Hoe zou de samenleving eruit zien zonder al die ijverige vrijwilligers?
Tijdens de vaccinatieactiviteiten boden ze zich weer met zovelen aan. Veelal zijn het zorgkundigen - nog in actieve dienst en in hun vrije tijd, maar nog meer anderen met veel verpleeguren op de teller die opnieuw de microbe van de zorg te pakken kregen. Dokters ook. En met wat een inzet!
We polsten eens naar hun ervaringen.
Een steward was fier dat hij “al” de vierde maal mocht aantreden.
“Wat een ervaring! Bij mijn eerste keer was het de beurt aan de plus negentigjaren. Wat een kranige ouderlingen mocht ik ontmoeten naast de processie van rolstoelpatiënten met hun begeleiders. Het geeft een apart gevoel die mensen de weg te mogen wijzen naar het onbekende van de vaccinatie.”
Sari kwam vaccineren buiten haar drukke uren als thuisverpleegster - “op een paar uren al 40 geprikt” - en Kristine zorgde ervoor dat de spuitjes op een correcte manier gevuld werden.
“Een babbeltje slaan met “onze” patiënten is niet altijd mogelijk, maar achter het masker zien we veel blije gezichten. En daar doen we het voor…”
Vanuit onze gemeenschap en namens de redactie een “dikke duim” voor al deze vrijwilligers en voor de organisatoren van deze voorname en complexe opdracht.
