Van 11 tot 14 mei herdenken wij de ijsheiligen.
De benaming “ijsheiligen” bestaat al meer dan duizend jaar. Onze voorouders hielden de heiligenkalender angstvallig in de gaten, want tot half mei kan er nog nachtvorst optreden, wat schadelijk kan zijn voor bloemen en planten in volle grond.
11 mei - Sint-Mamertus
Mamertus was in de 5de eeuw bisschop van Vienne (Frankrijk). Hij staat te boek als een eigengereide, maar gewaardeerde bisschop. Hij overleed in 475.
Hij voerde de kruisdagen in: drie boetedagen in aanloop naar Hemelvaart. Met gebeden en processies hoopte men gespaard te blijven van noodweer, hongersnood, ziektes en ander onheil.
12 mei - Sint-Pancratius
Pancratius werd rond het jaar 290 geboren in het westen van het huidige Turkije. Hij verloor al snel beide ouders, zijn oom adopteerde hem.
Samen reisden ze naar Rome toen Pancratius 13 jaar was. Ze kwamen er onder de indruk van het christelijk geloof en lieten zich dopen. In Rome kende de christenvervolging echter een hoogtepunt. Pancratius werd op zijn 14de onthoofd en begraven in catacomben naast de Via Aurelia.
13 mei - Sint-Servatius van Maastricht
Servatius van Maastricht was in de 4de eeuw de eerste bisschop van Tongeren, en daarmee van de Nederlanden.
Hij maakte een pelgrimsreis naar Rome en stierf rond 384 in Maastricht. Zijn leven was het onderwerp van het Middelnederlandse gedicht Van Sinte-Servaes (12de eeuw).
14 mei - Sint-Bonifatius van Tarsus
Bonifatius van Tarsus was een welstellende Romeinse burger die in 307 de marteldood stierf tijdens de christenvervolging (zie ook bij Pancratius).
Bonifatius leidde lange tijd een leven dat draaide om wereldse geneugten, maar kwam tot inkeer door zijn maîtresse Aglaida. Zij stuurde hem met enkele knechten naar Tarsus (nu in Turkije) met de opdracht relieken van martelaren terug te brengen. De knechten keerden uiteindelijk terug met het stoffelijk overschot van Bonifatius zelf. Hij was de marteldood gestorven nadat hij, onder de indruk van andere martelaren, zich openlijk tot het christendom had bekeerd.
Na Bonifatius’ dood ging Aglaida in het klooster en liet ze te zijner ere een kapel bouwen op de Aventijnse heuvel aan de Via Latina. Daar staat nog altijd de kerk van San Bonifacio en San Alessio.
Bonifatius van Tarsus verdween na het Tweede Vaticaans Concilie van de officiële heiligenkalender en is dus officieel geen ijsheilige meer.
