Brief van bisschop Lode Aerts
Aan de parochianen van de parochie Sint-Andries te Zande (Koekelare)
Broeders en zusters,
Het parochielandschap is vandaag in volle beweging.
Binnen ons bisdom zijn we volop bezig met het optimaliseren van de werking van de Pastorale Eenheden.
Ook de burgerlijke overheid vraagt ons om over de toekomst na te denken.
Onze kerkelijke structuren dienen aan deze evoluties aangepast te worden.
In overleg met de pastoraal verantwoordelijken heb ik, gelet op de vraag van de gemeente Koekelare, onderzocht om het kerkgebouw Sint-Andries te Zande (Koekelare) niet meer te gebruiken voor de eredienst.
In een decreet van 8 juli 2026 heb ik beslist om
- op de dag voor het verlijden van de notariële verkoopakte het kerkgebouw Sint-Andries te Zande (Koekelare) te onttrekken aan de eredienst en terug te brengen tot een profaan en niet onwaardig gebruik waarna het opnieuw volledig ter beschikking komt van de eigenaar, de gemeente Koekelare, die vervolgens vrij kan beschikken over de volledige eigendom en kan overgaan tot verkoop met aandacht voor een respectvolle herbestemming.
Op het moment dat het zeker is dat er een verkoop zal doorgaan, zal deze beslissing aanleiding geven tot het nemen van een afzonderlijk decreet omtrent het samenvoegen van de parochie Sint-Andries te Zande (Koekelare) met de parochie Sint-Martinus te Koekelare.
Binnen de 10 nuttige dagen na deze betekening kan de herroeping van dit decreet aan mij gevraagd worden overeenkomstig canon 1734.
Ik hoop dat deze beslissingen bijdragen tot steeds verder groeiende samenwerking binnen de Pastorale Eenheid Sint-Maarten Koekelare-Ichtegem.
Dankbaar voor uw gelovige inzet, groet ik u van harte,
Brugge, 8 juli 2026
+ Lode AERTS Bisschop van Brugge
Missiefeest Ichtegem
WE WILLEN EEN PLEK CREËREN WAAR ELK KIND ZICH VEILIG VOELT, ZICH OP EIGEN TEMPO KAN ONTPLOOIEN EN VERBONDENHEID ERVAART.`
KLEUTERJUFFEN ANNICK EN FAYE BRENGEN ALLE KLEUTERS SAMEN IN ÉÉN KLASGEBEUREN
In de afdeling De Mokker van VBS De Negensprong staan kleuterjuffen en Faye Plyson en Annick Vanhooren dit schooljaar voor een bijzondere uitdaging : alle kleuters samenbrengen in één gedeeld klasgebeuren. Met doordachte voorbereiding, dagelijkse rituelen en een sterke gezamenlijke pedagogische visie creëren zij een warme 1-2-3-klas waar elk kind zich veilig voelt, op eigen tempo kan groeien en verbondenheid ervaart. Hun aanpak ademt rust, vertrouwen en een diepe liefde voor het kleuteronderwijs — een spirit die ze elke dag opnieuw willen doorgeven.
Dit schooljaar zitten alle kleuters in de Mokkerschool van De Negensprong samen in één klaslokaal. Hoe hebben jullie deze uitzonderlijke situatie voorbereid en waar kijken jullie het meest naar uit?
We hebben ons uitgebreid voorbereid door scholen te bezoeken waar al langer met een peuter– één–twee–drieklas gewerkt wordt, en door ons te verdiepen in artikels en praktijkvoorbeelden. Op maandag en dinsdag vormen onze kleuters één grote, warme 1-2-3-klas. Vanaf woensdag tot vrijdag werken ze opnieuw in hun eigen klasgroep. Wat we het meest verwachten? Dat de kinderen elkaar zullen inspireren. We kijken ernaar uit
om te zien hoe ze spontaan van elkaar leren, elkaar helpen en samen groeien in een hechte groep.
Zo’n grote en diverse groep jonge kinderen vraagt elke dag om creativiteit, flexibiliteit en stressbestendigheid. Met welke werkvormen of rituelen willen jullie rust, structuur en verbondenheid bewaren?
Onze klaswerking steunt op dagelijkse rituelen die rust brengen zowel voor de kinderen als voor ons. Tijdens de kringmomenten nemen we bewust tijd om samen te landen: even stilstaan, verbinden, ademen en opnieuw richting vinden tussen het spelen door.
Die vaste ankerpunten zorgen ervoor dat de grote groep toch aanvoelt als een veilige, overzichtelijke plek waar iedereen zijn plekje vindt.
Samen in de klas staan zal intensief zijn. Hoe willen jullie als duo een goede balans vinden in taakverdeling en in jullie verschillen in pedagogische stijl?
Hoewel we eigenlijk nooit gelijktijdig in de klas staan, investeren we veel tijd in overleg. We stemmen onze aanpak af, passen waar nodig bij, en voelen goed aan wat de ander pedagogisch nodig heeft. Die open communicatie zorgt ervoor dat onze verschillen geen hindernis vormen, maar net een versterking zijn voor de kinderen.
Kleuteronderwijs is meer dan leren en spelen; het is ook een kwestie van “spirit” meegeven. Wat geeft jullie motivatie en vreugde, en wat hopen jullie de kinderen op lange termijn mee te geven?
Onze grootste drijfveer is dat de kleuters zich goed voelen in de grote groep, in hun eigen klas en bij ons. Goed voelen is de basis van spelen, leren en groeien. We willen een plek creëren waar elk kind zich veilig voelt, zich op eigen tempo kan ontplooien en verbondenheid ervaart. Dat is de “spirit” die we willen meegeven: vertrouwen, warmte en durf om zichzelf te zijn.
Is er nog iets dat jullie aan de lezers van Kerk & Leven Koekelare-Ichtegemwillen meegeven?
Onze school heeft een prachtige tuin waar we dagelijks activiteiten organiseren. In de natuur vinden we rust, leren de kinderen spelenderwijs, en ontdekken ze hoe waardevol het is om zorg te dragen voor het groen rondom hen. Die momenten buiten zorgen voor een sterke verbondenheid met elkaar én met de wereld waarin ze opgroeien.
