De heilige Hubertus werd geboren uit een vooraanstaand adellijk geslacht en huwde op jonge leeftijd. Zijn vrouw stierf kort na hun huwelijk bij de geboorte van hun eerste kind. Omdat hij met dit verlies niet overweg kon, trok Hubertus zich steeds vaker terug in het bos en zocht in de jacht verstrooiing. Volgens de overlevering ging hij op Goede Vrijdag op jacht, hoewel dat een zeer oneerbiedige activiteit was op die dag. Hubertus bespeurde een groot hert en joeg er achteraan met zijn honden. Toen hij het hert bijna te pakken had en het dier zich naar hem toekeerde wilde hij het neerschieten. Op dat moment verscheen een oplichtend kruis tussen het gewei. Dit was voor Hubertus een teken dat hij zijn verdere leven aan God moest geven.
Later ontving hij de priesterwijding, werkte vervolgens in Brabant en in de Ardennen en was bisschop van Maastricht. Hubertus stierf in 727 in Tervuren. In het jaar 825 werden een deel van zijn relieken overgebracht naar de huidige stad Saint-Hubert.
Hubertus staat bekend als patroonheilige van de jacht. Omdat hij eens een man van hondsdolheid genas, wordt hij speciaal aangeroepen tegen deze ziekte. Daarom wordt ook nu nog het zogenaamde hubertusbrood gezegend. De traditie houdt voor dat het brood dat op de feestdag van Sint-Hubertus wordt gewijd, droog moet worden opgegeten.
Dinsdag 3 november, 10.00 uur. O.L.Vrouw-kapel van de Ossenweg
Tijdens de viering wordt brood gewijd en ter beschikking gesteld. U mag ook zelf brood meebrengen om te wijden.
