Noveen Sint-Antonius Abt in Leke

De jaarlijkse noveen t.e.v. de Heilige Antonius Abt is van 17 tot en met 25 januari. Deze gaat jaarlijks door in de Sint-Niklaaskerk in Leke waar de Heilige bijzonder wordt vereerd.

NOVEEN 2026
Het beeld van Sint-Antonius zal vooraan in de kerk geplaatst worden, er zullen terug kaarsen voorzien zijn om te ontsteken. Na de viering zal er een rozenkrans gebeden worden ter ere van Sint-Antonius. En er zijn nieuwe blaadjes met de litanie beschikbaar.
Zondag 18 januari om 9 uur is de eerste noveenmis (tevens Naamopgaveviering voor de kandidaat vormelingen).
Op maandag 19, dinsdag 20, woensdag 21, donderdag 22, vrijdag 23 en zaterdag 24 januari is er dagelijks om 9.30 uur noveenmis.
Op zondag 25 januari 2026 om 9.30 uur: afsluitende noveenmis met traktaat bij koffie en koek.
Wie wenst een misintentie voor de Heilige Antonius aan te vragen, kan dit doorgeven aan de parochieassistente Bernadette Ryckewaert, GSM 0476 31 95 07 of via mail naar bernadetteryckewaert@outlook.com
 

In Leke woont Sint Antonius met zijn vèrken
die zijn dagen sleet - gevuld mee goe wèrken
en leefde, lang geleden, in d'eenzaamheid van de nakende woestijn,
van wortels en gras - meer zal 't nie zijn.
't Is allemaal weer zo mirakel-lang geleden.
Maar hier troont zijn beeld tot op heden.
O Antonius,wij blijven u minnen,
en komen, heel de novene, bij u binnen.
Antonius leeft mee met hun zorg en bidt,
“dat de zeug goed draagt en het koren goed wast
en dat mensen sterk staan bij wel, en bij last.
” Vaartwel nu mensen, en tot het nog een keer past.
Bij Antonius zijn varken, zijn beeld en zijn kruis:
Hij zegent de akker, elk dier en elk huis.
(J.L. naar GdK.)

In een verder levensstadium betekent eenzaamheid voor Antonius geen vlucht uit de wereld, maar een mogelijkheid om met anderen barmhartig om te gaan. Zijn leven in afzondering maakt hem niet mensenschuw of apolitiek. Integendeel: hij staat vervolgde christenen bij, zet zich in voor armen en gevangenen en schrijft brieven aan keizer Constantijn. Antonius fungeert als 'ster van de woestijn'. Velen zoeken hem op en willen in zijn nabijheid blijven. Ze vereren hem omdat levenswijsheid 'uit de woestijn', zoals zelfdiscipline en soberheid, vreugde brengt. Rondom Antonius ontstaan dan ook kleine nederzettingen die als voorlopers van het kloosterleven kunnen gelden. Het 'avontuur' van Antonius is geen zeldzaamheid. In de 4de en 5de eeuw trekken christelijke mannen en vrouwen naar de Egyptische woestijn. Zij zoeken een alternatief voor decadent levensgenot en sceptisch denken en dat in een ascetische leefwijze die gebaseerd is op bidden, mediteren en vasten.

De leden van de naar Antonius genoemde verpleegorde der Antonieten mochten in de middeleeuwen hun varkens vrij laten rondlopen in de dorpen, als vergoeding voor de goede zorg besteed aan de mensen. De dieren droegen een belletje om hun nek als teken dat ze bezit van de orde waren.

Ook naar aanleiding van de coronatijd niet onbelangrijk: samen met Adrianus, Christoffel, Rochus, Sebastianus en anderen behoort Antonius tot de pestheiligen die grote verering kregen, vooral tijdens de verschrikkelijke epidemieën in de 14de en 15de eeuw. En in de 21ste eeuw ...?