Zo droegen wij bescheiden ons steentje bij aan de 24 uur voor de Heer.
In het Evangelie lezen wij dat bij Jezus waken en bidden een opvorderende opgave is. In de Hof van Olijven vraagt de Heer zijn ingedommelde leerlingen: 'Kunnen jullie niet één uur bij Mij waken'?
Zeker het nachtelijk waken van vrijdag 13 naar 14 maart vroeg toeleg. Er was een bont gezelschap samen in de Sint-Lambertuspastorij, het voelde zoals een huiskerk bij de eerste christenen. De stilte en de duisternis van de nacht maakten het een bijzondere ervaring. Jongeren uit Laakdal, Heist-Goor en Oostende waakten er samen met een jonge papa en een plus-tachtiger. Ook drie ex-drugverslaafden van de Fazenda da Esperança en onze drie parochiepriesters waren present. Deken Norbert maakte met twee medewerkers een passage. Tijdens de verzoeningswake werden meerdere biechtgesprekken gevoerd. De eucharistie had een stemmig en doorleefd karakter. De nachtelijke aanbidding werd versterkt door het Rozenhoedje dat de mannen van de Fazenda - vanuit hun dagelijkse praktijk ! - doorleefd voor baden.
Na een korte nacht in de pastorij of thuis gingen de jongeren ontbijten bij een gastvrije parochiaan, er werd ongepland aan tafel een echt geloofsgesprek gevoerd. Op het middaguur werd dan in de Zittaartse Sint-Bavokerk opnieuw hetzelfde drieluik van verzoening, eucharistie en aanbidding ontvouwen. Ook hier met telkens een jong geloofsgetuigenis dat illustreerde hoe levenservaringen en vaak tegenslagen de deur openen naar een heel persoonlijke keuze om (opnieuw) met God verbonden te leven. Er was ook aandacht voor de bewoners van onze WZC'a: vanuit de eucharistie trokken vrijwilligers naar hen voor een bezoek en de H. Communie.
Deze '24 uur voor de Heer' gaf aan hoe een kleine kudde, met gelovigen van alle leeftijden uit het waken en bidden bezieling en geloofskracht kan putten.