'MISSIEFORUM IN EERNEGEM'.
Zondag 30 augustus was er Missieforum in Eernegem. Een rijk gevulde dag met doorlopend expo in de kerk. Julie Hendrickx Devos bracht een warme en inspirerende getuigenis over wat het betekent om vanuit bewogenheid in beweging te komen. Het missiemaal mocht rekenen op een mooie opkomst. Na de middag waren er beklijvende korte getuigenissen. De dag werd afgesloten met de zendingsviering waarin bisschop Lode Aerts voorging.
(Dank aan Marleen Gadeyne, P.E . Godelieve Ommeland)
KLEUTERJUF ARIANE STARTTE ZOPAS HAAR LAATSTE SCHOOLJAAR
Voor Ariane Vandaele uit Ichtegem wordt dit schooljaar een mijlpaal: na een lange loopbaan in het kleuteronderwijs neemt ze afscheid van de der-de kleuterklas, in precies dié school waar haar eigen verhaal ooit begon, de Vrije Basisschool De Schatkist, afdeling Koekelarestraat. Wat voor haar destijds een veilige plek was om te groeien, werd later de omgeving waarin ze generaties kinderen begeleidde, bemoedigde en liet openbloeien. Nu ze alles voor de allerlaatste keer doet, kijkt Ariane met dankbaarheid terug én met een bezielde blik vooruit. In dit gesprek vertelt ze wat haar jarenlang heeft gedragen, wat haar vandaag nog steeds raakt, en hoe zij de toekomst van het kleuteronderwijs ziet.
Je sluit je loopbaan af in de school waar je zelf als kleuter en leerling dagelijks rondliep. Wat betekent het voor jou om na zoveel jaren opnieuw — en nu voor het laatst — in deze vertrouwde omgeving rond te lopen?
Een kleine 58 jaar geleden zette ik inderdaad mijn eerste stappen op onze school als kleutertje in de klas van ju rouw Magda. Ik liep er school tot en met het 6de leerjaar bij verschillende leerkrachten, waarvan er enkelen later mijn collega’s werden. Het was een voorrecht om als rasechte Ichtegemse later ook aan de slag te kunnen gaan als leerkracht in diezelfde school. Ik kende de school, de leerkrachten en ook vele ouders.
Het lijkt me nu nog onwezenlijk dat dit schooljaar alles voor een laatste keer zal passeren. Ik denk dat het pas bij de start van het volgende schooljaar duidelijk zal worden dat deze fase in mijn leven nu volledig voorbij zal zijn. Maar dat ik de school, mijn collega’s en kleuters zal missen dat is een zekerheid.
De derde kleuterklas is een wereld vol groei, fantasie en kleine mijlpalen. Welke momenten of ervaringen hebben je doorheen de jaren de grootste beroepsvreugde gegeven?
Ik heb er altijd van gehouden om SAMEN met de kleuters KLAS te maken. Het is een leeftijd waar ik een sterke binding mee heb en die ik graag voorbereidde op het 1ste leerjaar. O.a. via het werken met projecten als piraten, tea-room, kamperen, Egypte,…kon ik de kinderen boeien en veel bijleren.
Ik heb er ook altijd aan gehouden om goeie contacten met de ouders te hebben.
Je hebt generaties kinderen zien komen en gaan. Wat heeft je altijd het meest bezield in jouw werk en welke innerlijke drijfveer voel je vandaag nog even sterk als vroeger?
Er is doorheen de jaren veel veranderd over hoe kleuters bv. spelen thuis, waar ze naar toe gaan, hoe ze naar de WERELD kijken. Kleuters krijgen ook veel info mee via de media en wij moeten daar blijven op inspelen en verduidelijken. Mijn doel is nog steeds : Ik wil kinderen laten voelen dat ze ertoe doen, dat ze zichzelf mogen zijn en dat ze kunnen groeien. Door dingen te ontdekken en exploreren, door een warme sfeer te creëren, door hen het vertrouwen te geven dat ze iets kunnen.
Het kleuteronderwijs verandert snel: nieuwe inzichten, nieuwe verwachtingen, nieuwe noden. Het lijkt me bijna niet bij te houden ! Hoe kijk je als ervaren onderwijzeres naar de toekomst van het kleuteronderwijs en wat hoop je dat zeker bewaard blijft?
Er komen heel wat veranderingen op ons af. Ik hoop dat het kleuteronderwijs in de toekomst blijft vernieuwen. Maar men mag niet vergeten dat het ook draait om tijd te krijgen om te mogen spelen, ontdekken, bewegen, en zichzelf mogen ontwikkelen op hun eigen tempo. En dat we samen OP STAP kunnen gaan, zoals het nieuwe leerplan.
Een laatste schooljaar is ook een jaar van afronden, loslaten en dankbaarheid. Welke gedachten of gevoelens overheersen bij je in de momenten dat je beseft : “dit doe ik nu allemaal voor de allerlaatste keer?”
Het besef dat dit mijn laatste schooljaar is, maakt dat ik zal proberen intenser te genieten van dit schooljaar en de kleine dingen weten te waarderen. Genieten van mijn klas, die sinds het afgelopen schooljaar op een nieuwe locatie is en een nieuwe inrichting kreeg. Kinderen begroeten, vertellen, een kleuter troosten bij pijn of verdriet, een tekening ... Maar ook zal daar weemoed zijn, vooral het afscheid nemen van mijn kleuters en mijn collega’s zal moeilijk zijn. Ik hoop dat ik voor elk van hen iets heb mogen betekenen. Maar ik ben ook dankbaar dat ik dit beroep al die jaren met veel plezier en hart en ziel heb mogen doen. Voor alle mensen en kinderen die ik heb mogen leren kennen en begeleiden.
Is er nog iets wat je aan de lezers van Kerk&Leven Koekelare-Ichtegem kwijt wil ?
Ik neem na zoveel jaren afscheid van een beroep dat ik heel graag deed en van een school die mij heel erg na aan het hart ligt. En ik kijk met een warm hart terug op een stukje professioneel leven dat veel betekenis had voor mezelf en anderen.
