Vanuit de redactie sprokkelen we vakantieverhalen van mensen die “doodgewoon” in alle eenvoud en dicht bij huis van hun vakantie kunnen genieten of die “buitengewoon” hun vrije tijd graag ten dienste stellen van anderen.
Woensdag 1 juli ’26, de wekker staat al vroeg. De laatste zaken worden ingeladen en we
trekken richting Spa. Een verhuisfirma is er niets tegen. Naar jaarlijkse gewoonte bouwen we
het Domaine de Nivezé om tot een heerlijk snoezeloord om 2 dagen later een 35-tal
vakantiegangers te ontvangen.
Wat voor oord hoor ik u denken? Een snoezeloord… “Snoezelen is een samentrekking van
'snuffelen' en 'doezelen', en is een vorm van zintuigactivering in een speciaal ingerichte,
rustgevende ruimte. Door middel van gedempt licht, zachte muziek, geuren en aangename
texturen worden de zintuigen geprikkeld” vertelt google me. Maar vaak zegt 1 beeld meer
dan 1000 woorden…
24 jaar geleden trok ik voor de eerste keer een week lang op snoezelvakantie met mensen
met een diep mentale beperking. Nu, zovele jaren later, vertrek ik nog steeds elk jaar met
heel veel liefde en goesting, intussen samen met heel wat vrienden en familie die ik warm
maakte voor deze vakantie. Samen met een 25-tal medewerkers zorgen we ervoor dat de
vakantiegangers een fantastische week beleven. We staan zowel in voor de activiteiten als
voor de verzorging van de vakantiegangers.
Een standaarddag op snoezel begint om 7u. We worden wakker met een koffie en koekje om
een half uur later de vakantiegangers uit bed te halen. Na het ontbijt starten we de dag
steevast met een toneeltje en ons zonnelied. In de voormiddag voorzien we regelmatig een
activiteit zoals knutselen, een belevingswandeling of levensechte tiktak, maar is er ook
steeds voldoende tijd om te snoezelen in de snoezelruimtes, een snoezelbad te geven,… Na
de middagrust is er steeds een namiddagprogramma zoals een wandeling, wellness, karaoke
om de avond na het avondmaal ook opnieuw af te sluiten met het toneeltje en de zon die
ondergaat.
Elk jaar opnieuw kom ik doodmoe thuis van deze vakantie, maar zijn de mentale batterijen
weer 200% opgeladen. De voldoening wanneer je een lach op iemands gezicht tovert, het
fantastische gevoel wanneer je na enkel dagen erin slaagt echt contact te leggen met een
vakantieganger die in zijn eigen wereld lijkt te zitten, de fijne gesprekken met andere
medewerkers, het is allemaal onvervangbaar.
Een atypische vakantie, maar veel meer dan een vakantie…
Kriebelt het al bij jou als je dit
leest? Aarzel dan niet om contact op te nemen met mij
delfien.vandenabeele@gmail.com