Lieve broers en zussen,
In deze heilige Paasnacht staan wij op een grensmoment. Het is nacht, en toch breekt er licht door. Wij hebben geluisterd naar het eeuwenoude verhaal van Gods trouw: hoe Hij mensen bevrijdt, hoe Hij leven schenkt waar dood lijkt te heersen. En precies in deze nacht gebeurt iets bijzonders: mensen treden naar voren om gedoopt te worden. Catechumenen die zeggen: ik wil leven, echt leven, met Christus.
Wat betekent dat eigenlijk, gedoopt worden? De doop is niet zomaar een ritueel of een mooie traditie. De doop is een overgang. Een doorgang, zoals het volk Israël door de zee trok. Paulus zegt het scherp: in de doop sterven wij met Christus… om ook met Hem te verrijzen. Dat is geen poëtisch beeld alleen. Het is een werkelijkheid die ons leven raakt.
Wanneer iemand ondergedompeld wordt in het water – of wanneer het water over het hoofd wordt gegoten – gebeurt er iets radicaals: het oude leven, dat gekenmerkt wordt door angst, door geslotenheid, door zonde, wordt losgelaten. En een nieuw leven begint. Een leven in vrijheid. Een leven in verbondenheid met God.
Beste catechumenen, jullie stappen straks naar voren. Jullie zeggen “ja” op dit nieuwe leven. Dat is moedig. Want het betekent niet dat alles ineens gemakkelijk wordt. Het betekent wel dat jullie niet meer alleen zijn. Dat Christus zelf met jullie meegaat. Dat zijn licht sterker is dan elke duisternis.
En voor ons allemaal, die ooit gedoopt zijn: deze nacht is ook voor ons een herinnering. Misschien zijn we eraan gewend geraakt. Misschien is die eerste vreugde wat vervaagd. Maar Pasen zegt ons: sta op! Word opnieuw mens! Laat het leven van Christus in je groeien.
Opstaan tot nieuw leven… wat betekent dat concreet? Het betekent dat we niet blijven steken in wat geweest is. Dat we ons niet laten vastzetten door schuld of teleurstelling. Het betekent dat we elke dag opnieuw kiezen voor hoop. Dat we vergeving durven schenken. Dat we liefde concreet maken – in kleine daden, in aandacht voor elkaar, in trouw, ook wanneer het moeilijk is.
Het betekent ook dat we durven geloven dat God nog steeds werkt in deze wereld. Dat dood niet het laatste woord heeft. Niet in ons persoonlijk leven, en ook niet in de wereld rondom ons.
Kijk naar het lege graf. Het is geen bewijs in de wetenschappelijke zin. Het is een teken. Een uitnodiging. Een open ruimte waarin God zegt: Ik maak alles nieuw.
Broers en zussen, en vooral jullie, catechumenen : deze nacht is jullie begin. Maar het is tegelijk ons aller begin, telkens opnieuw. Straks zullen wij ons doopsel hernieuwen. Laten we dat niet gedachteloos doen. Laten we echt “ja” zeggen. Ja tegen het leven. Ja tegen het licht. Ja tegen Christus, die uit de dood is opgestaan.
Moge deze Paasnacht ons veranderen. Moge zij ons wakker maken. Zodat wij mensen worden van de verrijzenis – mensen die leven brengen waar dood lijkt te heersen, mensen die hoop dragen in een wereld die daar zo naar verlangt.
Christus is verrezen. Hij leeft.
En wij… wij mogen met Hem opstaan.