CHIROMEISJES ICHTEGEM WAREN OP BOUWKAMP
Wauw, wat een kamp!
Op 10 augustus vertrokken de speelclub, kwiks, tippers en tiptiens richting Boortmeerbeek. De avond ervoor had de hoofdleiding telefoon gekregen van kampbaas Joeri met het nieuws dat een hevige aardbeving het kamphuis had verwoest. Gelukkig zag iedereen het zitten om op bouwkamp te gaan en alles weer op te knappen!
Onze aspi’s besloten hun kieten in te smoeten en met de fiets richting Gent te trekken. Met dank aan ‘Blijf Jong Ichtegem’ genoten ze van een prachtige fietstocht. Vanuit Gent namen ze de trein naar Boortmeerbeek, want alle helpende handen waren meer dan welkom om de verbouwingen te starten.
Na drie dagen vol zon, water en heerlijk eten van onze fantastische koks, kwamen ook onze sloebers aan in Boortmeerbeek om de boel verder onder constructie te zetten. Nu iedereen er was, zorgden Willy en Jan bovendien voor verse pannenkoeken voor ons allemaal!
Nachtspel, vuil spel, waterspelletjes, de eclips kijken, zwemmen, dagtocht, tweedaagse en een bezoek aan ZOO Planckendael… We deden het allemaal tijdens tien onvergetelijke dagen!
De laatste dag bracht heel wat regen met zich mee, maar niets kon ons tegenhouden om er toch een geweldig festijn van te maken. Met een gezellige BBQ , een spetterende Bonte Avond en een zelf geknutseld kampvuur sloten we het kamp in stijl af.
De leiding mist het kamp nu al ontzettend hard en is daarom volop bezig met de voorbereidingen voor de startdag op 13 september!
Helaas nemen we ook afscheid van drie geweldige leidsters die zich keihard hebben ingezet voor onze Chiro. Bedankt Webke, Britt en Amy, voor alles wat jullie voor onze Chiro hebben gedaan!
KSA ICHTEGEM OP KAMP NAAR BOORTMEERBEEK
We gingen van 31 juli tot 10 augustus op kamp naar het heem Smeraldy van Chiro Boortmeerbeek. Voor het eerst werd gevraagd aan de KSA'ers om een veldbed/luchtmatras/slaapmatje te voorzien. Want we gingen op kamp zonder bedden. Voor wie geen had of dit niet kon huren, hadden wij enkele ter beschikking.
Ook dit jaar hadden we op kamp terug één groot thema en verhaallijn. De Bende van Vos, een roversbende die zich situeert eind 18de eeuw, had de hulp van de KSA'ers nodig om de armen te helpen. Een Frans radicaal leger kwam België binnen om de armen muntstukken af te trommelen in ruil voor hun veiligheid. Indien ze geen geld gaven, moesten ze zich bij het leger aansluiten. De muntstukken die ze afnamen werden in één grote schatkist bewaard. De KSA'ers konden deze onderscheppen in..... de Zoo van Planckendael.
Deze beestenboel lag op enkele minuten van ons kampheem. Ideaal voor een uitstap.
Ook gingen we zwemmen in het Hofstademeer en hadden we ons eigen zwembadje mee. Ideaal voor a oeling tijdens de warme dagen. De droogte zorgde er natuurlijk voor dat we geen vuur konden maken. Voor het kampvuur bedachten we een creatieve oplossing en maakten we een vuur uit crêpepapier, verlichting met een waaier langs onder.
Bedankt leiding, bedankt kokjes, bedankt Jan en Willy voor de lekkere pannenkoeken en bedankt aan nog vele anderen om er terug een fantastisch kamp van te maken! (Bram)
KAMPZEGEN LIVE VANUIT BOORTMEERBEEK ! Chiromeisjes Ichtegem
Op zondagavond 9 augustus gebeurde de kampzegen voor Chiro Ichtegem helemaal live vanuit de kampplaats te Boortmeerbeek zelf.
“Televisiereporter Diederik Van Storme” riep er tijdens een interventie in een nieuwsprogramma de Kracht van de Chirospirit
in over het komend bivak van Chiro Ichtegem ‘Onder Constructie”.
Moge dit kamp, ondanks de scheuren in de wegen, de gebarsten muren en de scheefgezakte gebouwen een plaats
worden waar vriendschap sterker is dan elke naschok. Moge de jongeren van Chiro Ichtegem ontdekken dat bouwen niet alleen gebeurt met stenen en mortel, hout en nagels, maar met vertrouwen, humor, teamwork en durf. Moge de leiding wijsheid ontvangen, de leden vreugde, de kookploeg kracht en iedereen hier een open hart.
Moge elke tent, elke activiteit, elke maaltijd een stukje herstel zijn — van de kampplaats, maar ook van elkaar. Moge dit vakantiekamp “Onder Constructie” een tijd worden waarin jonge mensen gewaar worden dat wat wankelt, toch kan dragen. Dat wat beschadigd is, opnieuw kan groeien.
Dat wat plat geworpen werd, opnieuw rechtop kan. En moge heel de Chiro, samen, meer opbouwen dan ze ooit hadden durven dromen. (P.V.)
WELZIJNSSCHAKEL 'T KASSIETJE OP UITSTAP
Voor onze zomeruitstap trokken we dit jaar op 25 juli naar het provinciaal Domein Bulskampveld.
Het was een stralende zomerdag, en met een flinke groep van een 45-tal mensen, jong en minder jong, goed te been of met de rolwagen, brachten we direct al de juiste sfeer in de autocar. In het domein aangekomen werden we verwelkomd door onze dorpsgenoot Moniek Inghelbrecht.
Een deel van de groep had gekozen voor een bezoek aan de tentoonstelling over het leven in het bos. De anderen kozen voor een wandeling in het park met Moniek als gids.
