We vierden het begin van de ‘Goede’ week. Het begon met het feestelijk inhalen van Jezus in Jeruzalem. De Hosanna-kreten zullen echter snel plaats maken voor onbegrip en teleurstelling. De man op wie velen hun hoop hadden gesteld, predikte immers niet de verwachte opstand tegen de Romeinen. Hij bleef maar Zijn boodschap van liefde herhalen, en werd niet begrepen. De plechtige verwelkoming ontaardt snel in een verhaal van verraad, verloochening en veroordeling.
Wanneer wij vandaag leerlingen van Jezus willen zijn, zijn we ook al eens het mikpunt van onbegrip en spot. Misschien voelen wij dan ook wel eens de ‘Judas’ in ons opkomen en bekruipt ons de neiging om Hem te verraden. Ook wanneer we het heilige vuur van Petrus in onszelf ontdekken, durven we al eens bezwijken onder de sociale druk en gaan we Hem verloochenen. Maar telkens weer kraait de haan! Hij maakt ons wakker en doet ons de liefdesboodschap herinneren. En dan mogen we een ‘Simon van Cyrene’ ontmoeten die ons wil ondersteunen, komt een ‘Veronica’ ons verkwikken en troosten, en is er een ‘Jozef van Arimatea’ die ons een rustplaats biedt. Tenslotte zien we uit naar dat moment van opstanding, het ogenblik waarop ook wij weer beseffen dat Jezus ook vandaag onze levende reisgezel is en blijft met ons meegaan.
