Jij die niet schittert op het filmdoek. Jij die geen open doekje krijgt in het theater. Jij die schittert in het alledaagse gewone. Jij die doet wat je voor handen komt. Jij die de zilveren draad van de aandachtigheid spant. Jij die rust uitstraalt. Jij die kleur en licht geeft aan het leven. Jij die stil kunt worden en stil kunt zijn. Jij die stilte ruimte geeft en de stiltetaal kent. Jij die een oase bent … als de dagen eindeloos duren, als moed dreigt te ontglippen, als de tunnel van tegenslagen te lang wordt, als mensen te moe, te verward zijn om verder te leven. Dan ben jij een oase die leidt naar een krachtbron. Jij verdient geëerd te worden. Jij bevordert menselijkheid. Jij verdient deze hommage.
(uit het boekje "Een groet met een glimlach" Marinus Van Den Berg uitgeverij Muurkranten)
