40 dagen optellen!
Met Aswoensdag start de veertigdagentijd. In de volksmond wordt deze periode nog vaak ‘de vasten’ genoemd. ‘Vasten’ is uiteraard één onderdeel van de veertigdagentijd. Door wat soberder te gaan leven, willen we stilstaan bij wat we dagelijks als gave mogen ontvangen. Bij dat geschenk staan we echter niet altijd stil. Door het vasten willen we bewuster gaan leven. Het gaat dus niet alleen om het zich ontzeggen van iets, het is vooral wat ‘minderen’ om oprechter en meer dankbaar te genieten van al het goede dat ons te beurt valt.
Naastenliefde
Naast het vasten wordt de veertigdagentijd ook gekenmerkt door een bijzondere aandacht voor onze naasten. Waar we in de advent, meer dan anders, de armoede in eigen land willen bestrijden; denken we in deze veertigdagen uitdrukkelijk aan de armoede in de derde wereld. Ook dit jaar worden we weer door Broederlijk Delen aangespoord om ons in te zetten. “Het is nù tijd voor actie”, luidt de slogan van dit jaar! We laten hen even zelf aan het woord: “Het is geen toeval meer: ons politieke en economische systeem schaadt mensen en natuur om groei en macht te behouden. Dat zijn geen fouten in het systeem, zo werkt het systeem nu eenmaal. Toch komen overal ter wereld mensenrechten- en milieubeschermers in actie. Ze bouwen aan eerlijke alternatieven en blijven volhouden, ook als het moeilijk wordt. Broederlijk Delen werkt samen met hen - én met jou - aan een rechtvaardige wereld waarin iedereen meetelt. De toekomst ligt in onze handen. Het is tijd om in actie te komen.”
Gebed
Een derde facet van de veertigdagentijd is dat van de spiritualiteit. Eigenlijk komt dit aspect ook aan bod in de andere twee. Onze inzet voor de naaste, ons sober leven … we doen dit omdat we willen stil staan bij schepping en Schepper. Het is een periode van ‘het oude afleggen’ om ‘het nieuwe aan te nemen’ wanneer we in de paaswake of op Pasen onze doopbeloften opnieuw uitspreken. Die belofte klinkt maar geloofwaardig wanneer we niet alleen op dat moment ‘meedoen met de rest’, maar ons juist voorbereid hebben. De Goede Week – waarin we de Heer van heel nabij mogen volgen – is daartoe zeker een mooie gelegenheid en kans. Maar ook enkele andere initiatieven willen we als parochiegemeenschap aanbieden.
Aswoensdag
Aswoensdag is dus de eerste dag van deze bijzondere tijd. Alle gelovigen worden uitgenodigd om zich te bekeren en hun hart klaar te maken voor Jezus' verrijzenis.
Als teken daarvan tekenen we ons met een assenkruisje op het voorhoofd. Enerzijds is het een teken dat wij allemaal sterfelijk zijn. Het bekende 'gedenk, o mens, dat je van stof bent en tot stof zult weerkeren' herinnert ons daaraan. Anderzijds is het ook een oproep om anders te gaan leven, meer volgens het Evangelie. Daarom kan bij het ontvangen van het kruisje ook gezegd worden: 'Bekeer je en geloof in het Evangelie'.
Het askruisje wordt gemaakt met de as van de verbrande palmtakjes van het jaar voordien. Toen dienden ze om Jezus te eren en te loven bij zijn intrede in Jeruzalem. Intussen blijft van dat enthousiasme vaak maar weinig meer over. Het askruisje nodigt uit om op zoek te gaan naar het vuur onder de as en naar de vreugde van het Evangelie, die vaak verstopt zit onder de zorgen van alledag.
Bij dit alles een oproep: laten we individueel als gelovige, maar ook als één parochiegemeenschap de weg gaan. Doorheen de veertigdagentijd naar de Paasnacht. Een bijzondere tijd van veertig dagen om ons te bekeren, om te vasten, bewuster te gaan leven, meer te bidden. Het is geen straf. Het is geen onhaalbare opdracht. Het is de weg gaan die Jezus ons voorging. Zo tellen we niet af, maar we tellen op naar die Paasmorgen waar zijn vredeswoord ons begroet. Als we met die hoop, met dat verlangen en dus de juiste ingesteldheid beginnen aan de veertigdagentijd, kan het maar moeilijk fout lopen.
pr. Herbert
