BIJ HET EVANGELIE Eenentwintigste zondag door het jaar
Mt 16, 13-20 ‘Ik geef u de sleutels van het Rijk der hemelen’ De kern van dit evangelie is dat Jezus zijn leerlingen confronteert met de meest beslissende vraag: ‘Wie ben Ik voor jullie?’ Petrus antwoordt niet met een theorie, maar met een belijdenis: ‘Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God.’ Daarop zegt Jezus dat dit inzicht aan Petrus is geopenbaard door de Vader. Daarmee wordt zichtbaar dat geloof geen menselijke redenering is, maar een gave. Petrus spreekt uit wat de anderen misschien vermoeden, maar niet durven zeggen. Zijn woorden worden het fundament van de gemeenschap rond Jezus. Jezus geeft Petrus dan een nieuwe naam en een nieuwe roeping: op deze ”rots” zal Hij zijn kerk bouwen. Niet omdat Petrus perfect is, maar omdat hij zich laat raken door Gods openbaring. Hij krijgt ook verantwoordelijkheid: binden en ontbinden, richting geven aan de jonge gemeenschap. Het gaat niet om macht, maar om dienstbaarheid aan het evangelie. Geloof begint bij de vraag: Wie is Jezus voor mij? Niet wat anderen zeggen, maar wat ik zelf belijd. De kerk wordt gebouwd op mensen die, zoals Petrus, durven spreken én durven falen. Zijn sterkte én zwakte horen bij het verhaal. Misschien nodigt dit evangelie ons uit om opnieuw te luisteren naar die vraag van Jezus. Niet als examen, maar als uitnodiging. Wanneer wij - soms aarzelend, soms krachtig - zeggen: ‘U bent de levende Heer”, dan ontstaat er gemeenschap, richting en hoop.
