarisatie, in onverschilligheid. In zoveel mensen die nergens welkom zijn. Daartegenover staat God die gemeenschap is van Vader, Zoon en heilige Geest. En die gemeenschap vraagt Hij ook van ons. Een gemeenschap van eenheid in verscheidenheid, en van samenhorigheid in diversiteit.
Dat is een belangrijke boodschap, want veel mensen leven in angst, in onzekerheid, in moedeloosheid. Maar God kijkt niet naar onze mislukkingen. Hij is immers geen God van angst, maar van liefde, van leven, van redding. Kijk naar Jezus. Hij sluit niemand uit. Hij zoekt mensen op. Hij geneest, Hij vergeeft, Hij richt mensen weer op. In Hem zien wij het ware gelaat van God.
Maar Jezus naleven is niet altijd gemakkelijk. Het is vaak veel eenvoudiger om te oordelen dan om begrip te tonen. En ook veel aangenamer om aan onszelf te denken dan om altijd aandacht te hebben voor onze medemensen. Maar gelukkig is er Gods Geest die ons helpt. Die ons sterkt om te vergeven in plaats van haat en onverschilligheid aan te kweken. Die onze trouw aan ons geloof en aan onze beloften sterkt. Die ons aanspoort om te streven naar Gods liefde en vrede in ons, want die maakt ons gelukkig.
Broers en zussen, in de tweede lezing horen we het besluit van Paulus in zijn tweede brief aan de Korintiërs: ‘Wees eensgezind, leef in vrede met elkaar, dan zal de God van liefde en vrede met u zijn.’ En hij besluit: ‘De genade van de Heer Jezus Christus, de liefde van God en de gemeenschap met de heilige Geest zij met u allen.’ Het is een wens die we kennen, want meestal begint de heilige mis met deze heerlijke begroeting. Wat zou het mooi zijn mocht de Drie-ene God altijd zo in ons kunnen leven en werken. Amen.
