WALBURGA VAN EICHSTÄTT
Walburga werd geboren omstreeks 710 in het Zuid-Engelse Wessex als dochter van de H. Richard van Engeland en de H. Wunna. Daarom heeft ze dikwijls een scepter, een kroon, een adellijk schild of een wereldbol aan haar voeten. Ze was de zus van de H. Willibaldus van Eichstätt en van de H. Winnibaldus van Heidenheim. Walburga stak rond 748 – op uitnodiging van haar oom de H. Bonifatius - het Kanaal over en deed in onze landen missiewerk. Ze werd zelfs abdis van het door haar broers gestichte benedictinessen klooster in Heidenheim. Deze zusters hielden zich hoofdzakelijk bezig met het onderricht van meisjes. Walburga genas ook zieken, vandaar dat er zich soms een slang rond haar staf kronkelt als teken van heelkunde.
De meest voorkomende afbeelding is die van benedictines in zwart habijt met witte ondersluier, zwarte bovensluier en abdissenstaf met sudarium (zakdoek-zweetdoek); in Duitsland wordt ze ook voorgesteld in vorstelijke kledij. Dikwijls heeft ze één of drie olieflesjes in de hand : ze verwijzen naar de olie die uit haar graf te voorschijn kwam en geneeskrachtig was voor zieke kinderen. Andere attributen zijn een boek, een kerkmodel, een kleine graftombe waaruit olie druppelt, drie korenaren - ze redde een kind van de hongersdood - een tak met bloemen en een duif. Walburga van Eichstätt werd aanroepen tegen de pest, het hoesten, oogziekten, hondenbeten en hondsdolheid.
Dit is te verklaren omdat bij een bezoek aan de zieke dochter van een kasteelheer de woedende honden haar niet aanvielen toen de ophaalbrug werd neergelaten. Ze overleed op 25 februari 779 en is de patrones van boeren en van vroedvrouwen; haar feestdag is 25 februari. Ze wordt eveneens herdacht op 1 mei, datum waarop haar relieken werden overgebracht van Heidenheim naar Eichstätt.
Toen haar graf in 893 werd geopend ontdekte men dat haar gebeente met dauw bedekt was. Deze dauw druppelt nog altijd van de rots in Eichstätt waar haar relieken rusten. Mede door de faam van deze geneeskrachtige olie werd Walburga in de Middeleeuwen een zeer bekende, veel vereerde heilige. De cultus van de heilige Walburga verspreidde zich in de Zuidelijke Nederlanden doordat Graaf Boudewijn met de Ijzeren Arm een deel van de relieken meenam naar Veurne waar ze nog steeds bewaard worden. De H. Walburga wordt nog in meerdere steden vereerd : Brugge, Antwerpen, Ieper, Oudenaarde, Luik, Lierneux, Heinsch, Wéris.