Het bezoek aan het kasteelpark van Bulskampveld was een voltre er. Met de enthousiaste gids Moniek verveelde de wandeling geen moment. Het neogotische kasteel werd gebouwd in 1893. In het bijhorende park werden toen veel bomen geplant. Alle mogelijke eiken passeerden de revue en we leerden dat het onder een boom tijdens een hittegolf vijf graden minder warm is door de verdamping via de bladeren. Braambessen zonder ze te wassen eten, kan gevaarlijk zijn, omdat vossen er de vossenlintworm, een gevaarlijke parasiet via hun uitwerpselen op kunnen verspreiden. Slangen konden we niet tegenkomen, verzekerde de gids ons, tot grote geruststelling van Nimo, die in haar thuisland Soedan wel wat anders gewend was.
Onze tocht bracht ons langs statige lanen, waar het zonlicht dat door het bladerdek van de hoge beuken scheen, ons deed denken aan kathedralen. Al leerde de gids ons dat die beuken zich best goed beschermen tegen die zon, want ook zij kunnen zonnebrand krijgen, waardoor hun schors kapot gaat. Ze wees ook naar grote gaten in de bomen, creaties van de zwarte specht om een nest te maken of om insecten onder de schors te zoeken. Gids Moniek overstelpte ons met tientallen leuke weetjes over de natuur. Zo leerden we dat eekhoorns slordige sparappelzaadeters zijn, terwijl muizen heel verzorgd sparappels a nagen op zoek naar de zaadjes erin. Jammer genoeg moest ze zich beperken tot anderhalf uur, maar het verveelde nooit. Moniek mailde mij achteraf dat ze blij was met zo’n geïnteresseerd publiek, en wij waren gelukkig met zo’n boeiende verteller.
De expo over het leven in het bos boven én onder de grond kon eveneens op veel belangstelling rekenen, niet in het minst bij onze jongeren. De inleidende film bracht ons in de juiste stemming. Het was alsof we echt midden in het bos waren en vanzelf sprak iedereen op fluistertoon. Op de rug gelegen, met projecties op het plafond en op de wanden, leerden we hoe in de bodem van het bos, onder de grond dus en niet direct zichtbaar, een onmetelijk netwerk van zwamdraden bestaat, waardoor bomen en planten met mekaar verbonden zijn en elkaar kunnen helpen bij tekort aan voedingssto en. Hoe ze bij bedreiging door ziekten mekaar kunnen verwittigen en afweersto en kunnen uitwisselen. Hoe planten en dieren samen leven en ieder op hun manier belangrijk zijn. En hoe wij mensen a - ankelijk zijn van de natuur voor onze voeding en gezondheid.
De vele kastjes met drukknopen, waarbij je allerlei omstandigheden kon veranderen om het e - ect te zien op de natuur, net als de electronisch gestuurde tafels, hadden een magische aantrekkingskracht op onze jonge natuurvrienden. En zelfs de volwassenen namen graag deel aan de zoektocht naar de verschillende soorten paddestoelen in het kamertje van de boswezentjes. Met een mooie kaart als beloning.
Voor een verfrissend drankje en een lekkere ijscoupe werden we daarna verwacht in afspanning De Bolzak. En of het deugd deed! Maar aan alle mooie dingen komt een eind, en dus bracht onze chau eur Diankame ons rond
6.30 u. weer veilig thuis, met de veelbelovende afscheidsgroet: “Tot volgend jaar!”
Zoals een netwerk van zwamdraden in de bodem zorgt voor solidariteit in de natuur, zo wil ook WZS ‘t Kassietje bijdragen aan zorgzame verbondenheid over alle grenzen heen.
KAMP CHIROJONGENS KOEKELARE
Voor het kamp dit jaar trokken we met de Chiro jongens van Koekelare richting het verre Beverlo. Met alle 100 leden en 10 kookouders beloofde het een super kamp te worden en zo bleek! We zagen het hele kamp geen druppel regen en ondanks de enorme warme temperaturen konden we ons toch verkoelen in ons zelf gemaakt zwembad en in de nabije bossen!
Ook namen we afscheid van 6 Chiroleiders, maar we verwelkomen er wel 7 nieuwe! (#67) Het thema van het kamp, Madagaskar, was ook een enorm succes bij alle kinderen en leiding. (Kobe Verhelst)
KAMPZEGENENING CHIROMEISJES KOEKELARE
Met de jaarlijkse kampzegening namen de Chiromeisjes Koekelare officieel de start richting hun zomerkamp in Avelgem. Samen met leden, ouders en sympathisanten werd gebeden voor een veilig en fijn kamp vol vriendschap en plezier.
Na de zegening stelde de leiding met veel enthousiasme het kampthema `Inside Out` voor. De bekende emoties uit de film vormen de rode draad doorheen het kamp. Vreugde, Verdriet, Angst, Woede en A eer nemen de leden mee op een boeiende ontdekkingstocht, waarbij samenwerken, jezelf zijn en aandacht hebben voor elkaars gevoelens centraal staan.
Met een originele voorstelling maakten de leidsters de aanwezigen nieuwsgierig naar de avonturen die de meisjes tijdens het kamp te wachten staan. De kinderen keken alvast vol spanning uit naar de start van het kamp.
Met de zegen op zak en veel enthousiasme zijn de Chiromeisjes helemaal klaar voor een onvergetelijke kampweek.
Chiromeisjes Koekelare op kamp naar Avelgem van 30 juli tot 10 augustus
Dit jaar trok onze Chiro met maar liefst 100 leden en 15 enthousiaste leiders naar Avelgem voor een fantastisch tiendaags kamp. De oudste groepen begonnen sportief en fietsten ongeveer 60 kilometer naar de kampplaats; de jongere groepen namen de trein. Tien dagen lang genoten we van prachtig weer: de zon was bijna voortdurend van de partij en de temperaturen liepen stevig op. Na al dat ravotten en spelen was een verfrissend moment dan ook meer dan welkom. Op 6 augustus maakten we samen een dagtocht naar De Gavers, voor een dagje water en ontspanning. Ook onze keukenploeg verdient een extra bedankje. Zij zorgden elke dag voor heerlijke maaltijden, zodat iedereen genoeg energie had voor de volgende activiteit. Als afsluiter stond er nog een kampvuur op het programma. Door de aanhoudende droogte was een traditioneel kampvuur helaas niet toegestaan, maar dat hield ons niet tegen om een creatief alternatief te bedenken. Zo sloten we tien fantastische dagen in Avelgem samen af.
