Heel vroeg in de morgen, of was het eerder nacht, vertrokken we vanuit Kortrijk richting Lourdes. Wat onwennig, nerveus en met kriebels in de buik stapten 47 jongeren en 12 begeleiders de bus op. Na een lange busrit kwamen we in de gietende regen aan in Lourdes op de Village des jeunes. Nadat we de kamers hadden geïnstalleerd verwelkomden we de bisschop tijdens de dagsluiting.
We startten de 2e dag zonnig en met een stukje ‘baguette’ en confituur, boter,… ‘is er geen choco?’ Gelukkig… potten choco vanuit België, want ‘een ontbijt zonder choco is toch geen ontbijt?!’ klonk het bij enkele jongeren.
Daarna maakten we spelenderwijs kennis met Lourdes, met Bernadette, met het begrip pelgrimeren. We bezochten het Musée du Petit Lourdes, waar we in miniatuur een beeld kregen op Lourdes en het verhaal van Bernadette. Onze jongeren waren onder de indruk. Met het treintje ontdekten we daarna Lourdes anno 2026. In de namiddag verkenden we het heiligdom op een bezinnende manier. We sloten de dag zingend af en voor we in slaap vielen deelden we met elkaar: ‘Wat was het een mooie dag vandaag…’
Met het thema rots startten we de dinsdag met een inhoudelijk moment. Aansluitend zongen we vol enthousiasme ons geloof uit met de vele jongeren vanuit Frankrijk. Een fijne dynamiek om aan te sluiten bij de jongerenviering aan de grot. Bisschop Lode ging de viering voor en Grace, één van onze jongeren, mocht de eerste lezing voor zich nemen. Na een stevige lunch gingen we letterlijk de ‘rots’, de berg op. De Pic du Jer was een stevige wandeling, maar samen sterk was het motto. Het was voor velen een overwinning en één van de hoogtepunten, letterlijk en figuurlijk, van de bedevaart. We sloten de dag af met een passage door de grot, waarbij een beklijvende stilte volgde. Jongeren bleven minutenlang in stilte verwijlen voor de grot. Voor we gingen slapen zeiden we tegen elkaar: ‘Wat was het een mooie dag vandaag…’
Op de 4e dag verkenden we het thema ‘water’ in de catechese. Water maakt ons rein, we worden gedoopt met water, het is levensnoodzakelijk. Nadien vertrokken we op daguitstap naar Cirque de Gavarnie om de watervallen te bewonderen. Na een stevige wandeling in de Pyreneeën… geen watervallen te bespeuren, wel een fantastisch sneeuwlandschap. Ogen vol verwondering bij onze jongeren. En toen we ’s avonds de jongeren een goede nacht toewensten, kregen we te horen: ‘Wat was het een mooie dag vandaag…’
Licht vormde het thema van de volgende dag, na een korte catechese maakten we onze eigen vlambeschermer voor de lichtprocessie. Daarna vertrokken we met de bus richting Bartrès. We bezochten de schapenstal en gingen op restaurant voor een 4-gangenmenu. We wandelden terug richting Lourdes, waar het tijd was voor een terrasje, souvenirs… De lichtprocessie met duizenden mensen vormde een indrukwekkend slot van onze dag. Daarna stapten we de berg op richting Village des jeunes en hoorden we de jongeren vertellen: ‘Wat was het een mooie dag vandaag…’
De laatste dag in Lourdes was een dag met ons ‘eigen’ groepje jongeren. We speelden een ‘spel van hoop’ en klonken tijdens de receptie vol dankbaarheid op een geslaagde bedevaart. In de namiddag gingen we de laatste keer op tocht in Lourdes met het stadsspel. We konden vele plekken linken aan de afgelopen week, ontdekten nog nieuwe plekjes en deelden de vele ervaringen. We maakten onze valiezen en sloten onze bedevaart af met een eucharistieviering. Toen onze jongeren allemaal genesteld lagen in hun slaapzak, konden we met de begeleiders besluiten: ‘Wat was het een mooie dag vandaag…’
Ik ben dankbaar dat ik deze week mocht beleven met onze jongeren. Het zijn herinneringen die ik bewaar in mijn hart. En ik kan besluiten: ‘Wat hadden we een mooie bedevaart deze week…’
Stefanie De Witte
Begeleider jongerenbedevaart Lourdes
