Kun je jezelf even voorstellen?
Mijn naam is Vera Delaplace. Op Overleie ben ik al lang geen onbekende meer. Samen met mijn man Hendrik Gunst hebben we van 1986 tot en met 2013 een slagerij uitgebaat langs de Brugsestraat, een thuis voor onze vier kinderen. In 2014 ben ik mij beginnen inzetten voor Ziekenzorg, nu Samana, dan volgde het St.-Elooiskoor, ziekenpastoraal en St.-Michiel Agape. Ondertussen zijn we een aantal jaar verder en heb ik mij verder kunnen ontplooien op de parochie. Na eerst deel uitgemaakt te hebben als bestuurslid van de federatie St.-Amandus heb ik de overstap kunnen maken naar het team van de pastorale eenheid Onze-Lieve-Vrouw van Groeninge. Ik had al een zekere bagage voor ik de taak van koster op mij nam.
Wat was je motivatie om die taak te aanvaarden?
Na dertig jaar op Overleie gewoond te hebben, draag ik St.-Elooi in het hart. Toen ik de vraag kreeg of ik iets voor de functie van koster voelde, heb ik in feite niet lang moeten nadenken. Ik deed al veel vrijwilligerswerk in verband met de Kerk. De Goede Vrijdagviering voorgaan samen met gebedsleider Walter Deschodt, het draaiboek voor Witte Donderdag opmaken, meehelpen aan recepties, het fotomateriaal verzorgen tijdens een viering of een begrafenis, alle info en partituren doorgeven aan de koorleden, lector enz.
Mijn geloof als christen was zeker ook een punt dat meespeelde.
Vanwaar haal je die interesse voor de liturgie?
Reeds enkele jaren maak ik deel uit van het team, dat is het overkoepelend orgaan in de pastorale eenheid. Daar worden beslissingen genomen en wordt er nagedacht over veel verschillende zaken. Het boek dat we momenteel bespreken is ‘Verhef je hart’, paus Franciscus over de eucharistie en vertaald door Samuel Goyvaerts. Voor mij is dit een verrijking. Het is een (her)ontdekken van de eucharistie. Het komt precies op het goede moment.
Wat houdt je taak als koster in grote lijnen in?
Op internet kwam ik het volgende tegen: koster komt van het Latijn ‘custos’, wat ‘bewaker’ betekent. Het komt er op neer dat je aanwezig bent in het kerkgebouw. Je bent een aanspreekpunt voor de mensen die de kerk binnenlopen. Maar het is meer dan dat. Je staat in voor de dagelijkse zorg. De aankleding is van groot belang. Het is een uitdaging om een uitnodiging te zijn voor alle mensen die zomaar het gebouw binnenlopen. De kerk moet er proper en net uitzien, hetgeen gezien wordt, maar ook hetgeen niet gezien wordt. Het is een huishouden dat je runt, je doet het alsof het voor je eigen is met dien verstande dat de gelovigen, niet-gelovigen en de passanten die er binnenlopen zich thuis voelen terwijl ze een tijd vertoeven bij de Heer of gewoon als toerist.
Op dagen dat er vieringen zijn, zorg ik ervoor dat alles klaar staat. Er is altijd wel iets te doen, ik verveel me niet.
Welke deugddoende momenten heb je in die functie al meegemaakt?
De aanloop naar het kerstgebeuren was voor mij intens. Ook hier weer wilde ik de kerk op zijn mooist. Samen met een aantal mensen die zich vrijwillig aanboden om mee te helpen, konden we dit realiseren. We kregen enorm veel lovende woorden en dat doet deugd. Mijn dank gaat dan ook naar die vrijwillige handen en de steun van de kerkfabriek. Zondag laatst boden zich drie acolieten aan, Laurène, Diola en Céleste. Ook dat is hartverwarmend.
Waren er ook moeilijker momenten?
Zeker, maar die pakken we aan. In het begin worstelde ik met het wierookvat. Het was een beetje onhandig. Misschien hebben de voorgangers er zich al aan geërgerd maar dat begint al aardig te lukken. Onvoorstelbaar hoeveel handelingen er in een eucharistie gebeuren. Acolieten zijn nodig, maar het is moeilijk vissen in een vijver die er niet is. Misschien langs deze weg een oproep voor nieuwe acolieten.
Wanneer ben je aanwezig in de kerk?
Momenteel ben ik aanwezig op dinsdagvoormiddag van 9 u. tot 11 u., donderdag van 8 u. tot 11 u. en zondag van 8 u. tot 11 u. Daarnaast ben ik ook aanwezig wanneer er een schoolviering is, een begrafenis of een doopsel. Het is belangrijk in deze job om flexibel te zijn. Bepaalde gebeurtenissen kun je immers niet op voorhand regelen.
Wat verwacht je in de toekomst?
Voor mij is het belangrijk dat er in de kerk van vandaag een frisse look heerst. We moeten blijven vooruitkijken en mee zijn met de tijd van nu. Oog hebben voor vernieuwing, frisse ideeën en originaliteit zijn een must. Een make-over van een waardevol stuk smeedwerk is voor mij al een uitdaging voor een nieuw concept. Op mijn eigenste manier wil ik de St.-Elooiskerk opfleuren waar het aangenaam vertoeven is. Ik ben blij met de vrijheid die de kerkfabriek mij geeft, zo kan mijn inspiratie een knipoog zijn naar de toekomst.