Bo Cool
MISSIEKRING KOEKELARE
Het jaarlijkse missiefeest van missiekring Koekelare gaat weer door met de kermis. U ziet er het werk van de leden. Er zijn zoals elk jaar standen met wenskaarten en posters, een wereldwinkel, een minirommelmarkt, geschenken uit ontwikkelingslanden , een tombola en een verzorgde cafetaria. Dit gaat door in zaal Zuudhove, Ichtegemstraat op zondag 6 september van 14 tot 18 u. en maandag 7 september van 9 tot 12 u en 13.30 u. tot 18 u. Breng je ons een bezoekje? U bent van harte welkom.
Verdergaan en herinneren juni 2026
Op zaterdag 20 juni ging in de St-Martinuskerk in Koekelare een herdenkingsmoment door. Iedereen die met rouw te maken heeft was daarvoor uitgenodigd.
We mochten samen stilstaan bij herinneringen, met liederen, inspirerende teksten en betekenisvolle symbolen. De ruime opkomst maakte duidelijk hoe waardevol het is om elkaar te ontmoeten en steun te vinden.
Na afloop was er tijd om rustig bij te praten onder het genot van een kopje koffie of een frisdrank. Dank aan iedereen die erbij was en deze bijeenkomst mee vorm gaf.
Eerste Communie 2026
EERSTE COMMUNIE BOVEKERKE
Op donderdag 14 mei 2026 vierden de kinderen van Bovekerke en De Mokker hun Eerste Communie in een warme en feestelijke sfeer. Onder het vrolijke the-ma “Er zit muziek in!” werd het een viering vol blije gezichten, mooie liederen en hartverwarmende momenten.
De communicanten hadden zich samen met hun leerkrachten voorbereid op deze bijzondere dag. Met enthousiaste zang, gebeden en teksten brachten de kinderen leven in de kerk en raakten ze vele aanwezigen.
Familie, vrienden en parochianen genoten zichtbaar van de mooie viering. De kerk was feestelijk versierd en de kinderen straalden van trots en geluk. Ook dank aan iedereen die meewerkte aan de voorbereiding: de leerkrachten en Hilda die van deze dag een onvergetelijke herinnering maakten.
Voor de communicanten werd het een dag vol warmte, vriendschap en geloof — een dag waarin duidelijk bleek: in Bovekerke zit er écht muziek in!
Eerste communie Koekelare
ALS MUZIEK IN MIJN HART !”
Ook kinderen uit Koekelaarse scholen vierden eerste communie
Het leven zou moeten klinken als muziek in de oren, maar dat is het niet altijd.
Allemaal slaan we al wel een keer een toontje te hoog aan,
zorgen we voor een valse noot of blijven we niet in de goede maat als het gaat om delen en verdelen.
Op zondag 7 juni laatstleden schoven 44 kinderen uit alle Koekelaarse lagere scholen voor het eerst aan aan de tafel van Jezus de Heer… Piekfijn uitgedost en in het bijzijn van hun ouders. Met een mooi verhaal, met zang en gebed, verwoorden ze hun verlangen naar een wereld ‘in harmonie’ waar Jezus met zijn levensgave voor koos. “Laat die kinderen toch bij me komen en houd ze niet tegen… Probeer dan ook zo eerlijk te zijn als hen, dan zullen jullie zeker gelukkig worden !”
Dat het vuur in deze kinderen ons allen altijd opnieuw mag inspireren…
Het is deugddoend te kunnen merken dat er kinderen zijn die op heel goede supporters kunnen rekenen, thuis of bij de grootouders
Fotoreportage van de beide eerste communievieringen
Eerste Communie Lettertuin en Regenboog
Eerste communie De Negensprong
WijMei: Kapelletjesbedevaart
Op zondag 17 mei vond de jaarlijkse kapelletjesbedevaart plaats. Ondanks het wisselvallige weer mochten we rekenen op een mooie opkomst en een warme sfeer van verbondenheid. In totaal namen 39 deelnemers deel aan de bedevaartstocht.
Onderweg werd er samen gebeden en stilgestaan bij de verschillende kapelletjes langs het parcours. In de kerk van Bovekerke konden alle deelnemers een kaars aansteken en die bij het Mariabeeld plaatsen. Aan de kapel van Groeninge sloten bovendien nog negen extra aanwezigen aan voor het slotmoment. Zo werd deze bedevaart een waardevolle en bezinnende bijeenkomst.
Een oprechte dank gaat uit naar de personen die de Groeningekapel zo mooi versierden. Ook alle deelnemers en onze trouwe wegbrigadiers verdienen een warm woord van dank voor hun aanwezigheid en hun inzet voor een veilig verloop van de fietstocht.
OKRA ICHTEGEM OP BEDEVAART
Op dinsdag 5 mei trok Okra Ichtegem naar de Provinciale mei bedevaart in Koksijde.
Na het bijwonen van de eucharistieviering met als thema:
‘Maria op het juiste spoor’ trokken ze naar Veurne voor een warme maaltijd . In de namiddag stond nog een fietstocht op het programma.
Terug naar overzicht
Vormsel 2026
Heilig Vormsel voor de leerlingen van De Regenboog, de Lettertuin en Negensprong Bovekerke op zaterdag 2 mei.
Heilig Vormsel voor de leerlingen van de Negensprong Koekelare op zaterdag 2 mei.
VORMSELVIERING KOEKELARE (deel 1)
Op zaterdag 2 mei vond in onze parochie de vormselviering plaats van 42 jongens en meisjes uit de Negensprong, Koekelare rond het thema “Vrede begint bij jezelf”. Samen met familie, meters, peters en vele parochianen verzamelden de vormelingen in een sfeervolle kerk om deze bijzondere stap in hun geloofsweg te zetten.
