BestePatrick, Ik weet het, je wou dit zo stilletjes mogelijk laten verlopen: je afscheid uit onze parochie, uit de federatie, uit Oud-Heverlee, bij JP, uit Leuven. Maar je was hier nu eenmaal deken. En dus blijft je vertrek niet onopgemerkt. Sinds 2019 konden wij kennismaken met een betrokken herder voor onze gemeenschap. Door te praten met de mensen die je werden toevertrouwd bouwde je een brede gemeenschap uit. Steeds deed je een oproep tot verbondenheid ook tussen de verschillenden geloofsgemeenschappen binnen de federatie. Je getuigde van je vele gesprekken en ontmoetingen in vlot geschreven artikels in Kerk en Leven. Zo deelde je met anderen wat je had beroerd en verspreidde je de Blijde Boodschap ook met je pen. Dank voor de vele vieringen waarin je voorging.Vieringen met kinderen kregen een zeer persoonlijke benadering. Je plooide je rijzige gestalte naar hun formaat en vertaalde rustig met je warme stem en in verzorgde taal de Bijbelverhalen naar hun leefwereld. Het verouderende en krimpende priesterbestand bezorgde je de nodige kopzorgen. Hoe krijg je alles georganiseerd als er steeds minder mensen beschikbaar zijn. Je fietste met je elektrische fiets van hot naar her om aanwezig te kunnen zijn op zo veel mogelijk vergaderingen en bijeenkomsten, als voorzitter of als waarnemer “van rechtswege” heet dat dan. Je apprecieerde de vrijwilligers, die vele helpende handen in de parochies, die je dan uitnodigde voor de zomerse barbecue in de mooie ruime tuin van de pastorie teHeverlee. Zeven jaren zijn voorbij gegaan. Zeven is een Bijbels getal. Het waren zeven goede jaren met jou als onze behoeder. Dank voor je vertrouwen, dank voor je Blijde Boodschap. Kristin Vandaele
