Ook in de veertigdagentijd verzamelden we met de bewoners van het woonzorgcentrum om samen te bidden. Deze voorbereidingstijd op Pasen nodigt ons uit om stil te staan bij wie God voor ons is en hoe wij Hem ruimte willen geven in ons leven.
Niet altijd zijn we ons ervan bewust dat we God nodig hebben om richting te geven aan ons bestaan. Soms zijn we sceptisch: ‘Wat kan God nog voor ons betekenen? Wat kan God betekenen in deze tijden van oorlog en geweld?’
In de lezingen van deze dag (20 maart) horen we hoe plannen worden gesmeed tegen de rechtvaardige. Hoe mensen denken het beter te weten dan de weg van liefde en rechtvaardigheid die God – en in zijn naam zijn Zoon – ons voorhoudt.
Ook onze samenleving vandaag leeft vaak volgens het principe van “voor wat hoort wat”, “boter bij de vis” en de wet van de sterkste.
Maar is dat de ware wijsheid? Heeft de mens God dan echt niet meer nodig om echt geluk te vinden?
2000 jaar geleden trok Jezus naar de mens om hen Gods geheim te onthullen. ‘Waarlijk leven is voor zij die wel op God durven vertrouwen’, zo hoorden we in het Evangelie.
Ook 2000 jaar later wil Jezus ons de weg wijzen naar een andere wijsheid dan macht of bezit, maar naar de diepere wijsheid van de liefde die alles te boven gaat.
In deze veertigdagentijd mogen we met Jezus deze weg van liefde gaan, tot het uiterste. Door de woestijn van twijfel, pijn en lijden naar opstaan als een nieuw mens.
En, gaan wij, ook bewoners van het woonzorgcentrum mee in Jezus’ voetsporen, als pelgrims van hoop en liefde?
Deze gebedsdienst mocht ons daartoe in ieder geval uitnodigen en inspireren. We baden om ontferming, opdat ons hart vrij mag worden van wat de ware liefde belemmert. We lieten ons inspireren door Gods Woord en voeden met het levensbrood. Ook de vragen die in vele harten leven, mochten we aan God toevertrouwen.
En zo konden we na dit gebedsmoment, verbonden in Hij die met ons gaat, samen verder op weg, dit laatste stuk van de veertigdagentijd. Om binnenkort samen Pasen te vieren en het licht van de verrezen Heer over ons te laten stralen. Telkens opnieuw mogen we als kinderen van God weer opstaan in liefde. Dat is Gods geheim, het geheim van de liefde. Zij staat boven alle andere wijsheden. De liefde heeft het laatste woord, over de dood heen.
Dank aan allen die dit gebedsmoment mogelijk maakten en met ons mee vierden.