Tijdens de viering stonden verbondenheid, respect en vrede centraal. In de liederen, gebeden en teksten werd benadrukt dat vrede niet alleen iets is voor de wereld rondom ons, maar vooral begint in ons eigen hart en in de manier waarop we omgaan met elkaar. De vormelingen brachten dit thema op een mooie manier tot leven met hun enthousiaste deelname en persoonlijke inbreng.
Het sacrament van het vormsel werd toegediend in een ingetogen maar vreugdevolle sfeer. Het was hartverwarmend om te zien hoe jong en oud samen deze viering beleefden.
Dank aan alle catechisten, vrijwilligers, muzikanten en iedereen die hielp om van deze dag een betekenisvolle en geslaagde viering te maken.
Wij wensen onze vormelingen toe dat zij, geïnspireerd door de Heilige Geest, verder mogen groeien in geloof, vriendschap en vrede — te beginnen bij zichzelf.
Heilig Vormsel voor de kinderen van Ichtegem op zondag 3 mei
VORMSELVIERING ICHTEGEM
Op zondag 3 mei vierden 20 jongens en meisjes uit Ichtegem hun grote dag tijdens een warme en inspirerende vormselviering met als thema “Bruggen van hoop”. Samen met ouders, familie, meters, peters en vele gelovigen vulden zij de kerk met vreugde
en verbondenheid.
De vormelingen brachten met teksten, voorbeden en hun enthousiaste medewerking een duidelijke boodschap van hoop, vriendschap en samenhorigheid. In een mooie en bezinnende sfeer ontvingen zij het sacrament van het vormsel. De zang en muziek zorgden mee voor een feestelijk karakter.
Dank aan de catechisten, medewerkers, muzikanten en alle vrijwilligers die deze viering mee hebben voorbereid en gedragen. Dankzij hun inzet werd het een onvergetelijke dag voor de vormelingen en hun families.
Wij wensen onze jonge gevormden toe dat zij verder bruggen mogen slaan van begrip, geloof en hoop, en zo lichtpunten worden voor de mensen rondom hen.
VORMSELWAKE
Op donderdag 29 april kwamen de vormelingen samen voor de vormselwake, een bijzonder moment van bezinning in aanloop naar hun vormsel. Het thema van de avond, “als water en olie samengaan”,
De wake begon in een rustige en warme sfeer, waarbij muziek en kaarslicht zorgden voor een gevoel van samenhorigheid.
De vormelingen werden actief betrokken via korte teksten en symbolische handelingen. Zo werd er gewerkt met water en olie als zichtbare tekens: water als symbool voor leven en zuivering, olie als teken van kracht en toewijding. Deze symbolen hielpen om de betekenis van het vormsel beter te begrijpen. Die avond kregen ze ook hun vormselkruisje.
Wij-Mei 2026
Fietstocht langs de Mariakapellen
Op zondag 17 mei 2026 trekken we opnieuw met de fiets op bedevaart in onze pastorale eenheid. Dit keer bezoeken we Mariakapelletjes in Bovekerke (± 20 km).
Fietsers verzamelen tegen 13.30u op de parking aan De Buidel langs de Ringlaan, in Koekelare.
We sluiten af aan de Groeningekapel, Puydsarmoedestraat, Koekelare rond 16u-16u30. Wie niet met de fiets mee gaat kan hier aansluiten.
Allen van harte welkom.
Terug naar overzicht
Paasvieringen 2026
PAASWAKE in de Sint- Gertrudiskerk te Bovekerke
Met wijding van het Paasvuur waarmee dan de nieuwe Paaskaarsen voor onze pastorale eenheid werden ontstoken. En dat licht werd doorgegeven aan alle aanwezigen.
Ook het doopwater werd gewijd, waarna de doopbeloften werden hernieuwd.
Goede Vrijdag om 15 uur in de Sint-Martinuskerk Koekelare
De serene Witte Donderdagviering om 19 uur in de Sint-Martinuskerk Koekelare werd opgeluisterd door Jozef Keersebilck samen met organist Filip Jaques. De kerk werd iets compacter ingericht voor deze viering.
Kruisweg "Sterker dan de dood is de liefde"
Witte Donderdagviering om 15 uur in de Sint-Martinuskerk Koekelaremet ziekenzalving (Samana)
Op 2 april kwamen we samen voor de viering van Witte Donderdag, het begin van het Paastriduüm.
In deze viering stonden verbondenheid, dienstbaarheid en zorg voor elkaar centraal, in het bijzonder door de toediening van de ziekenzalving.
De viering begon in een ingetogen sfeer, waarin we werden uitgenodigd stil te staan bij het Laatste Avondmaal van Jezusmet zijn leerlingen. In de liturgie van het Woord hoorden wehoe Jezus ons het voorbeeld gaf van liefde en dienstbaarheid, onder meer in de voetwassing.
Een bijzonder moment tijdens deze viering was de ziekenzalving. Mensen die ziek zijn of het moeilijk hebben werden uitgenodigd om dit sacrament te ontvangen. In een sfeer van gebed en verbondenheid werden zij gezalfd en mochten zij kracht, troost en bemoediging ervaren.
Bij de mantelzorgers werden de handen gezalfd. De eucharistieviering bracht ons samen rond brood en wijn, als teken van Jezus’ blijvende aanwezigheid. Het samenzijn rond de tafel van de Heer onderstreepte de verbondenheid binnen de geloofsgemeenschap.
We kijken terug op een warme en gedragen viering, waarin zorg voor elkaar en geloof in moeilijke momenten centraal stonden. De ziekenzalving gaf een bijzondere diepgang en betekenis.
‘
PALMZONDAGVIERING
Tijdens het weekend van 27 en 28 maart werd in onze Pastorale Eenheid Palmzondag gevierd, het begin van de Goede Week. De vieringen stonden in het teken van de intocht van Jezus in Jeruzalem en vormden een bijzondere overgang naar de dagen van lijden, dood en verrijzenis.
De viering begon met de wijding van de palmtakken. Aansluitend volgde een korte processie, waarbij palmtakken werden meegedragen en liederen werden gezongen die de vreugde van de intocht uitdrukten. In de liturgie van het Woord werd het passieverhaal voorgelezen, waarbij verschillende lectoren de rollen vertolkten. Dit maakte het verhaal indringend en bracht de aanwezigen dichter bij de gebeurtenissen van toen. De overgang van vreugde naar bezinning werd zo sterk voelbaar.
