In deze lezing, met interactiet, muziek en een vleugje humor, ging Steven Vromman op zoek hoe we via verbinding de aarde kunnen helen. Evert De Nolf was erbij en stuurde een verslag.
De lezing door Steven Vromman op woensdag 11 maart 2026 in de Sint-Pieter en Pauwelkerk in Mol was een ware verfrissing voor de geest. Geen naïeve hersenspinsels of utopische (noch dystopische) toekomstbeelden, wel een korte schets van het probleem waar we als mensheid voor staan: toenemende klimaatverandering, afnemende biodiversiteit en onze steeds grotere ecologische voetafdruk. Daartegenover plaatst de spreker een aantal alternatieve keuzes die ons op de goede weg kunnen helpen: autodeelsystemen, groene energiebronnen, bewuster consumeren (gereedschap delen, tweedehands kopen). Dit alles brengt hij op een aangename, haast frivole manier; je zou bijna vergeten dat het hier om een ernstig wereldwijd probleem gaat.
In de nabije toekomst zou het best kunnen, nog steeds volgens Steven Vromman, dat privaat autobezit nagenoeg onbestaande is, dat we vliegen in moderne zeppelins (een prototype bestaat reeds op dit moment) en dat we op de oceanen varen met grote zeilschepen (in plaats van de huidige containerschepen op fossiele brandstoffen). Dit klinkt misschien wat ongeloofwaardig, maar op technologisch vlak is er niets wat ons tegenhoudt. En dus rijst de vraag: wat houdt ons dan wel tegen?
Achteraf was er kans om na te praten bij een hapje en een drankje. Steven Vromman zelf bleef ook nog even hangen. Het voelde aan alsof we hem al jaren kenden. Dit laatste is in feite ook het geval, zijn "Low Impact Man" dateert alweer van 2008. Kortom, het was een topavond die ons allemaal wat rijker heeft gemaakt op geestelijk vlak.
