Op vrijdag 6 februari verenigden we ons opnieuw met vele bewoners van het woonzorgcentrum om samen stil te staan bij de liefde die ons allen draagt. Een liefde die zo uniek en veelzeggend is, en het menselijk begrip overstijgt: een liefde die we God mogen noemen.
Een liefde die ons draagt, die ons leven zin en richting geeft. Zin, omdat wanneer we ons leven begrijpen vanuit God, die liefde is, we op een heel andere manier naar onze medemens en naar het leven kijken. Richting, omdat deze liefde ook iets van ons vraagt: geduld in onze omgang met elkaar, een taal die liefde verkondigt in plaats van haat, een houding van nabijheid en mededogen in plaats van de hardheid of macht waar sommigen naar hunkeren.
In liefde kwamen we samen in gebed, deelden we het brood en droegen we aan God op wat leeft in ons hart. Want wat er ook op ons pad komt, in zijn liefde mogen we thuiskomen. Zijn liefde is als een veilig baken voor ieder die er even wil schuilen of die de vreugde van het leven in alle liefde wil delen met Hem, eeuwige metgezel op onze levensweg.
Gezonden als getuigen van Gods liefde willen we samen verder op weg gaan: met de medebewoners van het woonzorgcentrum, met vrijwilligers, verzorgenden en verantwoordelijken, met ieder die wij als een liefdevolle broeder of zuster mogen zien.
Dank aan allen die dit gebedsmoment mogelijk maakten en samen met ons vierden.