We kijken dankbaar terug op een verzorgde en betekenisvolle Palmzondagviering, die een waardevolle start vormde van de Goede Week.
Instapvieringen Eerste Communie 2026
Instapviering Eerste Communie met groep Ichtegem in de Sint-Martinuskerk te Koekelare op zondag 22 maart 2026
Instapviering Eerste Communie in de Sint-Martinuskerk te Koekelare: groep Koekelare
Instapviering Eerste Communie in de Sint-Martinuskerk te Koekelare: groep Bovekerke
Sobermaal 2026
Geslaagd Sobermaal op zondag 22 februari
De opbrengst wordt verdeeld en gaat naar:
- Het project in Mallawi opgericht door wijlen Tine Dewilde
- Broederlijk delen
Na een succesvolle editie van het sober maal konden we een deel van de opbrengst schenken voor het project die wijlen Tine Dewilde opstartte in Malawi . De ouders van Tine hebben de cheque persoonlijk in ontvangst genomen . Ze dankten alle deelnemers en vrijwilligers voor hun inzet .
INSTAPVIERING EERSTE COMMUNIE BOVEKERKE
Op zaterdag 28 februari vond in de Sint-Gertrudiskerk in Bovekerke de instapviering plaats voor de kinderen die zich voorbereiden op hun eerste communie. Tijdens deze viering werden de kinderen samen met hun ouders, familie en de parochiegemeenschap welkom geheten op hun weg naar de eerste communie.
Een bijzonder moment in de vie-ring was de naamopgave. Eén voor één werden de kinderen naar voren geroepen en mochten ze hun naam uitspreken. Zo lie-ten ze zien dat ze bewust willen deelnemen aan de voorbereiding op hun eerste communie. Tijdens de viering werd er samen gezongen, gebeden en geluisterd naar het woord van God. De kinderen namen actief deel en voelden zich zichtbaar betrokken bij wat er gebeurde. Deze instapviering was een mooie start van de voorbereidingstijd. Samen met de leerkrachten, ouders en de parochie zullen de kinderen zich de komende periode verder voorbereiden op hun grote dag: hun eerste communie.
We kijken dankbaar terug op een geslaagde en betekenisvolle viering.
INSTAPVIERING EERSTE COMMUNIE KOEKELARE
Op zondag 1 maart vond in de Sint-Martinuskerk de instapviering plaats voor de kinderen die zich voorbereiden op hun eerste communie. Tijdens deze viering werden de kinderen samen met hun ouders, familie en de parochiegemeenschap welkom geheten op hun weg naar de eerste communie.
Een bijzonder moment in de vie-ring was de naamopgave. Eén voor één werden de kinderen naar voren geroepen en mochten ze hun naam uitspreken. Zo lie-ten ze zien dat ze bewust willen deelnemen aan de voorbereiding op hun eerste communie. Tijdens de viering werd er samen gezongen, gebeden en geluisterd naar het woord van God. De kinderen namen actief deel en voelden zich zichtbaar betrokken bij wat er gebeurde. Deze instapviering was een mooie start van de voorbereidingstijd. Samen met de catechisten, ouders en de parochie zullen de kinderen zich de komende periode verder voorbereiden op hun grote dag: hun eerste communie.
We kijken dankbaar terug op een geslaagde en betekenisvolle viering.
LICHTMIS 2026
In het teken van Lichtmis vond een mooie en warme gezinsviering plaats, met een bijzondere kinderzegening. De kerk was gevuld met veel aanwezige kindjes en hun families, wat zorgde voor een levendige en hoopvolle sfeer.
Tijdens de viering werden zowel de kinderen die in 2025 werden gedoopt als andere aanwezige kinderen uitgenodigd voor de zegen. Elk kind stond even centraal, als teken van dankbaarheid voor het nieuwe leven en vertrouwen voor de toekomst.
De viering werd gedragen door eenvoudige symboliek rond licht en verbondenheid, passend bij het feest van Lichtmis. De betrokkenheid van de gezinnen en de vele kinderen maakte deze viering tot een bijzonder mooi moment van samen geloven en vieren.
Het werd een geslaagde gezinsviering.
Terug naar overzicht
Veertigdagentijd 2026: een overzicht van de vieringen
Terug naar overzicht
NAAMOPGAVE VORMELINGEN ICHTEGEM
Vorige zondag, 25 januari, vond de naamopgave van de vormelingen van Ichtegem plaats. In een mooie en ingetogen viering spraken de jongeren bewust hun ja-woord uit op weg naar het sacrament van het vormsel. Als teken van hun geloof en engagement ontvingen zij het vormselkruisje. Samen met hun familie en de parochiegemeenschap dragen we hen verder mee in ons gebed op hun weg naar het vormsel.
De vormelingen van Koekelare waren een week ervoor aan de beurt.(18 januari)
INTERVIEW MET CHARLES LOMMENS
Op zondag 18 januari 2026 werd priester Charles in de decanale Sint-Pieterskerk voorgesteld als nieuwe medepastoor in de P.E. H. Petrus Torhout.
Ter gelegenheid van zijn aanstelling werd hij geïnterviewd. (Priester Charles was vele jaren geleden ook pastoor in onze P.E .)
Waar liggen jouw ‘roots’?
Ik ben geboren in 1973 en afkomstig van Gullegem, een gemeente in de buurt van Kortrijk. Daar heb ik ook gewoond tot aan mijn priesterwijding. Eigenlijk heb ik een heel gewone, zorgeloze jeugd gekend. Ik liep school en na schooltijd en huiswerk kon ik wat buiten spelen of televisie kijken. En de dag nadien weer hetzelfde, zo herinner ik het mij. Heel geborgen.
Kwam je reeds vroeg in contact met de kerk?
