Als men mij vraagt iets te zeggen over de liefde tussen ons, oma en opa, en onze kleinkinderen komt heel spontaan het woord ‘genieten’ in me op. Ik zeg dan ook regelmatig met een glimlach tegen nieuwe grootouders: “hier moet je alleen van genieten en op tijd teruggeven”. Wat kort door de bocht, ik weet het wel, er zijn zoveel factoren die een rol spelen.
Er zijn veel verschillen in de relatie tussen grootouders en kleinkinderen, vele factoren spelen daarin een rol: wonen ze dichtbij of veraf, baby/peuter of pubers of al volwassen, de gezinssituatie, enz.
Heel jonge kleinkinderen zijn zo vertederend en als oma en opa beseffen we maar al te goed dat nieuw leven een wonder is, gratis gegeven, het waardevolste geschenk dat er bestaat.
Hier past oprechte dankbaarheid. Wij horen en/of zien onze kleinkinderen niet dagelijks, wel wekelijks, op woensdag en soms ook in het weekend.
De relatie tussen ons en de kleinkinderen is bijzonder warm: met open armen als begroeting, knuffels en kussen, … en hoe jonger hoe spontaner. Zo een begroeting doet telkens deugd.
Ik hoop dat onze kleinkinderen weten dat zij steeds op ons kunnen rekenen, onvoorwaardelijk. Ik zeg hen regelmatig: “als er iets is, laat het dan weten hé!”.
Grootouders moeten hun kleinkinderen niet dagelijks ‘opvoeden’, wij kunnen meer aandacht geven aan genieten, belangrijke waarden doorgeven, het samen zijn benadrukken.
Als grootouders kunnen wij ook meer tijd en aandacht geven aan onze kleinkinderen, zeker wanneer men op pensioen is. De dag van vandaag hebben ouders meestal een druk beroepsleven en blijft er soms weinig tijd om lang te luisteren, samen spelletjes te spelen, …
Maar ook de kleinkinderen zelf hebben het dikwijls druk: school, huiswerk, hobby’s (en dat zijn er soms veel, te veel?). Ook voor de hobby’s worden grootouders regelmatig ingeschakeld: naar de muziekschool, de dansles, naar de sportvereniging en natuurlijk met veel plezier blijven om te supporteren. Onze kleinkinderen hun dagen zijn goed gevuld.
Als grootouders proberen wij onze kleinkinderen te laten voelen en ondervinden dat familie belangrijk is, dat tradities niet alleen iets zijn van vroeger, maar ook vandaag nog betekenis en waarde hebben. Hopelijk geven wij hen zo enkele belangrijke levenslessen mee, waarden die van alle tijden zijn.
Onze kleinkinderen houden ons ook jong, energiek, leven in huis en bij de tijd, hun verhalen zijn boeiend en hun woordenschat vraagt regelmatig om de nodige uitleg zodat we weer mee zijn met de nieuwste rage en woordenschat.
Grootouders willen niets liever dan dat hun kleinkinderen uitgroeien tot wijze jongeren, met zelfvertrouwen, geëngageerd en aandacht voor anderen, kortom later ‘mooie’ volwassenen worden.
De band tussen grootouders en kleinkinderen is bijzonder omdat we elkaar niets hoeven te bewijzen, geen prestatiedruk. Het gaat niet om cijfers, om succes of om perfectie. Het gaat om samen zijn. Om een hand vasthouden. Om een glimlach die alles zegt. Die band moeten we koesteren.
Uiteindelijk zijn het niet de grote gebeurtenissen die we ons herinneren, maar de kleine momenten van warmte – bij opa en oma in de zetel, oude dia’s en foto’s bekijken en lachen om…, aan tafel met de hele familie, een goed gesprek of een simpele knuffel die alles goed maakt.
De liefde tussen grootouders en kleinkinderen is dus meer dan alleen gezellig samen zijn. Het is een diepe, blijvende verbinding die generaties met elkaar verweeft.
Een gelukkige en dankbare oma
