Op 11 augustus vieren we de feestdag van de heilige Clara van Assisi, de patrones van onze parochie.
Een korte parochiale historiek…
In 2019 stonden we voor de opdracht om – als schakel in de groei naar een nieuwe parochie – een nieuwe naam te zoeken. En dus een heilige die onze patroon kon zijn.
Het laatste weekend van december 2019 kozen we met alle parochianen (na enkele ‘voorrondes’) volmondig voor Clara als ‘onze heilige’. We gingen in de maanden voordien uitdrukkelijk op zoek naar een heilige die tegelijk teruggaat naar de wortels van het geloof én die mensen van de 21ste eeuw kan inspireren. Bovendien zochten we een naam die tegelijk iets zegt over wie we (willen) zijn als parochie: een naam die ook een missie uitdrukt.
Met de heilige Clara kozen we voor een parochie die ook in onze dagen, net als in de tijd van Franciscus en Clara, de wezenlijke boodschap durft laten klinken: het onvoorwaardelijk door God bemind zijn.
Alle eer, bezit en macht, alle wetten en voorschriften zijn daaraan ondergeschikt. Zij moeten vertrekken vanuit het besef dat elke mens door God bemind wordt. Voor de H. Clara was leven in gemeenschap daartoe een oefenschool. ‘Met de liefde van Christus moeten wij elkaar liefhebben,’ klinkt het.
Drie accenten in de spiritualiteit van de Heilige Clara
Een eerste accent is het beleven van het als (broeders en) zusters aan elkaar gegeven zijn. Het gaat hierover dat we elkaar als ‘gegeven’ – een cadeau dus – leren zien: onze medeparochianen beschouwen als tekenen en gaven waarin God te herkennen is. Zo zijn we allen geschapen: als beeld en kinderen van God. Naarmate we dit meer en meer beleven, zal de geest van broederlijkheid en zusterlijkheid echt voelbaar worden!
Het tweede accent luidt ‘het beleven van de eenheid van de onderlinge liefde’. De verscheidenheid tussen de broeders en zusters in onze gemeenschap is een verrijking. We zijn er om elkaar aan te vullen, en niet als concurrenten. Eigen aan de liefde is dat alle verscheidenheid de eenheid niet in de weg hoeft te staan. Komen tot ‘eenheid in verscheidenheid’ dus als perspectief! Heel bijzonder daarbinnen is de beleving van de gehoorzaamheid… niet als een gedweeë volgzaamheid aan een leid(st)er, maar gehoorzaam zijn aan de noden van de anderen die op je pad komen!
En tenslotte mag ook de vreugde klinken: de vreugde om de andersheid van de ander. De tedere liefde van een moeder mag ons daarbij als voorbeeld strekken, ‘moederlijk leiderschap’ zeg maar. Het gaat over het naast iemand staan en die mens tegelijk ruimte geven om zichzelf te zijn; het gaat over het ‘voorleven’ en tegelijk ‘de ander vrijlaten’. Op die manier met elkaar omgaan brengt vreugde met zich mee: de vreugde omdat de ander ook iets unieks te betekenen heeft.
Waar is dat feestje?
Op dinsdag 11 augustus komen we samen om 19u in de kerk van St-Vincentius.
Na het gebedsmoment is er ruimte voor ontmoeting en heffen we samen het glas in ‘t Kerkplein: op de Heilige Clara, op onze parochie, op de verbondenheid en op de liefde.
Van harte welkom!
