Sommigen vernamen het reeds. Nieuws gaat vlug. Vanaf 1 juli eerstkomend leg ik mijn opdracht als deken van de pastorale regio Leuven neer. Zeven jaar geleden vroeg bisschop Koen Vanhoutte mij om deze taak op te nemen. Ik heb deze binnen mijn mogelijkheden proberen op te nemen in verbondenheid met bisschop Koen, het dekenteam, onze regioploeg, de vicariale medewerkers en mijn collega-pastores. Het heeft mij vaak met heel veel geëngageerde gelovigen in contact gebracht. Hoe we vandaag en morgen als Kerk aan gemeenschapsopbouw doen, blijft een grote uitdaging.
Die zeven jaar zijn voorbijgevlogen. Zeven staat in de bijbel vaak voor volheid en dus mag er iets nieuw komen. Maar menselijke overwegingen hebben eveneens meegespeeld. Ondertussen ben ik 66 jaar oud. De meeste mensen rondom mij in mijn familie- en kennissenkring, zijn al verschillende jaren met pensioen, soms gestopt omwille van reorganisaties of evoluties binnen de werksfeer. Sommigen werken nog deeltijds of nemen minder belastende functies op. Dit was eveneens mijn verlangen en onze bisschop had hiervoor begrip.
Gelukkig is mijn opvolging als begeleider van de pastores verzekerd. Werner Vanlaer die meer dan tien jaar vicariale verantwoordelijke voor het Tijdelijke was, zal deze taak nu opnemen en ik verheug mij in deze beslissing. Ik heb Werner als collega steeds gewaardeerd. Ik zie hem met zijn kwaliteiten deze opdracht zeker waarmaken.
Ik ben eveneens parochiale administrator of met andere woorden tijdelijk dienstdoend pastoor in vele parochies van onze regio. Het was niet evident om dit te combineren met mijn andere opdrachten. Hoe dit verder moet, zal de komende tijd bekeken worden. Overleg en consultaties kunnen nu van start gaan. We hopen dat hier eind augustus duidelijkheid rond is. We mogen ervan uit gaan dat mijn opdracht in deze dan ook stopt.
De komende tijd zal ik nieuwe horizonten verkennen buiten en binnen de parochiepastoraal. Waar ik naartoe ga, staat nog niet vast. Het regiohuis blijft nog enkele maanden mijn woonst en de vertrouwde plek waar ik zoveel gastvrijheid kon verlenen. Ik zal nadien wel de pastorale regio Leuven verlaten. Dit lijkt mij hoe dan ook het beste. Ik blik met voldoening terug naar deze periode. Ik weet me dankbaar voor het vertrouwen dat ik van de bisschop, van collega’s, medewerkers en van mensen op het pastorale veld kreeg. We zullen mekaar zeker nog tegenkomen. Gods wegen zijn immers ondoorgrondelijk.
Patrick en Werner