BIJ HET EVANGELIE
Heilige Drie-eenheid
Deze zondag vieren we het feest van de H. Drie-eenheid. Drie en toch één; één God in drie personen. Zelfs met de moderne wiskunde raak je er niet wijs uit. 1+1+1 is drie en niet één. Is onze godsdienst dan niet wereldvreemd?
Heel zeker, Jezus vinden we menselijk nabij. Geboren worden, opgroeien, zijn eigen weg gaan… Een weg van dienaar zijn, begaan met vreugde en leed van mensen, meelevend, bekommerd om ieder tot zijn recht te laten komen. Maar zodoende werd hij slachtoffer van zijn streven naar gerechtigheid. Daarvoor koos hij op grond van het voorouderlijk geloof waarin hij is opgegroeid. Hij was god-gelovig opgevoed. Die God noemde hij “zijn lieve Abba”, zijn hemelse Vader. Als God zijn Vader is dan is hij Gods zoon.
Toen hij voelde dat zijn leven ten einde liep - hij zou veel moeten lijden om zijn levenskeuze - heeft hij zijn vrienden daarop voorbereid. “Ik ga heen naar mijn hemelse Vader maar iklaat u niet alleen.
Ik zal u een helper sturen, de goede Geest van liefde om mijn levensdroom, het rijk van God, verder uit te dragen.”
Dat is de wil van zijn hemelse Vader. Jezus zelf sprak dus over Vader, Zoon en H. Geest. Samen zijn ze verbonden, één in liefde. Drie en toch één. Jezus heeft ons als geen ander God leren ervaren als God van liefde. Dat werpt een heel ander licht op ons leven, op lijden en sterven. In alle levensfasen blijft hij een God van liefde.
Die boodschap heeft Jezus gebracht, niet alleen voor gelovigen, ook voor alle mensen. Allen zijn immers kinderen van die God van liefde en kunnen die liefde gestalte geven.
In deze tijden blijkt dat onze samenleving een netwerk is van relaties waar we elkaar nodig hebben. Verscheiden en toch één.
Samen beleven wij in onderlinge solidariteit het mysterie van één in verscheidenheid, het mysterie van de Drie-ene God.
Die drie-eenheid is dan geen theologisch of wetenschappelijk probleem. Het is dagelijkse realiteit of zeg maar dagelijkse opdracht tot solidair samenleven en zorg dragen
voor elkaar….
(lh)