Jawel, reeds in mijn kindertijd namen mijn ouders me wekelijks mee naar de kerk. Later werd ik ook acoliet en zong ik in het jeugdkoor. Ik was dus gedurende mijn ganse jeugd wel parochie-betrokken, maar zonder overdrijven. Mijn ouders waren eerder stille mensen, zeker ook gelovig, maar altijd op een rustige manier.
Is daar je roeping ontstaan?
Absoluut. Ik mag zeggen dat ik mijn verlangen om priester te worden te danken heb aan wat ik gedurende mijn jeugd en mijn opvoeding allemaal heb meegekregen. Op een bepaald moment begint iedere jonge mens te dromen en na te denken over later. Wat wil ik worden? Wie wil ik zijn? Bij mij zat priester worden daar altijd bij, maar bvb. ook de journalistiek was nooit ver weg. Bovendien heb ik lange tijd echt gedacht dat de priesterstudies voor mij te hoog gegrepen zouden zijn en vroeg ik mij ook af of ik het leven als priester wel zou kunnen waarmaken. Ja ik weet nog zeer goed dat ik als tiener lange tijd met die vragen heb rondgelopen.
Ben je dan meteen na je humaniora naar het seminarie getrokken?
Ik heb er eerst toch enkele jaren mee geworsteld. Het was in die tijd – en dan heb ik het over de eerste helft van de jaren negentig – voor mij echt een periode van aantrekking en afstoting, van: “Ja, ik ga het doen,” tot “N-een, het is niets voor mij.” Blijkbaar is deze periode absoluut niet vreemd aan vele roepingen. Om concreet te zijn: ik ben begonnen aan het seminarie en weer gestopt. Daarna heb ik een regentaatsopleiding gevolgd en ook een jaar les gegeven als interimaris. Maar priester worden liet me niet los en dan heb ik opnieuw de stap gezet. En sedertdien heb ik alleen maar bevestiging ondervonden.
Wat bedoel je met ‘bevestiging’?
Vooral dat priester worden uiteindelijk toch datgene was wat ik moést doen. Wijlen Eric Van-den Berghe – destijds president van het Grootseminarie – drukte het tijdens een conferentie ooit zo uit: “Priester worden kan de ultieme consequentie zijn van je Christen-zijn. Je wil Christen zijn en daarin blijven groeien? Word priester.” Soms zijn er uitspraken of zinnen die een leven lang blijven klinken. Voor mij is dit er een.
Het klinkt heel eenvoudig. Is het dat ook?
Ik denk dat ieder mensenleven een combinatie is van rustige en meer turbulente periodes. Voor een priester is dat niet anders. Een wijding maakt je daar niet immuun voor. Het voornaamste is dat je blijft groeien, als mens en als priester en blijft bese en dat je in dienst staat van iets groters, iets overstijgends. Een priester is soms voorganger maar hij kijkt ook samen met de mensen naar God, naar Jezus, naar zoveel. Zo heb ik het ook verwoord bij mijn wijding: “Omdat Gij het zijt”. Ik ben priester omdat Gij het zijt. Wie ben ik uit mezelf? Wat kan ik uit mezelf? Hoog van de toren blazen ligt niet echt in mijn aard.
Hoe is jouw weg als priester gelopen?
Wel ik ben begonnen als ziekenhuispastor in AZ St Jan te Brugge. In 2007 ben ik dan benoemd in de parochiefederatie Koekelare tot ik in 2014 opnieuw in de ziekenhuiswereld ben beland, deze keer in AZ Damiaan Oostende. In dat jaar ben ik ook in Oostende komen wonen. De ganse coronacrisis heb ik zodoende vanop de eerste rij meegemaakt. In die tijd is ook mijn moeder overleden, ik was aan haar zijde toen ze stierf. Dat was uiteraard heel moeilijk maar tegelijk bracht zij mij toen ook vrede, net zoals ze thuis deed toen ik klein was. In die zin heeft zij mij geholpen om door die moeilijke tijd te komen en helpt ze mij nog steeds.
Maar nu werk je dus in de gevangenis?
Inderdaad. In 2022 kwam onverwacht de vraag of ik wou overwegen om als aalmoezenier in de gevangenis aan de slag te gaan. Ik heb niet meteen positief geantwoord, integendeel. Maar ik gooide de vraag ook niet weg. Het was een beetje als priester worden, zoveel jaar geleden. Ik kan dat niet, dat is te hoog gegrepen, enz. Maar het liet me niet los en na enkele gesprekken groeide in mij de overtuiging dat ik het tenminste wilde proberen. En zo groeide een nieuwe benoeming: halftijds aalmoezenier in de gevangenis en halftijds meewerkend priester – later administrator - in Oostende. Het was soms wat puzzelen om alles in elkaar te doen passen maar het lukte wel.
Tot heel recent de vraag kwam om…
Jawel… om medepastoor te worden in Torhout en daarnaast in de PE Tabor een vertrouwd gezicht te worden. Ik hoop me snel ‘thuis’ te voelen en kijk er naar uit om met vele mensen verder op weg te gaan.
Terug naar overzicht
NIEUWJAARSRECEPTIE
Na de eucharistieviering van zondag 11 januari kwamen heel wat parochianen samen voor de nieuwjaarsreceptie. In een warme en hartelijke sfeer werden nieuwjaarswensen uitgewisseld en werd het nieuwe
jaar gezamenlijk ingezet. Bij een hapje en een drankje was er tijd voor ontmoeting, gesprek en verbondenheid. Dank aan het pastoraal team voor het verzorgen van de receptie.
Terug naar overzicht
EERSTE COMMUNIE-TOCHT
Op zaterdag 9 januari trokken de eerstecommuniekantjes van Koekelare, Bovekerke en De Mokker samen op eerste-communietocht. Het werd een war-me en betekenisvolle namiddag
waarin de kinderen stap voor stap op weg gingen langs verschillende haltes, elk met een eigen verhaal en opdrachtje. Tijdens de tocht ontdekten de kinderen op een speelse manier meer over Jezus, over samen vieren en over hoe ze zelf licht en vriendschap kunnen brengen. Aan elke halte mochten ze iets beleven, iets leren of iets meenemen dat hen helpt op weg naar hun eerste communie.We dank
